Jump to content

Միշել Դեոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Միշել Դեոն
ֆրանսերեն՝ Michel Déon
Ծննդյան անունֆրանսերեն՝ Édouard Michel[1]
Ծնվել էօգոստոսի 4, 1919(1919-08-04)[2][3][4][…]
ԾննդավայրՓարիզի 11-րդ շրջան, Փարիզ[5]
Վախճանվել էդեկտեմբերի 28, 2016(2016-12-28)[6][3][7][…] (97 տարեկան)
Վախճանի վայրԳոլուեյ, Galway City, Կոննախտ, ÉIR[8]
ԳերեզմանՄոնպարնաս գերեզմանատուն
Գրական անունMichel Déon
Մասնագիտությունգրող և դրամատուրգ
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա
ԿրթությունԺանսոն-դը-Սայի լիցեյ, Մասսենայի լիցեյ և Փարիզի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ
Գրական ուղղություններHussards?
Ուշագրավ աշխատանքներLes Poneys sauvages?, Un taxi mauve? և The Foundling Boy?
ԱնդամակցությունՖրանսիական ակադեմիա[9] և Association des amis de Robert Brasillach?
ԿուսակցությունԱկսյոն ֆրանսեզ
Պարգևներ
ԱմուսինChantal Déon?[15]
ԶավակներAlice Déon?[16]
 Michel Déon Վիքիպահեստում

Միշել Դեոն (ֆրանսերեն՝ Michel Déon, օգոստոսի 4, 1919(1919-08-04)[2][3][4][…], Փարիզի 11-րդ շրջան, Փարիզ[5] - դեկտեմբերի 28, 2016(2016-12-28)[6][3][7][…], Գոլուեյ, Galway City, Կոննախտ, ÉIR[8])[17], ֆրանսիացի գրող, դրամատուրգ և խմբագիր։ Որպես գրող՝ կապված էր «Հուսարներ» գրական շարժման հետ, որը Ֆրանսիայում հակադրվում էր Ժան Պոլ Սարտրի գլխավորած էկզիստենցիալիստներին[18]:

Կենսագրական տվյալներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մանկությունն ու պատանեկությունն անց է կացրել փարիզյան 16-րդ թաղամասում ու Լազուր ափում: Սովորել է Փարիզի Ժանսոն դը Սալի լիցեյում, որն ավարտելուց հետո իրավաբանական կրթություն է ստացել, բայց միշտ երազել է գրական կարիերայի մասին, ինչին հաջողությամբ հասել է տարիների ընթացքում:

1940 թվականին զորակոչվել է և մինչև 1942 թվականը ծառայել բանակում։ 1942 թվականի նոյեմբերին Լիոնում զբաղեցրել է Շառլ Մորասի ղեկավարած L'Action française կուսակցության տպագիր օրգանի խմբագրության քարտուղարի պաշտոնը։

Պատերազմից հետո իրեն նվիրել է ճամփորդությունների, Ռոկֆելլեր հիմնադրամի, Կանադայի, Պորտուգալիայի և Հունաստանի դրամաշնորհի շնորհիվ այցելել Շվեյցարիա, Իտալիա, ԱՄՆ, ընդ որում՝ ճանապարհորդել է գնացքով և ավտոբուսով (1959 թվականից): Տևական ժամանակ կնոջ և երեխաների հետ ապրել է Իռլանդիայում, մի երկրում, որի մշակույթի նկատմամբ առանձնահատուկ մտերմություն էր զգում: Նրա գրքերից շատերի համար Իռլանդիան ներշնչանքի աղբյուր է ծառայել:

Գրելու հետ միաժամանակ նա շարունակել է կարիերան որպես խմբագիր և գրաքննադատ. խմբագրել է Casa Plon թերթը, քննադատական հոդվածներով, գրախոսություններով, էսսեներով հանդես եկել Les Nouvelles littéraires և Le Journal du dimanche պարբերականներում։ Կապված էր La Table Ronde հրատարակչության և Les Hussards (Հուսարներ) գրական շարժման հետ, թեև հետագայում քննադատեց այդ շարժումը:

1978 թվականի հունիսի 8-ին Միշել Դեոնն ընտրվել է ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։ Ակադեմիայում նրա գործունեությունը նշանավորվել է մի շարք երիտասարդ, տաղանդավոր գրողների՝ Վենսան Դելեկրուային ( Tobeau d'Achille ), Ժան Ռոլինին ( Chrétiennes ) և այլոց լայն հասարակությանը ճանաչելի դարձնելով: Նա ակադեմիայի ընտրությունների գծով բաժնի փոխդեկանն էր։ Արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի հրամանատարական աստիճանի:

2010 թվականին եղել է Ֆրանսուազ Սագանի անվան մրցանակի բաշխման ժյուրիի անդամ:

2010 թվականի նոյեմբերի 7-ին արժանացել է Ժան Ֆեռեի անվան մրցանակի։

Երկեր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Adieux à Sheila, վեպ, Robert Laffont, 1944
  • Amours perdues, վեպ, Bordas, 1946
  • Je ne veux jamais l’oublier, վեպ, Plon, 1950
  • La Corrida, վեպ, Plon, 1952
  • Le Dieu pâle, վեպ, Plon, 1954 (Prix des Sept)
  • Tout l'amour du monde, I, Plon, 1955
  • Plaisirs, վեպ, Editions de París, 1955 (bajo el nombre de Michel Férou)
  • Lettre à un jeune Rastignac, Fasquelle, 1956
  • Les Trompeuses Espérances, վեպ, Plon, 1956
  • Les Gens de la nuit, վեպ, Plon, 1958
  • L'Armée d'Algérie et la pacification, Plon, 1959
  • La Carotte et le Bâton, վեպ, Plon, 1960
  • Tout l'amour du monde, II, Plon, 1960
  • Le Balcon de Spetsai, Gallimard, 1961 (Կաուֆմանի անվան մրցանակ)
  • Louis XIV par lui-même, Librairie Académique Perrin, 1964
  • Le Rendez-vous de Patmos, Plon, 1965
  • Mégalonose, La Table Ronde, 1967
  • Un parfum de Jasmin, Gallimard, 1967
  • Les Poneys sauvages, վեպ, Gallimard, 1970 (Ինտերալիեի մրցանակ)
  • Un taxi mauve, novela, Gallimard, 1973 (Ֆրանսիական ակադեմիայի գրական մեծ մրցանակ)
  • Le Jeune Homme vert, վեպ, Gallimard, 1975
  • Thomas et l'infini, Gallimard, 1975, պատանիների համար
  • Les Vingt Ans du jeune homme vert, վեպ, Gallimard, 1977
  • Mes arches de Noé, récits, La Table Ronde, 1978
  • Un déjeuner de soleil, վեպ, Gallimard, 1981
  • Je vous écris d'Italie, վեպ, Gallimard, 1984
  • Bagages pour Vancouver, La Table Ronde, 1985
  • Ma vie n'est plus un roman, Gallimard, 1987
  • La Montée du soir, վեպ, Gallimard, 1987
  • Un souvenir, վեպ, Gallimard, 1990
  • Le Prix de l'amour, Gallimard, 1992
  • Ariane ou l'oubli, թատերգություն, Gallimard, 1993
  • Parlons-en..., զրույց Ալիս Դեոնի հետ, Gallimard, 1993
  • Pages grecques, récits, Gallimard, 1993 (Le Balcon de Spetsai, Le Rendez-vous de Patmos, Spetsai revisité)
  • Je me suis beaucoup promené, miscellanées, La Table Ronde, 1995
  • Une longue amitié, lettres échangées avec André Fraigneau, La Table Ronde, 1995
  • Le Flâneur de Londres, Robert Laffont, 1995
  • Orphée aimait-il Eurydice?, Séguier, 1996
  • La Cour des grands, վեպ, Gallimard, 1996
  • L'Enfant et la sorcière, վեպ պատանիների համար, Gallimard, 1998
  • Madame Rose, վեպ, Albin Michel, 1998
  • Pages françaises, Gallimard, 1999 (Mes arches de Noë, Bagages pour Vancouver, Post-scriptum)
  • Taisez-vous, j'entends venir un ange, Gallimard, 2001
  • Mentir est tout un art, Éditions du Rocher, 2002
  • Le poète, Éditions Sigalla, 2003
  • Sarah, Éditions Sigalla, 2003
  • Larbaud, heureux Larbaud, Éditions Sigalla, 2003
  • La Chambre de ton père, Gallimard, 2004
  • Guerres et novela, երկխոսություն Լակիս Պրոգիդիսի հետ, Flammarion, 2005
  • Cavalier, passe ton chemin!, Gallimard, 2005
  • Œuvres, Gallimard, coll. « Quarto », 2006 (Thomas et l'infini, La Chambre de ton père, Les Trompeuses Espérances, Les Poneys sauvages, Un taxi mauve, Un déjeuner de soleil, La Montée du soir, Cavalier, Passe ton chemin !...)
  • Lettres de château, Gallimard, 2009 (Coup de Cœur de l'Essai du Point մրցանակ, 2009 )
  • Cahier Déon, L'Herne, 2009. Cahier de L'Herne qui contient de nombreux inédits, témoignages et études sur son œuvre colaboraciones de Fernando Arrabal, Nicolas Briançon, Philippe Le Guillou, Ֆրեդերիկ Վիտու, Միլան Կունդերա, Emmanuel Carrère, Յասմինա Ռեզա, Ժան դ’Օրմեսսոն, Xavier Darcos).
  • Journal 1948-1983, L'Herne, 2009
  • De Marceau à Déon, De Michel à Félicien, Lettres 1955-2005, Ֆելիսիեն Մարսոյի հետ նամակագրությունը, 2011
  • Partir ! ..., Nicolas Chaudun, 2012

Ուսումնասիրություններ նրա կյանքի և գործունեության վերաբերյալ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Pol Vandromme, "Le Prince du bonheur" en "la Droite buissonnière", París, Les Sept Couleurs, 1960. "Michel Déon" en "Littérature de notre temps", París, Casterman / Պոլ Վանդրոմ, «Երջանկության արքայազնը» «Ճիշտ բիզնեսում», Փարիզ, Les Sept Couleurs, 1960 թ. «Միշել Դեոն» «Մեր ժամանակի գրականությունը», Փարիզ, Կաստերման, 1970։
  • André Thérive, "Michel Déon" en "Livres de France", París / Անդրե Թերիվ, «Միշել Դեոն» «Livres de France», Փարիզ, 1962 թ.
  • Kléber Haedens, "Une histoire de la littérature française", París, Grasset, / Կլեբեր Հեյդենս, «Ֆրանսիական գրականության պատմություն», Փարիզ, Գրասեթ, 1970։
  • Dossier "Michel Déon" : textos y testimonios de Pierre de Boisdeffre, André Fraigneau, Roland Laudenbach, Eric Lestrient, Jacques Perret, Philippe Sénart, Paul Sérant, Pol Vandromme y Michel Déon. "Matulu" n / «Միշել Դեոն» դոսյե Պիեռ դե Բուազդեֆրի, Անդրե Ֆրեյնոյի, Ռոլան Լաուդենբախի, Էրիկ Լեստրիենտի, Ժակ Պերեի, Ֆիլիպ Սենարտի, Պոլ Սերանտի, Պոլ Վանդրոմի և Միշել Դեոնի տեքստերն ու վկայությունները։ «Մատուլու» թիվ 27, հուլիս - օգոստոս 1973 թ.
  • Միշել Մուրլե, «Ecrivains de France XXe siècle», Փարիզ, Ֆրանսիայի համալսարան, 2011 թ.
  • Ерофеев В. В. Французская литература 1945-1990 / Н. И. Балашов, Т. В. Балашова. — М: Наследие, 1995. — 928 с.
  • Тимашева О.В. Голубые гусары // Литературная энциклопедия терминов и понятий / Под ред. А. Н. Николюкина. — Институт научной информации по общественным наукам РАН]издательство=Интелвак, 2001. — 1596 с. — ISBN 5-93264-026-X
  • Pierre de Boisdeffre Michel Déon // Revue des Deux Mondes. — 1962. — P. 88—98.
  • Alain Lanavère, Thierry Laurent Michel Déon, aujourd'hui. — Presses Paris Sorbonne, 2006. — 116 p.

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ ծննդական — P. 1.
  2. 1 2 Internet Movie Database — 1990.
  3. 1 2 3 4 Brockhaus Enzyklopädie (գերմ.) — F.A. Brockhaus, 1796.
  4. 1 2 Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
  5. 1 2 Fichier des personnes décédées mirror
  6. 1 2 https://www.lemonde.fr/disparitions/article/2016/12/28/l-ecrivain-et-academicien-michel-deon-est-mort_5054977_3382.html
  7. 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  8. 1 2 Fichier des personnes décédées (ֆր.)
  9. ↑ Académie française (ֆր.)
  10. ↑ Légifrance
  11. ↑ Académie française (ֆր.)
  12. ↑ https://www.lemonde.fr/archives/article/1970/12/08/un-sybarite-refractaire_2640613_1819218.html
  13. ↑ https://www.gillesparis.com/42e_prix_maison_de_la_presse
  14. ↑ https://centrejeangiono.com/prix-jean-giono/
  15. ↑ https://www.whoswho.fr/decede/biographie-michel-deon_12708
  16. ↑ http://www.valeursactuelles.com/culture/denis-tillinac-michel-deon-le-dernier-des-hussards-nest-plus-58653
  17. ↑ «Muere a los 97 años el escritor, dramaturgo y editor francés Michel Deón». abc. 28 de diciembre de 2016. Վերցված է 30 de diciembre de 2016-ին.
  18. ↑ «Michel DÉON» (ֆրանսերեն). 15 de septiembre de 2011. Արխիվացված է օրիգինալից 15 de septiembre de 2011-ին. Վերցված է 30 de diciembre de 2016-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Միշել Դեոն» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Միշել_Դեոն&oldid=10796095» էջից