Մյուրեյ Պերայա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մյուրեյ Պերայա
Murray Perahia.jpg
Ծնվել էապրիլի 19, 1947(1947-04-19)[1][2][3] (73 տարեկան)
Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ[4]
ԵրկիրFlag of the United States.svg ԱՄՆ
Ժանրերդասական երաժշտություն
Մասնագիտությունդիրիժոր և դաշնակահար
Գործիքներդաշնամուր
ԱշխատավայրՔերտիսի անվան երաժշտական ինստիտուտ
ԼեյբլColumbia Records
ԿրթությունՖիորելլո Հ. ԼաԳուադրդիա Ավագ դպրոց
ԱնդամակցությունԱրվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
ՊարգևներԲրիտանական կայսրութւան շքանշանի ասպետ-կոմանդոր, Royal Academy of Music Bach Prize? և honorary doctor of the Royal College of Music?
Կայքmurrayperahia.com
Murray Perahia Վիքիպահեստում

Մյուրեյ Պերայա (անգլ.՝ Murray Perahia, ի սկզբանե՝ Մոյշե Պերայա, անգլ.՝ Moishe Perahia[5][6], ապրիլի 19, 1947(1947-04-19)[1][2][3], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ[4]), սեֆարդյան ծագմամբ ամերիկացի դաշնակահար:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մյուրեյ Մոյշե Պերայա (Պերահյա) ծնվել է Բրոնքսում, սալոնիկցի հրեաների ընտանիքում։ Նրա մայրենի լեզուն լադինոն է: Նրա հայրը ԱՄՆ է գաղթել 1935 թվականին, իսկ ընտանիքի մեծ մասը զոհվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հրեաների ցեղասպանության հետևանքով։

Սկսել է դաշնամուր նվագել չորս տարեկանից, բայց համակարգված պարապմունքները սկսել է միայն 15 տարեկանում։ 17 տարեկան հասակում ընդունվել է Մաննեսի քոլեջ, որտեղ սովորել է Մեչիսլավ Հորշովսկու մոտ: Պերայան նաև սովորել է Մարլբորոյի երաժշտական ​​ամառային դպրոցում, Ռուդոլֆ Սյորկինի մոտ: 1972 թվականին Պերայան հաղթել է Լիդսի դաշնամուրի միջազգային մրցույթում, և նրա հաղթանակն այնքան կանխատեսելի էր, որ ամերիկյան մյուս դաշնակահարները, իմանալով նրա մասնակցության մասին, հետ են վերցրել իրենց հայտերը: Այդ ժամանակվանից սկսվել է Պերայի փայլուն կարիերան: Հաջորդ տարի նա արդեն մասնակցել է դասական երաժշտության Օլդբորի փառատոնին, որն անցկացրել են Բենջամեն Բրիտտենը և Փիթեր Փիրսը (հետագայում՝ 1981-1989 թվականներին, Պերայան այս փառատոնի գեղարվեստական ​​ղեկավարներից մեկն է եղել): 1975 թվականին Մյուրեյ Պերայան (թավջութակահար Լինն Հարելի հետ) դարձել է նորաբաց մրցանակի առաջին դափնեկիր Էվերի Ֆիշերի՝ ամերիկյան ակադեմիական երաժշտության մեջ ունեցած մեծ ավանդի համար:

Պերայայի սկավառակագրությունում գերակշռում են Մոցարտի, Բախի, Բեթհովենի, Շոպենի, Շումանի, Բրամսի գործերը: Հատուկ ճանաչում է ձեռք բերել նրա կողմից դաշնամուրի և նվագախմբի համար նախատեսված Մոցարտի բոլոր համերգների ձայնագրությունը, որտեղ Պերայան ոչ միայն մենակատար է եկել, այլ նաև ղեկավարել է անգլիական կամերային նվագախումբը: Բացի իր մենակատարական գործունեությունից, Պերայան նաև սիրով նվագել է նվագախմբում, մասնավորապես՝ Գվարների քառյակի և Բուդապեշտի քառյակի հետ:

Պերայայն երեք անգամ արժանացել է Գրեմմի մրցանակի. երկու անգամ «Լավագույն գործիքային սոլո» անվանակարգում (1999 թվականին Բախի «անգլիական սյուիտներ» և 2003 թվականին էտյուդա Շոպենի էտյուդներ) և մեկ անգամ «լավագույն կամերային անսամբլ» անվանակարգում (Բելա Բարտոկի՝ Սոնատ երկու դաշնամուրի և հարվածային գործիքների համար (1989), այս դեպքում հանդես է եկել որպես դաշնակահար՝ պերկուսիոնիստներ Էվելին Գլեննիի և Դեյվիդ Կորկհիլի և հայտնի դիրիժոր Գեորգ Շոլթիի հետ): Ներկայացվել է Gramophone ամսագրի Փառքի սրահում[7]: Օքսֆորդի երաժշտության պատվավոր դոկտոր է (2013 թվական)[8]:

2016 թվականին, Sony/Columbia/CBS Records-ում 43 տարի աշխատելուց հետո, Պերայան նոր բացառիկ պայմանագիր է կնքել գերմանական Deutsche Grammophon դասական երաժշտության ձայնագրման կազմկակերպության հետ, որտեղ նա առաջին անգամ ձայնագրել է Բախի «Ֆրանսիական սյուիտներ» (French Suites) ալբոմը, որի համար 2017 թվականին ընկերության կողմից արժանացել է գործիքավորման մրցանակի[9]:

Եղբայրը՝ Հենրի Պերայան (անգլ.՝ Herny Perahia), 1999 թվականից ղեկավարում է Նյու Յորք նահանգի փոխադրումների դեպարտամենտի կամուրջների բաժինը[10]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Encyclopædia Britannica
  2. 2,0 2,1 Munzinger Archiv (գերմ.) — 1913.
  3. 3,0 3,1 Энциклопедия Брокгауз (գերմ.)
  4. 4,0 4,1 4,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #124218296 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  5. Benjamin Ivry «Murray Perahia: An Eternal Sephardic Jewish Recital»
  6. Noam Ben-Zeev «Expanding the Love of Music»
  7. «Gramophone Hall of Fame» (անգլերեն)։ Gramophone։ Վերցված է 2016-01-02 
  8. Encaenia and Honorary degrees 2013 | University of Oxford
  9. «IMG Artists Congratulates Our Gramophone Award Winners – Vasily Petrenko, Murray Perahia and Dame Kiri Te Kanawa»։ www.classicalmusicartists.com։ Վերցված է 2020-10-06 
  10. «The White House: Henry Perahia»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-11-09-ին։ Վերցված է 2015-10-30 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]