Միշել Լեգրան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միշել Լեգրան
Michel Legrand Cabourg 2015.jpg
Բնօրինակ անունֆր.՝ Michel Legrand
Ի ծնե անունՄիշել Ժան Լեգրան
Ծնվել էփետրվարի 24, 1932(1932-02-24)[1][2][3][…]
Փարիզի XX շրջան, Փարիզ, Ֆրանսիա[4][5]
ԵրկիրFlag of France.svg Ֆրանսիա[3][6] և Flag of the United States.svg ԱՄՆ
Մահացել էհունվարի 26, 2019(2019-01-26)[7][3][8][…] (86 տարեկան)
Նյոյի սյուր Սեն[5]
Ժանրերդասական
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր
դաշնակահար
գործիքավորող
դիրիժոր
երգիչ
Գործիքներդաշնամուր[3][9], վոկալ և երգեցողություն[9]
ԼեյբլColumbia Records և Philips Records
ԿրթությունՓարիզի կոնսերվատորիա (1949)
ԱնդամակցությունMichel Legrand et son orchestre?
ԱմուսինCatherine Michel? և Macha Méril?
ՊարգևներՊատվո շքանշան, Օսկար՝ դրամատիկական ֆիլմում լավագույն երաժշտության համար, Academy Award for Best Original Song Score? և Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
Կայքmichellegrandofficial.com
Michel Legrand Վիքիպահեստում

Միշել Ժան Լեգրան (ֆր.՝ Michel Legrand, փետրվարի 24, 1932(1932-02-24)[1][2][3][…], Փարիզի XX շրջան, Փարիզ, Ֆրանսիա[4][5] - հունվարի 26, 2019(2019-01-26)[7][3][8][…], Նյոյի սյուր Սեն[5]), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, դաշնակահար, գործիքավորող, դիրիժոր և երգիչ, ԱՄՆ ազգային կինոմրցանակի՝ «Օսկար»-ի եռակի, «Գրեմմի»-ի հնգակի և «Ոսկե գլոբուս»-ի դափնեկիր։

Գրել է ավելի քան 200 երգ կինոֆիլմերի և հեռուստաֆիլմերի համար[10]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միշել Լեգրանը կոմպոզիտոր Ռայմոնդ Լեգրանի (1908-1974 թթ.) և հայազգի դիրիժոր Ժակ Հելյանի քույր՝ Մարսել Տեր-Միքայելյանի որդին է։ 1942-1949 թվականներին Փարիզի կոնսերվատորիայում Միշել Լեգրանը սովորել է դաշնամուր, գիր և գրականություն, ուսուցիչներից են եղել Լուսյետ Դեսկավն ու Նադիա Բուլանժեն։ Ինչպես իր քույրը՝ Քրիստիան Լեգրանը, ով եղել է վոկալ ջազային տարբեր խմբերի անդամ (Blue Stars, Double Six և Swingle Singers), Միշել Լեգրանը նույնպես տարվում է ջազով, 1947 թվականին Դիզի Գիպելսիի համերգն ունկնդրելուց հետո։ Միշելը մի քանի տարի անց սկսում է համագործակցել վերջինիս հետ և 1952 թվականին Դիզիի եվրոպական համերգների համար գրում է լարային նվագախմբի համար նախատեսված երաժշտություն։ Սրա համար Միշել Լեգրանը արժանանում է 3 Օսկար մրցանակների։

Ջազմեն և գործիքավորող[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1951 թվականին, ընդամենը 19 տարեկան հասակում, նա գրում է գործիքավորումներ իր հոր նվագախմբի համար։ Հենց հայրն էլ նրան ծանոթացնում է վարիետեի երգի աշխարհին։ Այսպիսով, Լեգրանը սկսում է երաժշտական ուղեկցորդի և գործիքավորողի կարիերա՝ աշխատելով Ժակլին Ֆրանսուայի, Անրի Սալվադորի, Կատրին Սովաժի և Զիզի Ժանմերի հետ։ Մորիս Շեվալիեն այնուհետև նրան առաջարկում է դիրիժորի աշխատանք։

1954 թվականին, ամերիկյան Կոլումբիա ընկերության խնդրանքով, նա կրկին ֆրանսիական ջազի դասախոսություններ է կարդում[11]։ "I love Paris" ալբոմը մեծ հաջողությաւն է հասնում՝ 8 միլիոն օրինակի վաճառք գրանցելով։ Լեգրանը ձեռք է բերում միջազգային համբավ։ Ոգեշնչվելով Ստան Կենտոնից՝ նա կարճ ժամանակով աշխատում է նաև որպես ջազի մենակատար. Holiday in Rome 1955 թվականին, Michel Legrand Plays Cole Porter[12] 1957 թվականին, Legrand in Rio՝ 1958 թ.-ին։ "Legrand Jazz" ալբոմի համար Միշել Լեգրանը 1958 թվականին Նյու Յորքում ձայնագրություններ է կատարում Միլես Դևիսի, Ջոն Կոլտրեյնի և Բիլ Էվանսի հետ՝ այդպիսով դառնալով ժամանակակից ջազի հսկաների հետ համագործակցող առաջին եվրոպացիներից։

1957 թվականին, Լեգրանը Մոսկվայի համաշխարհային երիտասարդական փառատոնին մասնակցելու հրավեր է ստանում[13]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Internet Broadway Database — 2000.
  2. 2,0 2,1 filmportal.de — 2005.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  4. 4,0 4,1 4,2 http://www.lesgensducinema.com/affiche_acteur.php?nom_acteur=LEGRAND%20Michel&ident=24333&debut=0&record=1&from=ok
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Fichier des personnes décédées mirror
  6. Journal officiel de la République française, Journal officiel de la République française. Document administratif (ֆր.) — 2011. — ISSN 0242-6773
  7. 7,0 7,1 7,2 Le compositeur Michel Legrand est mort (ֆր.) // Le MondeParis: Societe Editrice Du Monde, 2019. — ISSN 0395-2037; 1284-1250; 2262-4694
  8. 8,0 8,1 8,2 Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.)Grup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  9. 9,0 9,1 Montreux Jazz Festival Database
  10. Chinen Nate (մարտի 21, 2012«Միշել Լեգրան «Երաժշտություն»»։ Նյու Յորք Թայմս։ Վերցված է մարտի 21, 2012  (անգլ.)
  11. Michel Legrand, Rien n'est grave dans les aigus, Le Cherche Midi, 2013, 67
  12. Նրա առաջին ջազի ձայնասկավառակը մեծ լսարանի համար
  13. Jours de fête à Moscou : Le voyage des Français au festival mondial de la jeunesse en 1957 Archived 2011-04-20 at the Wayback Machine. », France Culture, 19 avril 2011 (documentaire de 54 minutes).(ֆր.)
  14. Մ. Ժ. Լեգրանին Պատվո շքանշանով պարգևատրելու մասին