Մեծ Լյախովսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox map.png
Մեծ Լյախովսկի
յակուտ.՝ Ляхов улахан арыыта

73°26′00″ հս․. լ. 142°00′00″ ավ. ե. / 73.433333° հս․. լ. 142° ավ. ե. / 73.433333; 142Կոորդինատներ: 73°26′00″ հս․. լ. 142°00′00″ ավ. ե. / 73.433333° հս․. լ. 142° ավ. ե. / 73.433333; 142
Երկիր Ռուսաստան Ռուսաստան, Յակուտիա Յակուտիա
Մակերես 4600 կմ2
Ամենաբարձր կետը 311[1] մ

Մեծ Լյախովսկի (յակուտ.՝ Ляхов улахан арыыта), խոշորագույն կղզի Նորսիբիրական արշիպելագի հարավային խմբում։ Կղզին մտնում է «Ուստ Լենսկի» պետական արգելոցի պահպանման գոտու կազմի մեջ։ Կղզին հարավում ցամաքից առանձնացված է Լապտևի նեղուցով, իսկ Մալայա Լախովսկայա կղզուց հյուսիս՝ Էտերիկան նեղուցով։

Մակերեսը՝ 4600 մ²։ Արևմուտքում ծայրակետը Կիգիլյախ հրվանդանն է, արևելքում՝ Շալաուրով հրվանդանը։ Վերին կետը Էմիյ-Տաս լեռն է՝ 270 մետր բարձրությամբ, Կովրիժկա լեռը՝ 243 մետր բարձրությամբ։

Առաջին անգամ այդ կղզիները հասել և հետազոտել են ռուս կազակները՝ Յակով Պերմյակովի և Մերկուրի Վագինի գլխավորությամբ 1712 թվականին։

Խոշոր գետերի շարքում են Բոլշոյ Էտերիկանը և Բլուդնայան։

Տեղագրական քարտեզներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Քարտեզ՝ S-54-XXIX, XXX, Շալաուրովի հրվանդան։ Մասշտաբ՝1 ։ 200 000.։ Տեղանքի իրավիճակը 1981 թվականի դրությամբ, 1989 թվականի հրատարակում։
  • Քարտեզ՝ S-54-XXIII, XXIV, Մալ. Վանկին հրվանդան։ Մասշտաբ՝ 1 ։ 200 000։ Տեղանդի դրությունը 1981 թվականի դրությամբ։ 1989 թվականի հրատարակում։
  • Քարտեզ՝ S-54-XXIX, XXX, Շալաուրովի հրվանդան։ Մասշտաբ՝1 ։ 200 000։ Տեղանդի դրությունը 1981 թվականի դրությամբ։ 1989 թվականի հրատարակում։
  • Քարտեզ՝ S-54-XXVII, XXVIII, Սվյատոյ Նոս. հրվանդան։ Մասշտաբ՝ 1 ։ 200 000։ Տեղանդի դրությունը 1981 թվականի դրությամբ։ 1989 թվականի հրատարակում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. ՌԴ-ի աշխարհագրական ատլաս։ ПКО"Քարտեզագրություն".-М.1998

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Kuznetsova, T.V., L.D. Sulerzhitsky, Ch. Siegert, 2001, New data on the "Mammoth" fauna of the Laptev Shelf Land (East Siberian Arctic), The World of Elephants – International Congress, Rome 2001. Consiglio Nazionale delle Ricerche, Centro di Studio per il Quaternario e l'Evoluzione Ambientale, Università di Roma, Roma, Italy.
  • Schirrmeister, L., H.-W. Hubberten, V. Rachold, and V.G. Grosse, 2005, Lost world – Late Quaternary environment of periglacial Arctic shelves and coastal lowlands in NE-Siberia. 2nd International Alfred Wegener Symposium Bremerhaven, October, 30 – November 2, 2005.