Միլոշ Ցրնյանսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Միլոշ Ցրնյանսկի
Милош Црњански
Miloš Crnjanski 1914.jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 26, 1893({{padleft:1893|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[1] կամ սեպտեմբերի 26, 1893({{padleft:1893|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[2]
Ծննդավայր Չոնգրադ, Ավստրո-Հունգարիա[3]
Վախճանվել է նոյեմբերի 30, 1977({{padleft:1977|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[1] (84 տարեկանում) կամ նոյեմբերի 11, 1977({{padleft:1977|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:11|2|0}})[2] (84 տարեկանում)
Վախճանի վայր Բելգրադ, ՀՍՖՀ
Մասնագիտություն բանաստեղծ, դիվանագետ, լրագրող, մշակութային քննադատ, գրող և դրամատուրգ
Լեզու սերբերեն[4]
Ազգություն սերբ
Քաղաքացիություն Flag of Austria-Hungary (1869-1918).svg Ավստրո-Հունգարիա
Հարավսլավիայի Թագավորություն
Flag of SFR Yugoslavia.svg ՀՍՖՀ
Կրթություն Վիեննայի համալսարան և Բելգրադի համալսարան
Պարգևներ
Miloš Crnjanski Վիքիպահեստում

Միլոշ Ցրնյանսկի (սերբ.՝ Милош Црњански, հոկտեմբերի 26, 1893({{padleft:1893|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[1] կամ սեպտեմբերի 26, 1893({{padleft:1893|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[2], Չոնգրադ, Ավստրո-Հունգարիա[3] - նոյեմբերի 30, 1977({{padleft:1977|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[1] կամ նոյեմբերի 11, 1977({{padleft:1977|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:11|2|0}})[2], Բելգրադ, ՀՍՖՀ), սերբ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող, թարգմանիչ: Կազմել է ճապոնական և չինական պոեզիայի անթոլոգիաներ:

Գրականություն է մտել Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, իբրև էքսպրեսիոնիստ, և բացահայտորեն հակապատերազմական դիրք է գրավել։ Հետագայում հարել է իր ազգայնական շրջաններին: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում երկրից փախած թագավորական կառավարության հետ միասին վտարանդվել է Լոնդոն։ Պատերազմից հետո տպագրում է մի քանի գեղարվեստական երկեր՝ «Վերաբնակեցում», 2-րդ մաս (1962), «Վեպ Լոնդոնի մասին», (1971)։ Վեպերն հագեցված են կոնկրետ֊պատմական փաստերով, կենցաղի մանրամասնություններով, հերոսների ճշգրիտ հոգեբանական բնութագրերով։ Բայց անկախ այն բանից, գործողությունները երբ են տեղի ունենում՝ հեռավոր 18-րդ դարում, թե 20-րդ դարում, դրանք կապված են իրական պատմական իրադարձությունների (օրինակ, սերբերի վերաբնակությունը Ավստրիայից Ռուսաստան), թե հնարովի հերոսների հետ, ինչպես Լոնդոնին վերաբերող վեպում (չնայած այստեղ շատ են ինքնակենսագրական տարրերը), Ցրնյանսկու վեպերը միասնական են իրենց կոնցեպցիայով, որը հենվում է գրողի ողբերգական աշխարհընկալման վրա։ Նրա տեսակետից, պատմությունը դաժան է, նրա մեջ առաջադիմություն չկա, մարդը ավազահատիկ է այդ քաոսում, նրա կամքից և ցանկություններից ոչինչ կախված չէ։ Անվերջ շրջապտույտների մեջ կորչում են ոչ միայն առանձին մարդու, այլ ամբողջ ժողովուրդների հետքերը։ Ազգային ողբերգության զգացումը, ուժեղացած գրողի հոռետեսությամբ, դառնում է նրա գեղարվեստական աշխարհատեսության առանցքը, այստեղ էական տեղ է գրավում սուբյեկտիվիզմը[8]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]