Մեն Ցզի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մեն Ցզի
չին.՝ 孟子[1]
Դիմանկար
Ծնվել էմ. թ. ա. 372
ԾննդավայրՑզու, Ճոու, Imperial China
Մահացել էմ. թ. ա. 289
ՔաղաքացիությունՑզու
ԿրոնԿոնֆուցիականություն
Մասնագիտությունփիլիսոփա և գրող
Ծնողներհայր՝ Մեն Ցզի, մայր՝ Մեն Մու[2]
Mencius Վիքիպահեստում

Մեն Ցզի (մ.թ.ա. 372 թ. – մ.թ.ա. 289 թ. կամ մ.թ.ա. 385 թ. – մ.թ.ա. 303/302 թ.), չինացի փիլիսոփա, կոնֆուցիոսական ուսմունքի հետևորդ։ Հաճախ բնութագրվել է որպես «երկրորդ իմաստուն», այսինքն` իմաստությամբ Կոնֆուցիոսից երկրորդը։ Կոնֆուցիոսի աշակերտների չորրորդ սերնդի ներկայացուցիչ է։ Մենց Ցզին ժառանգել և զարգացրել է Կոնֆուցիոսի փիլիսոփայական ուսմունքը[3][4]։ Ապրելով «Պատերազմող պետությունների ժամանակաշրջան»–ում` նա իր կյանքի մեծ մասն անց է կացրել ճանապարհորդելով պետությունների միջև և խորհուրդներ տալով տարբեր իշխաններին։ Այդ իշխանների հետ զրույցները կազմում են «Մեն Ցզի» երկի հիմքը, որը հետագայում ընդգրկվել է կոնֆուցիոսական գրականության կանոնի մեջ։

Մեն Ցզիի ուսմունքի հիմնական համոզմունքն այն էր, որ մարդիկ իրենց բնությամբ լավն ու բարի են, բայց մարդկանց այդ բնատուր որակը պահանջում է մշակման և զարգացման պատշաճ միջավայր։ Նա նաև սովորեցնում էր, որ կառավարիչները պետք է արդարացնեն իրենց իշխանական դիրքը՝ արդար կառավարելով իրենց հպատակներին, և այս իմաստով նրանք ստորադաս են զանգվածներին։


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Bibliothèque nationale de France Record #11915581g // BnF catalogue général (ֆր.)Paris: BnF.
  2. 2,0 2,1 2,2 Կենսագրական տվյալների չինական բազա
  3. Mei, Yi Pao (1985). "Mencius," The New Encyclopædia Britannica, v. 8, p. 3.
  4. Shun Kwong Loi։ «Mencius»։ The Stanford Encyclopedia of Philosophy։ Վերցված է 18 November 2017