Jump to content

Միխայիլ Բարոյանց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Միխայիլ Բարոյանց
Ծնվել էսեպտեմբերի 25, 1925(1925-09-25)
ԾննդավայրԿրոպոտկին, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել էհունիսի 17, 2006(2006-06-17) (80 տարեկան)
Մահվան վայրԿիև, Ուկրաինա
Քաղաքացիություն ԽՍՀՄ և  Ուկրաինա
ԿրթությունԳեղարվեստի և ճարտարապետության ազգային ակադեմիա (1953)
Մասնագիտություննկարիչ
Ժանրբնանկար և նատյուրմորտ
ՈւսուցիչՏատյանա Յաբլոնսկայա, Ալեքսեյ Շովկունենկո, Viktor Puzyrkov?, Կոնստանտին Ելևա և Ilya Shtilman?
ԱնդամակցությունՈւկրաինայի նկարիչների ազգային միություն
ԱմուսինԼյուդմիլա Սեմիկինա

Միխայիլ Սերգեյի Բարոյանց (սեպտեմբերի 25, 1925(1925-09-25), Կրոպոտկին, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 17, 2006(2006-06-17), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինահայ գեղանկարիչ, 1958 թվականից՝ Ուկրաինայի խորհրդային նկարիչների միության անդամ։ Նկարչուհի Լյուդմիլա Սեմիկինայի ամուսինը, նկարիչ Սեդրակ Բարոյանցի հայրը։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1925 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կրոպոտկին քաղաքում (այժմ՝ Կրասնոդարի երկրամաս, Ռուսաստան): 1940-1942 թվականներին սովորել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստական ուսումնարանում[1]։

Մասնակցել է գերմանա-խորհրդային պատերազմին։ 1945 թվականին խորհրդային բանակից զորացրվելուց հետո ընդունվել է Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտ։ 1948 թվականին տեղափոխվել է Կիևի գեղարվեստի ինստիտուտ, որն ավարտել է 1953 թվականին[2]։

Նրա ուսուցիչներն են եղել Տատյանա Յաբլոնսկայան, Ալեքսեյ Շովկունենկոն, Վիկտոր Պուզիրկովը, Կոնստանտին Ելևան և Իլյա Շտիլմանը[1]։

Բարոյանցն ապրել է Կիևում, Դաշավսկա փողոցի թիվ 27 շենքի բնակարան 23-ում, այնուհետև Ակադեմիկոս Ֆիլատովի փողոցի թիվ 10ա շենքի բնակարան 6-ում[3]։

Մահացել է 2006 թվականի հունիսի 17-ին Կիևում[2]։

Ստեղծագործություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշխատել է հաստոցային նկարչության բնագավառում։ Նա ռեալիստական ոճով պատկերել է թեմատիկ նկարներ, բնանկարներ, նատյուրմորտներ[4]։ Աշխատանքների թվում են.

  • «Արևելք» (1950)
  • «Սմիռնով-Լաստոչկինի փողոց» (1952)
  • «Սիրողներ» (1954, Դոնեցկի մարզային գեղարվեստական թանգարան)
  • «Երեկո» (1956, Սիմֆերոպոլի գեղարվեստական թանգարան)
  • «Կեսօր» (1957)
  • «Ընկերներ» (1958, Դոնեցկի մարզային գեղարվեստական թանգարան)
  • «Լեռներում կալսելը» (1961, Նիկոլաևի գեղարվեստական թանգարան)
  • «Հեղափոխության զինվորը» [«Կամո»] (1963, Վիննիցայի գավառագիտական թանգարան)
  • «Որդին» (1964)
  • «Հանուն կյանքի» եռապատկեր (1967, Դոնեցկի մարզային գեղարվեստական թանգարան)
  • «Հուշեր» (1971)
  • «Առավոտ» (1971)
  • «Ջուրը հոսում է» (1980)
  • «Կարպատյան նավթագործներ» (1987)
  • «Տիչինան և Իոնեսյանը Հայաստանում»

Նա նկարներ է ստեղծել Տարաս Շևչենկոյի թեմայով.

  • «Տարաս Շևչենկոյի գերեզմանի մոտ» (1961)
  • «Տարաս Շևչենկոյի կաղնին» (1961)
  • «Տարաս Շևչենկոյի գերեզման տանող ճանապարհը» (1961)
  • «Մորինցի գյուղը» (1961, Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային թանգարան)
  • «Տարաս Շևչենկոն աքսորում» (1963)
  • «Տարասի լեռը» (1961, Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային թանգարան)
  • «Արշավի ժամանակ» (1964, Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային թանգարան)
  • «Արալյան անապատ» (1964, Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային թանգարան)
  • «Տարասի արահետները» (1969)

1953 թվականից մասնակցել է հանրապետական և համամիութենական ցուցահանդեսների, մասնավորապես.

  • ԽՍՀՄ գեղարվեստական բուհերի ուսանողների դիպլոմային աշխատանքների 2-րդ համամիութենական ցուցահանդես (Մոսկվա, 1953)
  • Ուկրաինական ԽՍՀ կերպարվեստի ցուցահանդես՝ նվիրված Ուկրաինայի Ռուսաստանի հետ միավորման 300-ամյակին (Կիև, 1954)
  • Կիևի նկարիչների էտյուդների ցուցահանդես (Կիև, 1955)
  • ուկրաինացի նկարիչների աշխատանքների շրջիկ ցուցահանդես (Կիև, 1955)
  • Ուկրաինական ԽՍՀ գեղարվեստի հոբելյանական ցուցահանդես (Կիև, 1957)
  • Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխության 40-ամյակին նվիրված համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդես (Մոսկվա, 1957)
  • երիտասարդ նկարիչների աշխատանքների ցուցահանդես՝ նվիրված Ուկրաինական ԽՍՀ երիտասարդական փառատոնին (Կիև, 1958)
  • «Կոմերիտմիության 40-ամյակ» համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդես (Մոսկվա, 1958)
  • Կիևի նկարիչների միության 4-րդ տարածաշրջանային ցուցահանդես (Կիև, 1959)
  • Հանրապետական գեղարվեստական ցուցահանդես (Կիև, 1961)
  • Տարաս Շևչենկոյի մահվան 100-րդ տարելիցին նվիրված գեղարվեստական ցուցահանդես (Կիև, 1961)

Նկարչի աշխատանքները պահվում են Ուկրաինայի և արտերկրի թանգարաններում[4]։

Գրականություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Бароянц, Михаил Сергеевич // Художники народов СССР. Биобиблиографический словарь в 6 томах — Москва: Издательство «Искусство», 1970. — Том 1 (Аавик-Бойко), сторінка 293 (ռուսերեն);
  • Бароянц Михайло Сергійович // Українські радянські художники : довідник / відпов. ред. І. І. Верба. — Київ : Мистецтво, 1972. — С. 26—27.;
  • Бароянц Михайло Сергійович // Словник художників України / відпов. ред. М. П. Бажан. — Київ : Головна редакція Української радянської енциклопедії, 1973. — С. 177.;
  • Бароянц Михайло Сергійович // Шевченківський словник / відповідальний редактор Є. П. Кирилюк ; Інститут літератури імені Тараса Шевченка Академії наук Української РСР, Головна редакція Української радянської енциклопедії. — Київ : Поліграфкнига, 1976. — Т. 1 : А—Мол. — 416 с., сторінки 57—58;
  • І. М. Блюміна. Бароянц Михайло Сергійович // Енциклопедія сучасної України / ред. кол.: І. М. Дзюба [та ін.] ; НАН України, НТШ. — К.: Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2001–2024. — ISBN 966-02-2074-X.

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1,0 1,1 «Михаил Сергеевич Бароянц - биография». Artchive (ռուսերեն). Վերցված է 2025 թ․ ապրիլի 9-ին.
  2. 2,0 2,1 Блюміна, І. М. (2003 թ․ դեկտեմբերի 12). «Бароянц Михайло Сергійович». Енциклопедія Сучасної України (ուկրաիներեն). Վերցված է 2025 թ․ ապրիլի 9-ին.
  3. Довідник членів Національної спілки художників України. Київ. 2003, сторінка 122.
  4. 4,0 4,1 «Бароянц Михаил Сергеевич цена картин, купить, продать, оценить картину советского художника». socrealizm.com.ua. Վերցված է 2025 թ․ ապրիլի 9-ին.