Միշել Լեգրան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միշել Լեգրան
Michel Legrand Cannes 2013.jpg
Բնօրինակ անունֆր.՝ Michel Legrand
Ի ծնե անունՄիշել Ժան Լեգրան
Ծնվել էփետրվարի 24, 1932(1932-02-24)[1][2][3][4][5]
Փարիզ, Ֆրանսիա[6]
ԵրկիրFlag of France.svg Ֆրանսիա[5]
Մահացել էհունվարի 26, 2019(2019-01-26)[7][5] (86 տարեկանում)
Նյոյի սյուր Սեն
Ժանրերդասական
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր
դաշնակահար
գործիքավորող
դիրիժոր
երգիչ
Գործիքներդաշնամուր[5] և վոկալ
ԼեյբլColumbia Records
ԿրթությունՓարիզի երաժշտության ու պարի բարձրագույն դպրոց
ԱմուսինCatherine Michel? և Macha Méril?
ՊարգևներՀայաստանի Հանրապետության Պատվո շքանշան, Օսկար՝ դրամատիկական ֆիլմում լավագույն երաժշտության համար, Academy Award for Best Original Song Score? և Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
Կայքmichellegrandofficial.com
Michel Legrand Վիքիպահեստում

Միշել Ժան Լեգրան (ֆր.՝ Michel Legrand, փետրվարի 24, 1932(1932-02-24)[1][2][3][4][5], Փարիզ, Ֆրանսիա[6] - հունվարի 26, 2019(2019-01-26)[7][5], Նյոյի սյուր Սեն), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, դաշնակահար, գործիքավորող, դիրիժոր և երգիչ, ԱՄՆ ազգային կինոմրցանակի՝ «Օսկար»-ի եռակի, «Գրեմմի»-ի հնգակի և «Ոսկե գլոբուս»-ի դափնեկիր։

Գրել է ավելի քան 200 երգ կինոֆիլմերի և հեռուստաֆիլմերի համար[8]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միշել Լեգրանը կոմպոզիտոր Ռայմոնդ Լեգրանի (1908-1974 թթ.) և հայազգի դիրիժոր Ժակ Հելյանի քույր՝ Մարսել Տեր-Միքայելյանի որդին է։ 1942-1949 թվականներին Փարիզի կոնսերվատորիայում Միշել Լեգրանը սովորել է դաշնամուր, գիր և գրականություն, ուսուցիչներից են եղել Լուսյետ Դեսկավն ու Նադիա Բուլանժեն: Ինչպես իր քույրը՝ Քրիստիան Լեգրանը, ով եղել է վոկալ ջազային տարբեր խմբերի անդամ (Blue Stars, Double Six և Swingle Singers), Միշել Լեգրանը նույնպես տարվում է ջազով, 1947 թվականին Դիզի Գիպելսիի համերգն ունկնդրելուց հետո։ Միշելը մի քանի տարի անց սկսում է համագործակցել վերջինիս հետ և 1952 թվականին Դիզիի եվրոպական համերգների համար գրում է լարային նվագախմբի համար նախատեսված երաժշտություն։ Սրա համար Միշել Լեգրանը արժանանում է 3 Օսկար մրցանակների։

Ջազմեն և գործիքավորող[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1951 թվականին, ընդամենը 19 տարեկան հասակում, նա գրում է գործիքավորումներ իր հոր նվագախմբի համար։ Հենց հայրն էլ նրան ծանոթացնում է վարիետեի երգի աշխարհին։ Այսպիսով, Լեգրանը սկսում է երաժշտական ուղեկցորդի և գործիքավորողի կարիերա՝ աշխատելով Ժակլին Ֆրանսուայի, Անրի Սալվադորի, Կատրին Սովաժի և Զիզի Ժանմերի հետ։ Մորիս Շեվալիեն այնուհետև նրան առաջարկում է դիրիժորի աշխատանք։

1954 թվականին, ամերիկյան Կոլումբիա ընկերության խնդրանքով, նա կրկին ֆրանսիական ջազի դասախոսություններ է կարդում[9]: "I love Paris" ալբոմը մեծ հաջողությաւն է հասնում՝ 8 միլիոն օրինակի վաճառք գրանցելով։ Լեգրանը ձեռք է բերում միջազգային համբավ։ Ոգեշնչվելով Ստան Կենտոնից՝ նա կարճ ժամանակով աշխատում է նաև որպես ջազի մենակատար. Holiday in Rome 1955 թվականին, Michel Legrand Plays Cole Porter[10] 1957 թվականին, Legrand in Rio՝ 1958 թ.-ին։ "Legrand Jazz" ալբոմի համար Միշել Լեգրանը 1958 թվականին Նյու Յորքում ձայնագրություններ է կատարում Միլես Դևիսի, Ջոն Կոլտրեյնի և Բիլ Էվանսի հետ՝ այդպիսով դառնալով ժամանակակից ջազի հսկաների հետ համագործակցող առաջին եվրոպացիներից։

1957 թվականին, Լեգրանը Մոսկվայի համաշխարհային երիտասարդական փառատոնին մասնակցելու հրավեր է ստանում[11]:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #130482552 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 SNAC — 2010.
  3. 3,0 3,1 Internet Broadway Database — 2000.
  4. 4,0 4,1 filmportal.de — 2005.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  6. 6,0 6,1 6,2 http://www.lesgensducinema.com/affiche_acteur.php?nom_acteur=LEGRAND%20Michel&ident=24333&debut=0&record=1&from=ok
  7. 7,0 7,1 7,2 Le compositeur Michel Legrand est mortParis: Societe Editrice Du Monde, 1944. — ed. size: 364240 — ISSN 0395-2037
  8. Chinen Nate (մարտի 21, 2012«Միշել Լեգրան «Երաժշտություն»»։ Նյու Յորք Թայմս։ Վերցված է մարտի 21, 2012  (անգլ.)
  9. Michel Legrand, Rien n'est grave dans les aigus, Le Cherche Midi, 2013, 67
  10. Նրա առաջին ջազի ձայնասկավառակը մեծ լսարանի համար
  11. Jours de fête à Moscou : Le voyage des Français au festival mondial de la jeunesse en 1957 », France Culture, 19 avril 2011 (documentaire de 54 minutes).(ֆր.)
  12. Մ. Ժ. Լեգրանին Պատվո շքանշանով պարգևատրելու մասին