Մետաքսի ճանապարհ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
I դարում մետաքսե մեծ ճանապարհը կապել է Դացինը և Սերեսը

«Մետաքսի ճանապարհ» (չին.՝ 絲綢之路, ուզբ.՝ Buyuk Ipak Yo'li, ղազ.՝ Ұлы Жібек жолы, ղրղզ.՝ Улуу жибек жолу, պարս․՝ جاده ابریشم, արաբ․՝ طريق الحرير‎‎, հինդի՝ रेशम मार्ग, մոնղ.՝ Торгоны зам, Կաղապար:Lang-tm), քարավանային ճանապարհ, որը միջնադարում կապել է Արևելյան Ասիան Միջերկրական ծովի հետ: Առաջին հերթին այն օգտագործվել է Չինաստանից մետաքսի արտահանման համար, որից էլ առաջացել Մետաքսե մեծ ճանապարհ անվանումը: Ճանապարհը հարթվել է Ք. ա. 2–րդ դարում, անցկավել է Սիանից մինչև Դունխուան: Այնտեղ այն ճյուղավորվում էր՝ հյուսիսային ճանապարհը անցնում էր Տուրֆանի միջով, այնուհետև անցնում էր Պամիրը և հասնում Ֆերգանա և Ղասախստան, հարավայինը՝ Լոբնոր լճի կողքով Տակլա Մական անապատի հարավային եզրով, Յարկենդի և Պամիրի մեջով հասնում է Բակտրիա, իսկ այդեղից՝ Պարֆիա, Հնդկաստան և Մերձավոր Արևելքով դեպի Միջերկրական ծով: Չինաստանը Առաջավոր Ասիայի և ապա՝ Եվրոպայի հետ կապող առևտրակարավանային մայրուղու անվանումը։ Գործում էր սկսած մեր թվարկությունից առաջ 2-րդ դարից մինչև մեր թվարկության 16-րդ դարը։

Տերմինը ներկայացվել է 1877 թվականին գերմանացի աշխարհագետ աշխարհագրագետ Ֆերդինանդ ֆոն Ռիխտհոֆենը:

«Մետաքսի ճանապարհ»-ով փոխադրվող հիմնական ապրանքը չինական մետաքսն էր։ «Մետաքսի ճանապարհը» սկիզբ էր առնում կենտրոնական Չինաստանից և Լանչ-ժոուով անցնելով Դունխան՝ երկատվում էր․ հարավային երթուղին անցնում էր Սոթան, Արքենդ, Բալհ և Մերվ քաղաքներով, հյուսիսայինը՝ Տուրֆան, Կաշգար, Սամարղանդ, Մերվ, ուր միանալով հարավայինին՝ ձգվում էր Հեկատոմպիլ, էկբատան, Բաղդադ քաղաքներով դեպի Միջերկրական ծովի Տյուրոս, Անտիոք նավահանգիստները։ Մետաքսի ճանապարհի մի հատվածն Իրանի հյուսիսային շրջաններից ձգվում էր Արաքսի հովիտը՝ Ջուղայի գետանցով դեպի Նախճավան և Արտաշատ, այնտեղից՝ Սև ծովի նավահանգիստները։

«Մետաքսի ճանապարհ»-ի երկարությունը ավելի քան 7 հազար Կմ էր։ Իր գոյության առաջին դարերում «Մետաքսի ճանապարհ»-ով առևտրի միջնորդության համար գերակշիռ դեր ձեռք բերելու նպատակով սուր պայքար էր գնում Հռոմի և Պարթևստանի թագավորության առևտրական վերնախավերի միջև։ 5-6-րդ դարերում «Մետաքսի ճանապարհ»-ի զգալի մասը պարսկա-սողդիական վաճառականների ձեռքում էր, իսկ Արաբական խալիֆայության կազմավորումից (VII դար) հետո գերակշռություն ստացան արաբ առևտրականները։ Ծովագնացության հետագա զարգացման հետևանքով, սկսած 14-րդ դարից, «Մետաքսի ճանապարհ»-ի նշանակությունը գնալով նվազեց։ «Մետաքսի ճանապարհը․» մեծ չափով նպաստեց Ասիայի և Եվրոպայի ժողովուրդների տնտեսական և մշակութային կապերի զարգացմանը։

Ծագում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հան դինաստիայի մետաքսի օրինակ

Կաղապար:Double image Ալեքսանդր Մակեդոնացու հաղթական արշավանքները ընդլայնել է, որը ստեղծում է նախադրյալներ հաստատուն առևտրային հարաբերություններ: Չինաստանը սկսում է արտահանել մետաքս, երբ հասկացավ նեֆրիտի և ժադեինի (թանկարժեք քարեր), որը ստանում էին հատուկ կծիկներից, իսկ հետագայում արաբական ձիերից, որոնք տարբերվում էին չինական ձիերից:

Հան դինաստիայի մետաքսի օրինակ

Հին հյուսիսային ճանապարհը ստեղծվել է ՈՒ-դի կայսրի ժամանակ, որը տափաստանային հունու ժողովրդի առաջնորդ Չժան Ցյանին ուղարկում է փնտրելու իրենց թշնամիներին՝ որոնք հարձակվել էին հարավից, իրենց հետ բանակցություներ կնքելու նպատակով: Ճանապարհորդության ժամանակ Ք.ա 138-126 թվականերին Չժան Ցյանը տեսնում է Ֆերգանայի հովտում իրենց գեղեցկությամբ հմայող ձիեր: Նա զեկուցում է կայսրին այլ երկրներում մետաքսի բացակայության մասին ր խորհուրդ է տալիս սահմանին այդ չքնաղ ձիերի հետ փոխանակել մետաքսը, ինչպես նաև գինի, քացր պտուղներ և այլն:

Ք.ա. 121 թվականին առաջին մետաքսե և բրոնզե հայելիներով քարավանը ուղղվում է դեպի Ֆերգանայի հովիտ: Մետաքսը արևմուտքում բարձր գնահատում էին վնասատու միջատներին դիմակայելու համար: Աշխարհի առևտուրը շարունակվում է արդեն նոր՝ հարավային ճանապարհով: Բացի այդ ապրանքի մի մասը տեղափոխվում էր Հնդկական օվկիանոսով:

Մետաքսե ճանապարհի «Ոսկե դարը»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արևմտյան վաճառականի արձանիկ.Կառուցվել է Հյսուսիսային Վեյ չինական պետությունում
Մետաքսե ճանապարհի մաքսային կետ

Արևելքից արևմուտք ճանապարհորդության ընթացքում մետաքսը և համեմունքները անցել են տասնյակ ձեռքերով: Դրա կապակցությամբ պատմաբաները պատմում են հիմնականում ապրանքների և տեխնոլոգիաների ճանապարհորդություների մասին, ոչ թե մարդկանց: Տեղափոխության համար հիմնականում օգտագործում էին ուղտեր: Ուղտերի քանակը քարավաներում կազմում էր 3ից մինչև 300:[1] Благодаря интенсивной торговле в Танской державе сформировалась мода на среднеазиатские наряды и изделия.[1]

IV—IX դարերում համաշխարհային առևտուրների ցանցը աջակցում էին սողդերը հյուսիսում և հրեաները՝ հարավում: Սողդերենը դառնում է միջգային շբման լեզու, օրինակ՝ բուդդիզմի սուրբ գրությունները թարգմանվում էին սանսկրիտից չիներեն հենց սողդերենով: Ներքին կազմակերկմանում որոշակի լուս է սփռում սողդական առևտրին՝ նամակներն են, որոնք թողվել են վաճառակներից մեկի պայուսակի մեջ Դունխուանում:[1]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png