Միխայիլ Պրիշվին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միխայիլ Միխայիլովիչ Պրիշվին
1973 CPA 4215.jpg
Ծնվել է փետրվարի 4, 1873(1873-02-04)[1][2]
Ծննդավայր Խրուշչյովո-Լյովշինո (գյուղ, Ստանովլյանսկի շրջան), Ստանովլյանսկի շրջան, Q4174761?, Central Black Earth Oblast, ՌԽՖՍՀ[1]
Վախճանվել է հունվարի 16, 1954(1954-01-16)[3][2][1][4] (80 տարեկանում)
Վախճանի վայր Մոսկվա, ԽՍՀՄ[3][1]
Մասնագիտություն գրող, լրագրող, գյուղատնտես, մանկագիր, արձակ և հրապարակախոսություն
Լեզու ռուս.՝
Ազգություն Ռուս
Քաղաքացիություն Ռուսաստան, ԽՍՀՄ
Կրթություն Լայպցիգի համալսարան[1]
Ստեղծագործական շրջան 1905-1954 թվականներ
Ժանրեր պատմվածք
Թեմաներ Պատմվածքներ, վեպեր
Պարգևներ Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան «Պատվո նշան» շքանշան «Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ և Մոսկվայի 800-րդ ամյակին նվիրված մեդալ
Միխայիլ Պրիշվին Վիքիքաղվածքում
Միխայիլ Պրիշվին Վիքիդարանում
Mikhail Prishvin Վիքիպահեստում

Միխայիլ Միխայիլովիչ Պրիշվին, խոսքի խիստ ինքնատիպ, տաղանդավոր ու անկրկնելի վարպետ։ Նրա ստեղծագործությունը ներթափանցված է սիրով դեպի այն մարդը, ով իր կյանքն ի սպաս է դնում հանուն բոլորի երջանկության։

Aquote1.png Ուրախացե՛ք, երեխաներ, դուք ապրում եք մի երկրում, ուր հիմա կարող եք համարձակ ընդառաջ ելնել ձեր ցանկացած երազանքին և ասել. «Թեկուզև ուշ, բայց, այնուամենայնիվ, դու, իմ երազանք, ի՛մ կամքին ես ենթակա, վաղ թե ուշ դու իմն ես լինելու, սիրելիս»: Aquote2.png


Այսպես է գրել Միխայիլ Պրիշվինը։

Այլք Միխայիլ Պրիշվինի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png Պրիշվինի կյանքը ապացույցն է այն բանի, որ մարդ պետք է միշտ ձգտի ապրել ըստ իր կոչման , «իր սրտի թելադրանքով»:Նման կենսակերպում մեծագույն առողջ մարդ կա, որովհետև սրտի թելադրանքով ապրող մարդը միշտ էլ ստեղծագործող է, հարստացնող և արվեստագետ:
- Կոնստանտին Պաուստովսկի
Aquote2.png


Կյանքը և ստեղծագործական ուղին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կյանքի վաղ շրջան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միխայիլ Միխայիլովիչ Պրիշվինը ծնվել է Օրյոլի նահանգի Ելեց քաղաքի մերձակայքում։ Թե ինչպես է գրող դարձել, Պրիշվինը պատմում է «Կաշչեյի շղթան» ինքնակենսագրական վեպում։ Հինգ երեխայի տեր մայրը վաղ այրիացավ։ Տղան տեսնում է, թե մոր համար որքան դժվար է երեխաներին մեծացնելն ու ուսման տալը, տեսնում է գյուղացիների թշվառությունը և գալիս այն մտքին, որ բոլոր մարդիկ, ինչպես իր դայակի հեքիաթում էր, Անմահ Կաշչեյի գերության մեջ են, մի աշխարհում, ուր չարն է իշխում, իսկ ինքը՝ փոքրիկ տղան, կոչված է փշրելու այդ չար աշխարհի կապանքները։ Վեպում մեր առջև ծավալվում է երազող տղայի՝ տարեցտարի մղած պայքարը չար Կաշչեյի դեմ ոչ միայն իր, այլև համայն աշխարհի բոլոր կենդանի էակների երջանկության համար։

Ուսումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիմնազիայի առաջին դասարանում էր, որ մի անգամ նա փախավ իր համար հեքիաթային «Ասիա ոսկե երկիրը»` Կաշչեի իշխանությունից ազատ վայր գտնելու։ Նրան բռնեցին և անարգանքով ետ դարձրին։ Անցավ ևս երկու տարի, և տղային, որ հնազանդ չէր ուսուցչին, հեռացրին գիմնազիայից։ Պատանի էր, երբ մտավ հեղափոխական երիտասարդների շրջանը։ Մի տարով բանտարկվեց, աքսորվեց արտասահման, սովորեց Լայպցիգի համալսարանում և գյուղատնտես դարձած վերադարձավ հայրենիք։ Նա արդեն գրում ու հրատարակում էր ագրոնոմիային նվիրված գրքեր։ Բայց նրա համար պարզ է դառնում, որ գիտությունն իր կոչումը չէ։ Պրիշվինը կտրուկ փոխում է իր կյանքի ուղին, դառնում է գրող։ Ճամփորդական պայուսակն ու որսորդական հրացանն ուսին` նա ուղևորվում է հյուսիսի չհետազոտված անտառները, հետո՝ ասիական տափաստաններ, ուր ձգտում էր մանկուց։ Եվ շուտով ծնվում են նրա «Վախ չտեսած թռչունների երկրում», «Սև արաբը», «Կախարդական բոքոնիկի ետևից» առաջին գեղարվեստական գրքերը։ Քնարականությամբ և բնության հանդեպ սիրով տոգորուն այդ գրքերն ընթերցողին օգնում են ավելի խորը ճանաչելու բնությանը։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնությանը նվիրված պատմվածքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Պրիշվինի՝ բնությանը նվիրված պատմվածքները լայն ճանաչում են գտնում, իբրև ժողովրդական զրույցների ու լեզվի նմուշներ տեղ զբաղեցնում ռուսական դասական երկերի շարքում։ Հրատարակվում են գրողի ստեղծագործությունների ժողովածուներն ու հատընտիրները։ Նրանից սովորելու է գալիս երիտասարդությունը։ Նա, որսորդն ու ճանապարհորդը, այժմ ստիպված է լինում հաճախակի բաժանվել որսորդական բաճկոնից ու երկարաճիտ կոշիկներից, որպեսզի քաղաքում հասարակական գործերով զբաղվի։

Վեպեր և ամենօրյա գրառումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բայց ամեն տարի, գարնանային կաթիլքից մինչև խոր աշուն, նա ապրում և աշխատում է անտառների ու դաշտերի շրջապատում, այնտեղ է գրում իր պատմվածքները, վեպերը և ամենօրյա կարճ գրառումներ անում բնության մասին։ Այդ գրառումներն այնքան պատկերավոր են ու ռիթմիկ, որ հաճախ արձակ բանաստեղծություն են հիշեցնում։ Դրանք տեղ են գտել «Բնության օրացույցը», «Անտառային կաթիլք», «Երկրի աչքը», «Անմոռուկներ» և երեխաների համար գրված «Ոսկե մարգագետին» ու «Իմ պատանի բարեկամներին» գրքերում։ Վերջին երկու գիրքը լույս են տեսել նաև հայերեն։

Կյանքի վերջին շրջան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կյանքի վերջին շրջանում Միխայիլ Միխայիլովիչն առանձնապես շատ սիրեց Ռուսաստանի միջին գոտին և բնակություն հաստատեց Զվենիգորոդի մոտ գտնվող Դունինո գյուղում։ Գրողի մահից հետո նրա տունը վերածվեց թանգարանի։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ինչ է. Ով է հանրագիտարան, հատոր 4

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Печко Л. П. Пришвин М. // Краткая литературная энциклопедияMoscow: Советская энциклопедия, 1962. — Vol. 9. — P. 23–25.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 Пришвин Михаил Михайлович / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  4. SNAC