Միլադի աշտարակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միլադի աշտարակ
պարս․՝ برج میلاد
Телебашня в Тегеране.JPG
Տեղագրություն Իրան Թեհրան
Կառուցման ժամանակ 1996-2007
Օգտագործում Հեռուստատեսային կենտրոն, Ռադիո, Էլեկտրակապ
Բարձրություն
Տանիք 315
Տեխնիկական պարամետրներ
Հարկերի թիվ 12
Տարածքը շինության մեջ 154 400 մ²
Վերելակների թիվ 6
Ճարտարապետ Մոհամադ Ռեզա Հաֆեզի

Տեղեկություններ SkyscraperPage կայքում

Կոորդինատներ: 35°44′40″ հս․ լ. 51°22′30″ ավ. ե. / 35.74444° հս․. լ. 51.37500° ավ. ե. / 35.74444; 51.37500

Միլադի աշտարակը՝ երեկոյան

Միլադի աշտարակ (պարս․՝ برج میلاد), հայտնի է նաև Թեհրանի աշտարակ անվամբ, բազմակի նշանակության աշտարակ է Թեհրանում: 6-րդ ամենաերկար աշտարակն է [1] և 24-րդն՝ աշխարհում [2]:

Գտնվում է Քարբ քաղաքի և Գիշա հատվածի միջև, ընդհանուր բարձրությունը՝ գետնից մինչև ալեհավաքի գագաթ կազմում է 435 մետր [3]: Թեհրանի Միջազգային առևտրի ու համաձայնագրի կենտրոնի մասն է կազմում, որը նաև ներառում է հինգաստղանի հյուրանոց, համաձայնագրի կենտրոն, համաշխարհային առևտրի կենտրոն ու ՏՏ այգի[4][5][6]:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշտարակի ուրվագիծը
Միլադի աշտարակն՝ աշխարհի 7 ամենաբարձր աշտարակների շարքում

Նախապատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միլադի աշտարակն առաջին անգամ առաջարկվել է Շահեսթան Փահլավի նախագծի շրջանակներում՝ Թեհրանի Աբաս Աբադ շրջանում և գծագրվել է ամերիկացի քաղաքային պլանավորող (ճարտարապետ) Ջեքլին Ռոբերթսոնի կողմից[7]: Այս վայրը նախատեսված էր ընդգրկելու 5 մլն. քառակուսի մետր տարածք, որի մեկ-երրորդ մասը պետք է լիներ բացօթյա տարածք [8]և ուր կտեղավորվեին 50,000 բնակիչ, ինչպես նաև կառավարական գերատեսչություններ, առևտրային գրասենյակներ ու մի շարք մշակութային կենտրոններ՝ ներառյալ թանգարաններ, կատարողական արվեստի հաստատություններ և գրադարաններ[8]: Նախագիծն արժեցել է մոտավորապես 5 մլրդ. ԱՄՆ դոլար (գնաճի պատճառով այն արժեցավ 21 մլրդ. ԱՄՆ դոլար)[8]: Ընկերության աշխատակցուհին է եղել նաև Լիսա Հալաբին՝ Հորդանանի ապագա Նուր թագուհին[7]: 1979 թվականի Իրանի Իսլամական Հեղափոխությունից հետո նախագծի իրականացումն ընդհատվում է:

Կառուցում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշտարակի կառուցումը սկսվել է 1997 թվականին և ավարտին հասել 11 տարի անց: Այդժամ այն համարվում էր աշխարհում հեռահաղորդակցության չորրորդ ազատ կանգուն աշտարակը [6]: Բացումը եղավ 2008 թվականին: Ոմանց կարծիքով՝ Միլադի աշտարակի կառուցումը սկսվել է 2000 թվականից առաջ և ավարտվել 2008 թվականին[4][5][6]: Նախագծի ղեկավարն է իրանցի ճարտարապետ Մոհամադ Ռեզա Հաֆեզին, գլխավոր կառուցողն է «Բոլանդ Փայե» ընկերությունը, իսկ հիմնական հաճախորդն ու ներդրողը՝ «Յադման Զադե» ընկերությունը՝ Թեհրանի քաղաքապետարանի մի ներկայացուցիչ[5]: Աշտարակի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2009 թվականի փետրվարի 20-ին՝ Թեհրանի 55-րդ քաղաքապետ Մոհամադ Բաղեր Ղալիբաֆի ու Թեհրանի քաղաքային խորհրդի անդամների մասնակցությամբ: Այս իրադարձությունը լուսաբանել են ավելի քան 250 տեղացի ու օտարերկրյա լրագրող:

Կառուցվածք և առանձնահատկություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միլադի աշտարակն ամենաբարձր աշտարակն է Իրանում և հեռահաղորդակցության վեցերորդ ամենաբարձր աշտարակն՝ աշխարհում: Բաղկացած է հինգ հիմնական մասերից՝ ներառյալ հիմքը, ընդունարանի կառույցը, լիսեռը, գլխամասային կառույցն ու ալեհավաքի կայմը: Ընդունարանի կառույցը բաղկացած է վեց հարկերից: Առաջին երեք հարկերը բաղկացած են 63 առևտրային միավորներից, 11 ռեստորանային բակերից, սրճարանից և առևտրային ապրանքների ցուցասրահներից, որը մոտավորապես 260 ք.մ. տարածք է կազմում[6]: Ստորգետնյա առաջին և երկրորդ հարկերում են գտնում տեղակայման բաժիններն ու տվյալների կենտրոնը: Առաջին հարկով կարելի է հասնել պահակատնակ:

Լիսեռը, որը կոնկրետ կառույց է, ունի 315 մ. բարձրություն: Վեց վերելակ՝ վայրկյանում 7 մետր արագությամբ, այցելուներին հասցնում են աշտարակի վերնամաս: Վերջինս մետաղյա կառույց է, կշռում է մոտավորապես 25000 տոննա և բաղկացած է 12 հարկից: Վերին հարկերում գործում են հանրային արվեստի թանգարան, սրճարան, պտտվող ռեստորան, բարձրակարգ ռեստորան, հեղահաղորդակցության ու մեխանիկական հարկեր, կրակից թաքնվելու ապաստարաններ[9], փակօթյա ու բացօթյա դիտման հարթակ և երկնային գմբեթ[5]: Քառաստիճան ալեհավաքի կայմի երկարությունը կազմում է մոտավորապես 120 մետր: Միլադի աշտարակն ութանկյուն հիմք ունի, որը խորհրդանշում է պարսկական ճարտարապետությունը [5]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Milad Tower, a perfect product for a perfect project»։ NBN (Nasl Bartar Novin)։ n.d.։ Արխիվացված օրիգինալից-ից November 17, 2009-ին։ Վերցված է 2009-09-10 
  2. Andrew Burke, Mark Elliott. Iran (Lonely Planet Country Guide). p. 114. Lonely Planet Publications, 5th Edition, 2008. 978-1-74104-293-1.
  3. «Iran Opens World's 4th Highest Telecoms Tower»։ Cellular-News։ 2009-09-08։ Վերցված է 2009-10-05 
  4. 4,0 4,1 Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ skyscraper անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ iitk անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ emporis անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:
  7. 7,0 7,1 Vanstiphout Wouter։ «The Saddest City in the World»։ The New Town։ Վերցված է 1 June 2013 
  8. 8,0 8,1 8,2 Khoshnood Ardavan։ «Shahestan Pahlavi»։ Aryamehr.com։ Վերցված է 1 June 2013 
  9. «Congress Venue»։ IUA։ 2009-03-13։ Վերցված է 2009-10-05 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]