Միքայել Հարությունյան (բանաստեղծ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Միքայել Հարությունյան (այլ կիրառումներ)
Միքայել Հարությունյան
Միքայել Հարությունյան.jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 27, 1918(1918-10-27)
Ծննդավայր Շուշի, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն
Վախճանվել է նոյեմբերի 24, 1987(1987-11-24) (69 տարեկանում)
Վախճանի վայր Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն բանաստեղծ, գրականագետ և թարգմանիչ
Լեզու հայերեն
Ազգություն հայ
Կրթություն Երևանի պետական համալսարան
Կուսակցություն ԽՄԿԿ
Աշխատավայր «Հայաստան» հրատարակչություն և Հայկական սովետական հանրագիտարան
Զավակներ Արտեմ Հարությունյան
Միքայել Հարությունյան Վիքիդարանում

Միքայել Արտեմի Հարությունյան (1918, հոկտեմբերի 27, Շուշի - 1987, նոյեմբերի 24, Երևան), հայ խորհրդային բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1944 թվականից: ԽՄԿԿ անդամ 1950 թվականից։

Հայ բանաստեղծ, գրականագետ, թարգմանիչ Արտեմ Հարությունյանի հայրն է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1943 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայկական բաժինը։ 1942-1944 թվականներին եղել է Ադրբեջանի գրողների միության Լեռնային Ղարաբաղի մարզային բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղարը, 1944-1946 թվականներին՝ գրական աշխատող «Սովետական Ղարաբաղ» թերթում, 1946-1950 թվականներին՝ գրական աշխատող «Բանվոր» թերթում, 1951-1970 թթ. եղել է «Հայաստան» հրատարակչության, 1972-1983 թթ.` Հայկական հանրագիտարանի խմբագրության գիտխմբագիր։ Առաջին գիրքը լույս է տեսել 1940 թվականին։ Այնուհետև հրատարակվել են «Ալեկոծված հույզեր» (1943 թ.), «Գարնանային» (1948 թ.), «Լեռնաղբյուր» (1954 թ.), «Պատիվ» (1958 թ.), «Օրեր և խոհեր» (1963 թ.), «Ղարաբաղյան նվագներ» (1968 թ.), «Հավատամք» (1978 թ.), «Մինչև այստեղ» (1985 թ.) բանաստեղծությունների ու պոեմների ժողովածուները։ Գրել է նաև մանուկների համար («Մեր գետը» 1950 թվականին, «Արմենը» 1956 թվականին, «Ոսկեվազիկը» 1967 թվականին)։ Անդրկովկասի թատրոնները բեմադրել են նրա «Երկու հանդիպում» և «Ժամանակի ստուգում» դրամաները։ Միքայել Հարությունյանի ստեղծագործությունների բովանդակությունը մարդու և բնության, անհատի և հասարակության փոխհարաբերության քնարական խոհն է[1][2]։

Ռուսերեն լույս է տեսել նրա «Լեռնաղբյուր» (Երևան, 1956) գիրքը:

Միքայել Հարությունյանի հուշատախտակը Երևանի Տերյան 59 հասցեում

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Լենին պապին և փոքրիկ Օլգան, Երևան, Պետհրատ, 1940, 8 էջ:
  • Ալեկոծված հույզեր, Ստեփանակերտ, 1942, 31 էջ:
  • Հարսնաքար, Երևան, Հայպետհրատ, 1946, 13 էջ:
  • Գարնանային, Երևան, Հայպետհրատ, 1948, 59 էջ:
  • Մեր գետը, Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 48 էջ:
  • Տարաս Պոլիշչուկ, Երևան, Հայպետհրատ, 195, 40էջ:
  • Գնացք, Երևան, Հայաստան, 1952, 90 էջ:
  • Լեռնաղբյուր, Երևան, Հայպետհրատ, 1954, 160 էջ:
  • Արմեն, Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 80 էջ:
  • Պատիվ, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 212 էջ:
  • Պիեսների ժողովածու (գրքի մեջ տեղ է գտել Մ. Հարությունյանի «Ժամանակի ստուգում» պիեսը), Երևան, 1959, 765 էջ:
  • Մի անգամ անտառում, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 12 էջ:
  • Օրեր և խոհեր, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 212 էջ:
  • Կորստից հետո, Երևան, «Հայաստան», 1965, 142 էջ:
  • Ոսկեվազիկ, Երևան, «Հայաստան», 1967, 136 էջ:
  • Ղարաբաղյան նվագներ, Երևան, «Հայաստան», 1968, 204 էջ:
  • Ավրորայի որդին, Երևան, «Հայաստան», 1969, 45 էջ:
  • Հավատամք, Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 224 էջ:

Թարգմանություններ (ռուսերենից)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Չայուպի Անտոն, Բանաստեղծություններ (թարգմանության հեղինակակից Վահագն Կարենց), Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 130 էջ:
  • Ջալիլ Մուսա, Ջիմ (պոեմ), Երևան, Հայպետհրատ, 1960 էջ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005 
  2. Գրական տեղեկատու։ Երևան: «Սովետական գրող»։ 1986։ էջ 239-240:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 321 CC-BY-SA-icon-80x15.png