Jump to content

Մարյանա Սպիվակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Մարյանա Սպիվակ
Ծնվել էմարտի 23, 1985(1985-03-23) (40 տարեկան)
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
ԿրթությունՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիա
Քաղաքացիություն Ռուսաստան
Մասնագիտությունդերասանուհի
Ծնողներհայր՝ Տիմոֆեյ Սպիվակ, մայր՝ Եկատերինա Վասիլևա
Պարգևներ և մրցանակներ

Մարյանա Տիմոֆեևնա Սպիվակ (ռուս.՝ Марья́на Тимофе́евна Спива́к, մարտի 23, 1985(1985-03-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), թատրոնի, կինոյի և կրկնօրինակման ռուս դերասանուհի, հասարակական գործիչ, ռեժիսոր և խոսնակ։ 2017 թվականին լայն ճանաչման է արժանացել Անդրեյ Զվյագինցևի «Ոչ սիրելի» ֆիլմում կատարած գլխավոր դերի շնորհիվ։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարյանա Սպիվակը ծնվել է 1985 թվականի մարտի 23-ին, դերասան և ռեժիսոր Տիմոֆեյ Սպիվակի (1947-2022) և դերասանուհի Եկատերինա Վասիլևայի (ծնվ. 1961 թվականի օգոստոսի 19-ին, «Դուք չեք էլ երազել…» ֆիլմում կատարել է Ալյոնայի դերը) ընտանիքում։ Նրա մայրական կողմի տատիկը՝ Ժաննա Պրոխորենկոն (1940-2011), հայտնի խորհրդային կինոդերասանուհի է, պապիկը՝ Եվգենի Վասիլիևը (1927-2007), «Սլավոնուհու հրաժեշտը» ֆիլմի ռեժիսորն է։ Մոր կողմից ունի ռուսական, ուկրաինական և բելառուսական արմատներ, հոր կողմից՝ ուկրաինական և հրեական։

2002 թվականին Մարյանան ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ​​թատրոնի դպրոց-ստուդիա, Իգոր Զոլոտովիցկովի և Սերգեյ Զեմցովի արվեստանոց։ Ուսման տարիների խաղացել է ուսանողական ներկայացումներում՝ «Համլետ» (Հերտրուդա), «Անանուն աստղ» (Մոնա), «Մայիսյան գիշեր, կամ Խեղդված կինը» (Հաննա), «Երեք քույր» (Նատաշա), «Մի բաժանվեք սիրելիներից» (Կատյա, Կոզլովա).

2006 թվականին Մարյանան գերազանց ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ​​թատրոնի դպրոց-ստուդիան և ընդունվել է Ա․ Ռայկինի անվան «Սատարիկոն» թատրոնի խումբ[1]։ Հենց նույն տարում, հրավիրվել է, որպես Ի․ Յ․ Զոլոտովիցկովի դերասանական օգնական։

Անձնական կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Ամուսինը և որդին, Կինոտավր 2017
  • Տատիկը - դերասանուհի Ժաննա Պրոխորենկո (1940-2011)
  • Առաջին ամուսինը - դերասան Կիրիլ Պետրով (ծնվ. 1985 թվականի հունիսի 12)
  • Երկրորդ ամուսինը - դերասան Անտոն Կուզնեցով (ծնվ. 1980 թվականի հուլիսի 10)
    • Որդին - Գրիգորի Անտոնովիչ Կուզնեցով (ծնվ. 2015)[2]

Ճանաչում և մրցանակներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Մեյերհոլդի հետ (ուսման մեջ ստեղծագործական հաջողությունների համար),
  • «Համաստեղություն» մրցանակաբաշխության դափնեկիր (կնոջ լավագույն դերի համար),
  • «Golden Unicorn» մրցանակաբաշխության դափնեկիր կնոջ լավագույն դերի համար (ֆիլմ «Ոչ սիրելին»)[3],
  • «Թատերական աստղ» հանդիսատեսի մրցանակի դափնեկիր (2022) երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերի համար (Գորոդնիչևի աղջիկ, ներկայացում «Ռ», Թատրոնն «Սատիրիկոն»[4]).
  • 2023 թվականի «Ոսկե արծիվ» մրցանակ «Օնլայն սերիալի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգով («Սև ամպեր»)

Ստեղծագործություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • 2010 - «ՏրիԱդա», ավելի ուշ՝ «Ուրիշները», (հիմնված Ջ.-Պ. Սարտրի «Փակ դռների հետևում» պիեսի հիման վրա) - Էստել
  • 2017 - «Հարևաններ» (Ժան Ֆրանկոյի պիեսի հիման վրա) - Մարինա

Դերերը թատրոնում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Արկադի Ռայկինի անվան «Սատարիկոն» թատրոնը
  • 2004 - «Ռիչարդ III» - Լեդի Աննա, Էդվարդի այրին՝ Հենրիխ IV-րդ թագավորի որդու[5]
  • 2006 - «Լիր արքան» - Կորդելիա, Լիրի դուստր[6]
  • 2007 - «Բալզամինով» - Մատրյոնա[7]
  • 2008 - «Կապույտ հրաշք» - Դարդանե[8]
  • 2009 - «Շահութաբեր տեղ» - Աննա Պավլովնա Վիշնևսկայա[9]
  • 2010 - «Հետ նայիր զայրացած» - Ելենա
  • 2011 - «Չայկա» - Մաշա
  • 2012 - «Փոքրիկ ողբերգություններ» - Դոնա Աննա
  • 2013 - «Օթելլո» - Դեզդեմոնա
  • 2014 - «Խոհանոց» - Էնն
  • 2014 - «Զարդարանք» - Կատարինա
Ա. Պ. Չեխովի անվան Մոսկվայի գեղարվեստական ​​թատրոն
  • 2005 - «Մի բաժանվեք սիրելիներից. Խաղեր և տեսարաններ կյանքից» - Կատյա[10]

Ֆիլմագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Տարի Անվանում Դեր
1991 Մինչև որոտը հարվածի դրվագ
1998 Երալաշ (հաղորդում № 124, «Նորից երկուս») քույր
2001 Վիշտ-դժբախտություն Վասիլիսա
2004 Երկվորյակներ Վալյա
2008 Ռիչարդ III լեդի Աննա
2009 Նապաստակի մասին նկարահանվել է
2010 Пуля-дура 4 Տանյա
2013 Ժողովուրդների հոր որդին Կապիտոլինա Վասիլիևա, Վասիլի Ստալինի երրորդ կինը
2013 Խելացին Եկատերինա Ֆավորովա
2015 Բյուրո \ Le Bureau des Légendes Սամարա
2015 Շրջանային շարժում Լյուբա
2015 Գործընկերներ Լարիսա (Լառա) Վոյտովիչ
2017 Ոչ սիրելի Ժենյա
2019 Համաճարակ Իրինա, Սերգեյի առաջին կին
2019 Երկինքը չափվում է մղոններով Պանա Ռուդենկո
2019 Ծածկագիր Իրինա Միխայլովնա Զիմինա
2020 Յագա. Մութ անտառի մղձավանջ Յուլյա
2020 Մենք Ա-2248
2020 Ցոյ Մարիանա Ցոյ
2020 Կազանովան Ռուսաստանում Եկատերինա Երկրորդ
2020-2021 Շիֆր 2 Իրինա Միխայլովնա Զիմինա
2021 Հաշտարար Զոյա
2021 Օտար Լյուբա
2021 Շիֆր 3 Իրինա Միխայլովնա Զիմինա
2021 Սիրելու 8 ձև Սաշա / Պրագմա
2022 Իր տղայի մայրը Մարի
2022 Սարդեր (հեռուստասերիալ) շրջանի ոստիկան, Անտոնինա Վիկտորովնա Շչուկինա, ոստիկանության լեյտենանտ
2022 Այդ ո՞վ է մամա
2023 Սև ամպեր Օկսանա

Մուլտֆիլմերի հնչյունավորում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Կրկնօրինակում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Եվա Գրին
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Այլ ֆիլմեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Մուլտսերիալներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համակարգչային խաղեր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ Школа-студия МХАТ: 2000-… Արխիվացված 2012-03-24 Wayback Machine
  2. ↑ «Источник». Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 2-ին.
  3. ↑ В Лондоне завершилась Неделя российского кино Արխիվացված 2018-04-19 Wayback Machine // The Hollywood Reporter Russia, 27 ноября 2017
  4. ↑ «Зрительская премия «Звезда Театрала» назвала лауреатов». teatral-online.ru (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ դեկտեմբերի 6-ին. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 6-ին.
  5. ↑ спектакль «Ричард III» Արխիվացված 2011-10-09 Wayback Machine
  6. ↑ «спектакль «Король Лир»». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ մայիսի 29-ին. Վերցված է 2010 թ․ հունվարի 2-ին.
  7. ↑ спектакль «Бальзаминов» Արխիվացված 2014-11-07 Wayback Machine
  8. ↑ «спектакль «Синее чудовище»». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ դեկտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2010 թ․ ապրիլի 11-ին.
  9. ↑ «спектакль «Доходное место»». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ մարտի 26-ին. Վերցված է 2010 թ․ հունվարի 2-ին.
  10. ↑ «спектакль «С любимыми не расставайтесь»». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2010 թ․ ապրիլի 11-ին.
  11. ↑ «Марьяна Спивак: про неполученный "Оскар", Джонни Деппа и сына, который не бесит». Zima Magazine. 2018 թ․ մարտի 22. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մարտի 7-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.
  12. ↑ ««Нишу заслуженной стервы российского кинематографа я заняла». Интервью с Марьяной Спивак». Канобу. 2019 թ․ նոյեմբերի 18. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.
  13. ↑ «Марьяна Спивак: «Театр позволяет увидеть себя со стороны»». Смена. 2014-07. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.
  14. ↑ «Марьяна Спивак: не в штампе счастье». Вокруг ТВ. 2016 թ․ մարտի 10. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 2-ին.
  15. ↑ «Интервью с Сергеем Чихачёвым для Tavern of Heroes | Озвучка «Любовь, смерть и роботы»». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ նոյեմբերի 23-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Մարյանա_Սպիվակ&oldid=10393127» էջից