Միհայ Էմինեսկու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միհայ Էմինեսկու
ռում.՝ Mihai Eminescu
մոլդ.՝ Михай Эминеску
Eminescu.jpg
Ծննդյան անունմոլդ.՝ Михай Эмин
Ծնվել էհունվարի 15, 1850(1850-01-15)[1][2][3][4][5][6][7]
ԾննդավայրԲոտոշանի, Ռումինիա
Վախճանվել էհունիսի 15, 1889(1889-06-15)[1] (39 տարեկանում)
Վախճանի վայրԲուխարեստ, Ռումինիայի թագավորություն
Մասնագիտությունդերասան, արձակագիր, լրագրող, գրադարանավար, ակնարկագիր, գրող, բանաստեղծ և քաղաքական գործիչ
Լեզուռումիներեն[8] և Մոլդովերեն
ՔաղաքացիությունՄոլդովական իշխանություն
Վալախիայի և Մոլդովայի միացյալ իշխանություն
Ռումինիայի թագավորություն
ԿրթությունՎիեննայի համալսարան
Ժանրերպոեզիա
Գրական ուղղություններռոմանտիզմ
Ուշագրավ աշխատանքներLuceafărul?
ԱնդամակցությունՌումինական ակադեմիա, Junimea? և Timpul?
Համատեղ ապրողVeronica Micle?
Mihai Eminescu signature.jpg
Mihai Eminescu Վիքիպահեստում

Միհայ Էմինեսկու (ռում.՝ Mihai Eminescu, իսկական ազգանունը՝ Էմինովիչ, ռում.՝ Eminovici, հունվարի 15, 1850(1850-01-15)[1][2][3][4][5][6][7], Բոտոշանի, Ռումինիա - հունիսի 15, 1889(1889-06-15)[1], Բուխարեստ, Ռումինիայի թագավորություն), ռումինացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, հրապարակախոս: Էմինեսկուին վերագրվում է հայկական ծագում: Ռումինական ակադեմիայի ակադեմիկոս (ետմահու): Ռումինական նոր գրականության հիմնադիրը:

Սովորել է Վիեննայի և Բեռլինի համալսարաններում: Փարիզյան կոմունայի ազդեցությամբ գրել է «Կայսրը և պրոլետարը» (1874) պոեմը: Կենդանության օրոք հրատարակել է «Բանաստեղծություններ» (1883) ժողովածուն: 1883 թվականին վրա է հասել հոգեկան ծանր հիվանդությունը: Սակայն մտքի պայծառացման ժամանակ աշխատել է, հրատարակել «Ֆընտընա Բլանդուզիեյ» (1888, «Fantana Blanduziei») թերթը: Թողել է գրական հարուստ ժառանգություն («Թափուր հանճար», վեպ, «Լուչեաֆըրուլ», պոեմ, նամակներ, նորավեպեր, պատմվածքներ, պիեսներ և այլն): Պոետական արվեստը հասցրել է մեծ բարձրության, հարստացրել է ռիթմը, հանգավորումը, գեղարվեստական արտահայտչականությունը, ստեղծել ինքնատիպ լեզու: Նա համարվում է եվրոպական պոեզիայի վերջին մեծ ռոմանտիկը:

Էմինեսկուն ծանոթ է եղել ռումինահայ գաղութի պատմությանը, հայերենը համարել է հին և հարուստ լեզու: Էմինեսկուի բանաստեղծությունները սկսել են հայերեն թարգմանել 1914 թվականից:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]