Մաքսիմ Տանկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մաքսիմ Տանկ
բելառուս․՝ Максім Танк
2012. Stamp of Belarus 36-2012-09-05-m.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 4 (17), 1912 կամ սեպտեմբերի 17, 1912(1912-09-17)[1]
ԾննդավայրՊիլկովշչինա, Վիլեյսկի շրջան, Վիլենի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էօգոստոսի 7, 1995(1995-08-07)[1] (82 տարեկան)
Վախճանի վայրՄինսկ, Բելառուս
ԳերեզմանMiadziel District
Գրական անունМаксим Танк
Մասնագիտությունթարգմանիչ, գրող, բանաստեղծ, մանկագիր, քաղաքական գործիչ, խմբագիր և լրագրող
Լեզուբելառուսերեն
ԱզգությունԲելառուսներ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ, Flag of Belarus (1995–2012).svg Բելառուս, Flag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն և Flag of Poland.svg Լեհաստան
ԿրթությունՎիլնյայի բելառուսական գիմնազիա
Ժանրերբանաստեղծություն
Գրական ուղղություններսոցիալիստական ռեալիզմ
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն
ԿուսակցությունԽՄԿԿ և Communist Party of Byelorussian Soviet Socialist Republic?
Պարգևներ
Ֆրանցիսկ Սկորինայի մեդալ
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս
Լենինի շքանշան Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան Կարմիր դրոշի շքանշան Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան «Հայրենական պատերազմի պարտիզանին» մեդալ Լեհաստանի Վերածննդի շքանշան Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի սպա
Լենինյան մրցանակ Ստալինյան մրցանակ և The People’s Poet of Belarus
Изображение автографа
Commons-logo.svg Maksim Tank Վիքիպահեստում

Մաքսիմ Տանկ, (բելառուս․՝ Максiм Танк, ի ծնե` Եվգենի Իվանովիչ Սկուրկո [Евгений Иванович Скурко], սեպտեմբերի 4 (17), 1912 կամ սեպտեմբերի 17, 1912(1912-09-17)[1], Պիլկովշչինա, Վիլեյսկի շրջան, Վիլենի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 7, 1995(1995-08-07)[1], Մինսկ, Բելառուս), բելառուս բանաստեղծ, ԲԽՍՀ ժողովրդական բանաստեղծ (1968), ԲԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1972), սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1974

Եղել է Արևմտյան Բելառուսիայում հեղափոխական շարժման գործունյա մասնակից, ինչ համար բազմիցս բանտարկվել է։ «Էտապներում» (1936), «Լոռամրգու գույն» (1937), «Կայմի տակ» (1938) բանաստեղծությունների ժողովածուները նվիրված են «հայրենի երկրի ազատագրման համար աշխատավոր զանգվածների պայքարին»։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է ճակատային և պարտիզանական մամուլի աշխատակից։ Այդ ժամանակի ստեղծագործություններից են «Յանուկ Սյալիբան» (1942) պոեմը, «Սրեք զենքերը» (1945) և «Կրակե երկնակամարի միջով» (1945) բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Հեղինակ է նաև «Որպեսզի իմանան» (1948, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1948), «Քարի, երկաթի և ոսկու վրա» (1951), «Կայծակի հետքը» (1957), «Հացն իմ հանապազօրյա» (1962, Յանկա Կուպալայի անվան ԲԽՍՀ պետական ​​մրցանակ, 1966), «Մի կում ջուր» (1964), «Օրացույցի թերթիկներ։ Օրագրային գրառումներ» (1970), «Եղիցի լույս» (1972) և այլ գրքերի։

Տանկի պոեզիայի բնորոշ գծերն են ռոմանտիկական վեհ պաթոսի և աշխարհի կոնկրետ-զգայական ընկալման զուգորդումը, ինտելեկտուալ լայն մտահորիզոնը[փա՞ստ]։ Տանկի շատ բանաստեղծություններ թարգմանվել են հայերեն։

Եղել է նաև ԽՍՀՄ 8-րդ գումարման Գերագույն սովետի դեպուտատ։ 1978 թվականին արժանացել է Լենինյան մրցանակի։ 1966 թվականին ընտրվել է ԲԽՍՀ ԳԱ վարչության առաջին քարտուղար։ Պարգևատրվել է Լենինի 3, «Հոկտեմբերյան հեղափոխության» և 4 այլ շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 566 CC BY-SA icon 80x15.png