Մեմնոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մեմնոն
Picart - Memnon.jpg
Տեսակ Հին հունական դիցաբանության կերպար և human who may be fictional
Սեռ արական
Սպանված է Աքիլլես
Հայր Թիֆոնոս
Քույր/Եղբայր Himera
Memnon Վիքիպահեստում

Մեմնոն (հին հուն․՝ Μέμνων), Հին Հունաստանի դիցաբանության մեջ[1] Էոսի և Տիտոնոսի որդին, եթովպացիների թագավորը[2]: Նրա զենքերը պատրաստել է Հեփեստոսը[3]:

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տրոյայի պատերազմի ժամանակ Մեմնոնը մեծաթիվ եթովպական զորք բերեց Տրոյայի պաշտպանության համար: Սպանել է Անտիլոքոսին, սակայն զոհվել է Աքիլլեսի ձեռքերով, որը վրեժ լուծեց ընկերոջ մահվան համար[4]: Իսկ ըստ Քվինտոս Զմյուռնիացու «Հոմերոսից հետո» (լատ.՝ Posthomerica, հին հուն․՝ «Τὰ μετὰ τὸν Ὅμηρον», «Τὰ μεθ᾽ Ὅμηρον») պոեմի՝ Մեմնոնը սպանել է 3 աքքադցու, սակայն սպանվել է Աքիլլեսի կողմից[5]: Մեմնոնի մահը հիշեցնում է Հեկտորի մահը, Տրոյայի մեկ այլ պաշտպանի, ում նույնպես սպանել է Աքիլլեսը՝ ցանկանալով վրեժ լուծել իր ընկերոջ (Պատրոկլեսի) մահվան համար: Ըստ որոշ գիտնականների «Եթովպիական» պոեմն առավել հնամենի պատմություններ է պարունակում Մեմնոնի մասին, քան «Իլիականը»[6]:

Մահվանից հետո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մեմնոնի մահվանից հետո Զևսը, տեսնելով որդու կորուստը անհույս սգացող Էոսին (ըստ լեգենդի՝ ցողի կաթիլը, որը հայտնվում է առավոտյան, Էոսի արցունքներն են՝ թափված որդու համար), Մեմնոնին կյանք է տալիս և շնորհում անմահություն[3]:

Մեմնոնի հորեղբայրը նրա համար Փռյուգիայում կառուցում է հուշարձան[7]: Մեմնոնի գերեզմանը նշվում է Էսեպի գետաբերանին՝ Եթովպիայում[8]: Ըստ Սիմոնիդես Քիոսացու՝ Մեմնոնը թաղված է Սիրիայում՝ Պալտայի մոտակայքում, Բադ գետի մոտ[9]: Մեմնոնի տաճարը գտնվել է Օրոնտեսում[10]: Մեմնոնի բրոնզաձույլ սուրը պահվել է Նիկոմեդիայի Ասկլեպիոսի տաճարում[11]: Արքայի հանդերձանքը ասեղնագործված էր մեմնոիդների պատկերներով: Ըստ տարածված լեգենդի՝ Մեմնոնը թագավորել է 5 սերունդ[12]:

Մեմնոնի արձանը[13] տեղադրված է եղել եգիպտական Թեբեում, բայց, ըստ թեբեացիների, դա Ֆամենոֆի արձանն է եղել[14]:

Նրա մասին գրել են Էսքիլեսը, Սոփոկլեսը:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.137, ЛЛюбкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.2. С.375-376; Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека III 12, 4
  2. Гесиод. Теогония 985
  3. 3,0 3,1 Арктин. Эфиопида, синопсис
  4. Арктин. Эфиопида, синопсис; Гомер. Одиссея IV 187; Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э V 3
  5. Квинт Смирнский. После Гомера II 666—679
  6. см. Клейн Л. С. Анатомия «Илиады». СПб, 1998. С.259, 294
  7. Гесиод, фр.353 М.-У.
  8. Страбон. География XIII 1, 11 (стр.587)
  9. Страбон. География XV 3, 2 (стр.728)
  10. Псевдо-Оппиан. Об охоте II 152 // Гиндин Л. А., Цымбурский В. Л. Гомер и история Восточного Средиземноморья. М., 1996. С.299
  11. Павсаний. Описание Эллады III 3, 8
  12. Филострат. Жизнь Аполлония Тианского VI 4, ссылка на Дамида
  13. Тацит. Анналы II 61
  14. Павсаний. Описание Эллады I 42, 3

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Quintus, James Alan W. (2004)։ The Trojan Epic: Posthomerica։ Book II։ Baltimore, MD: Johns Hopkins UP 
  • Herodotus (2003)։ The Histories։ London, England: Penguin Books։ ISBN 978-0-14-044908-2 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]