Մաքսիմ Կաց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մաքսիմ Կաց
Максим Кац в 2019 году crop.jpg
 
Կուսակցություն՝ Յաբլոկո (2020)
Կրթություն՝ Գլազգոյի համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և հասարակական գործիչ
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 23, 1984(1984-12-23) (35 տարեկան)
Ծննդավայր Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ամուսին Եկատերինա Պատյուլինա
 
Կայք՝ maxkatz.ru

Մաքսիմ Կաց (ռուս.՝ Максим Кац, դեկտեմբերի 23, 1984(1984-12-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական և հասարակական գործիչ, «Քաղաքային նախագծեր» (ռուս.՝ Городские проекты) հիմնադրամի համահիմնադիր, նույնանուն յություբյան ալիքի հեղինակ, սպորտային պոկերի Ռուսաստանի չեմպիոն, վիքիպեդիստ, Մոսկվայի Շչուկինո շրջանի մունիցիպալ ժողովի նախկին պատգամավոր (2012-2016 թվականների III գումարում) «Յաբլոկո» կուսակցության կողմից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մաքսիմ Կացը ծնվել է Մոսկվայում։ Կացն ութ տարեկան է եղել, երբ ընտանիքը տեղափոխվել է Իսրայել։ Ռուսաստան է վերադարձել 17 տարեկանում, իսրայելական քաղաքացիություն չի ստացել[1]։ Հարցազրույցի ժամանակ Կացը հայտնել է, որ ռազմական ծառայության փորձ չի ունեցել[2]։ 2012 թվականին «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» ռադիոկայանին տված հարցազրույցի ժամանակ նա պատմել է, որ սովորել է երեք ռուսաստանյան բուհերում, սակայն թողել է բոլոր երեքը՝ չավարտելով դրանք, քանի որ դժգոհ է եղել կրթության որակով։ Ավելի ուշ Կացը, համաձայն իր բառերին, ուղևորվել է քաղաքային պլանավորման մասնագետների մոտ Դանիա և ԱՄՆ՝ իր հաշվին մասնավոր դասերի մասնակցելու համար[3]։

Ռուսաստան վերադառնալուց հետո Մաքսիմը պոկեր է խաղացել մոսկովյան խաղատներում, դարձել է WSOP մրցույթի հաղթող «No-Limit Hold’em» անվանակարգում[4][2]։ 2007 թվականին դարձել է սպորտային պոկերի Ռուսաստանի չեմպիոնը[5][6][7][8]։ 2010 թվականին հիմնադրել է երկրում առաջին բեքինգային հիմնադրամը, որը նույն տարի խոշորագույն է անվանվել Sports.ru կայքի կողմից[9]։

2008 թվականի մարտին Կացը ստեղծել է նույնանուն յություբյան ալիքը[10]։

2016 թվականի հայտնվել է այն 13 ռուսաստանցիների շարքում, որոնք ստացել են Մեծ Բրիտանիայի կառավարության Չիվնինգի կրթաթոշակը։ Կրթաթոշակը թույլ է տալիս տարբեր ոլորտներում առաջնորդի հմտություններ ունեցող անձանց ուսուցում ստանալ բրիտանական համալսարանի մագիստրատուրայում։ Կացն ընդունվել է Գլազգոյի համալսարանի մագիստրատուրա՝ սոցիալական և քաղաքական գիտությունների ֆակուլտետ «Քաղաքային կառավարում և հանրային քաղաքականություն» մասնագիտությամբ[11]։ Ըստ Կացի՝ նա ազատ տիրապետում է ռուսերեն, անգլերեն և եբրայերեն լեզուներին[2]։

2020 թվականի մայիսի 6-ին ամուսնացել է Եկատերինա Պատյուլինայի հետ[12]։ Եկատերինան Իլյա Վառլամովի հետ համատեղ ստեղծել է «Հեղինակային մեդիա» ընկերությունը և դարձել է դրա գլխավոր տնօրենը[13], «Варламов.ру» բլոգի կոմերցիոն տնօրենը, հանդես է գալիս «Յաբլոկո» կուսակցության կազմում[14]։

Գործունեություն յություբյան ալիքում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2020 թվականի օգոստոսի 10-ին Կացը սկսել է տեսանյութեր թողարկել Բելառուսում տեղի ունեցած ընտրություններից հետո կազմակերպված բողոքի ակցիաների մասին։ Տեղի The Village ամսագրին տված հարցազրույցի ժամանակ Կացը հայտնել է, որ ինքնուրույն է հորինել ամեն օր 300 հազարից 1 միլիոն դիտում ընդգրկող տեսահոլովակների կոնցեպցիան, իսկ այլ երկրների (Հարավսլավիա, Հայաստան, Հարավային Կորեա, Էստոնիա և այլն) քաղաքական գործընթացի հետ համեմատության համար դիմել է կողմնակի էքսպերտների։

Ըստ Կացի՝ 2020 թվականի սեպտեմբերի 1-6-ին նրա յություբյան ալիքի վիճակագրությունը ցույց է տվել, որ դիտորդների 35%-ը Բելառուսից է (հուլիսին միայն 12% էր)[15]։

2020 թվականի հոկտեմբերի 17-ի դրությամբ՝ ալիքը 604 հազար հետևորդ ունի և օրական միջինը 335 հազար դիտում է հավաքում[16]։

Մատենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Варламов И., Кац. М. 100 советов мэру. — Альпина нон-фикшн, 2020. — 464 с. — ISBN 978-5-00139-255-2

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Представитель Максима Каца опроверг наличие у него израильского гражданства // 10.09.2014
  2. 2,0 2,1 2,2 Максим Кац — Разбор полета — Эхо Москвы // 14.04.2014
  3. Максим Кац: «Образование в России — это какое-то лицемерие. Одни делают вид, что учат, другие — что учатся…» // 18.07.12
  4. «MAX KATZ | UNITED STATES | WSOP.com»։ www.wsop.com։ Վերցված է 2020-01-10 
  5. «Чемпионат России по спортивному покеру» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-05-01 
  6. «"Не спешите бросать институты"»։ Коммерсантъ։ 2012-05-17։ Վերցված է 2012-10-26 
  7. «Макс Кац: «Надеюсь, профессионально играть больше не придется»»։ sports.ru։ 2010-12-06։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-23-ին։ Վերցված է 2012-10-26 
  8. «Чемпионат России по спортивному покеру 2007 / ФСПР»։ www.pokerfederation.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-06-13-ին։ Վերցված է 2017-05-01 
  9. «Россия: 10 главных событий года в покере»։ Sports.ru։ 2010-12-29 
  10. «YouTube канал "Максим Кац"»։ www.youtube.com։ Վերցված է 2020-05-29 
  11. «University of Glasgow graduation list»։ The Scotsman։ 2017-11-29 
  12. BFM.ru։ «Как проходят свадьбы во время пандемии?» (ռուսերեն)։ BFM.ru - деловой портал։ Վերցված է 2020-05-29 
  13. Андрей Велесюк։ ««Авторские медиа»: Как Илья Варламов и Екатерина Патюлина продают рекламу в блогах по цене редакционных СМИ (и дороже)» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-07-06 
  14. Член «Яблока» передала в Генпрокуратуру и СК 14 тыс. обращений в поддержку сестер Хачатурян | Партия ЯБЛОКО
  15. ««Выходки Лукашенко нервируют его окружение»: Интервью с Максом Кацем, которого обожают все беларусы»։ The Village Беларусь։ 2020-09-08։ Վերցված է 2020-09-20 
  16. «Максим Кац's YouTube Stats (Summary Profile) - Social Blade Stats»։ socialblade.com։ Վերցված է 2020-10-13 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]