Միքայել Հարությունյան (բանաստեղծ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Միքայել Հարությունյան (այլ կիրառումներ)
Միքայել Հարությունյան
Միքայել Հարությունյան.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 27, 1918(1918-10-27)
ԾննդավայրՇուշի, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն
Վախճանվել էնոյեմբերի 24, 1987(1987-11-24) (69 տարեկանում)
Վախճանի վայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունբանաստեղծ, գրականագետ և թարգմանիչ
Լեզուհայերեն
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Աշխատավայր«Հայաստան» հրատարակչություն և Հայկական սովետական հանրագիտարան
ԶավակներԱրտեմ Հարությունյան
Միքայել Հարությունյան Վիքիդարանում

Միքայել Արտեմի Հարությունյան (1918, հոկտեմբերի 27, Շուշի - 1987, նոյեմբերի 24, Երևան), հայ խորհրդային բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1944 թվականից: ԽՄԿԿ անդամ 1950 թվականից։

Հայ բանաստեղծ, գրականագետ, թարգմանիչ Արտեմ Հարությունյանի հայրն է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1943 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայկական բաժինը։ 1942-1944 թվականներին եղել է Ադրբեջանի գրողների միության Լեռնային Ղարաբաղի մարզային բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղարը, 1944-1946 թվականներին՝ գրական աշխատող «Սովետական Ղարաբաղ» թերթում, 1946-1950 թվականներին՝ գրական աշխատող «Բանվոր» թերթում, 1951-1970 թթ. եղել է «Հայաստան» հրատարակչության, 1972-1983 թթ.` Հայկական հանրագիտարանի խմբագրության գիտխմբագիր։ Առաջին գիրքը լույս է տեսել 1940 թվականին։ Այնուհետև հրատարակվել են «Ալեկոծված հույզեր» (1943 թ.), «Գարնանային» (1948 թ.), «Լեռնաղբյուր» (1954 թ.), «Պատիվ» (1958 թ.), «Օրեր և խոհեր» (1963 թ.), «Ղարաբաղյան նվագներ» (1968 թ.), «Հավատամք» (1978 թ.), «Մինչև այստեղ» (1985 թ.) բանաստեղծությունների ու պոեմների ժողովածուները։ Գրել է նաև մանուկների համար («Մեր գետը» 1950 թվականին, «Արմենը» 1956 թվականին, «Ոսկեվազիկը» 1967 թվականին)։ Անդրկովկասի թատրոնները բեմադրել են նրա «Երկու հանդիպում» և «Ժամանակի ստուգում» դրամաները։ Միքայել Հարությունյանի ստեղծագործությունների բովանդակությունը մարդու և բնության, անհատի և հասարակության փոխհարաբերության քնարական խոհն է[1][2]։

Ռուսերեն լույս է տեսել նրա «Լեռնաղբյուր» (Երևան, 1956) գիրքը:

Միքայել Հարությունյանի հուշատախտակը Երևանի Տերյան 59 հասցեում

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Լենին պապին և փոքրիկ Օլգան, Երևան, Պետհրատ, 1940, 8 էջ:
  • Ալեկոծված հույզեր, Ստեփանակերտ, 1942, 31 էջ:
  • Հարսնաքար, Երևան, Հայպետհրատ, 1946, 13 էջ:
  • Գարնանային, Երևան, Հայպետհրատ, 1948, 59 էջ:
  • Մեր գետը, Երևան, Հայպետհրատ, 1950, 48 էջ:
  • Տարաս Պոլիշչուկ, Երևան, Հայպետհրատ, 195, 40էջ:
  • Գնացք, Երևան, Հայաստան, 1952, 90 էջ:
  • Լեռնաղբյուր, Երևան, Հայպետհրատ, 1954, 160 էջ:
  • Արմեն, Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 80 էջ:
  • Պատիվ, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 212 էջ:
  • Պիեսների ժողովածու (գրքի մեջ տեղ է գտել Մ. Հարությունյանի «Ժամանակի ստուգում» պիեսը), Երևան, 1959, 765 էջ:
  • Մի անգամ անտառում, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 12 էջ:
  • Օրեր և խոհեր, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 212 էջ:
  • Կորստից հետո, Երևան, «Հայաստան», 1965, 142 էջ:
  • Ոսկեվազիկ, Երևան, «Հայաստան», 1967, 136 էջ:
  • Ղարաբաղյան նվագներ, Երևան, «Հայաստան», 1968, 204 էջ:
  • Ավրորայի որդին, Երևան, «Հայաստան», 1969, 45 էջ:
  • Հավատամք, Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 224 էջ:

Թարգմանություններ (ռուսերենից)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Չայուպի Անտոն, Բանաստեղծություններ (թարգմանության հեղինակակից Վահագն Կարենց), Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 130 էջ:
  • Ջալիլ Մուսա, Ջիմ (պոեմ), Երևան, Հայպետհրատ, 1960 էջ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005 
  2. Գրական տեղեկատու։ Երևան: «Սովետական գրող»։ 1986։ էջ 239-240:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 321 CC-BY-SA-icon-80x15.png