Մարիյկա Պոդգորյանկա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Մարիյկա Պոդգորյանկա
ուկրաիներեն՝ Марійка Підгірянка
Підгірянка Марійка.jpg
Ծննդյան անունուկրաիներեն՝ Марія Омелянівна Ленерт
Ծնվել էմարտի 9, 1881(1881-03-09)
ԾննդավայրBili Oslavi, Q11825673?, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, crown land of the Austrian Empire, Ավստրո-Հունգարիա
Վախճանվել էմայիսի 18, 1963(1963-05-18)[1] (82 տարեկան)
Վախճանի վայրՌուդնո, Լվովի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն[1]
ԳերեզմանԼիչակիվ գերեզմանատուն[2]
Մասնագիտությունբանաստեղծուհի, մանկագիր, գրող և ուսուցչուհի
Լեզուուկրաիներեն
ՔաղաքացիությունFlag of Hungary (1896-1915; angels; 3-2 aspect ratio).svg Ավստրո-Հունգարիա, Flag of Poland (1927–1980).svg Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն և Flag of the Soviet Union.svg Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
ԱմուսինAwhustyn Dombrowski?
Կայքpidhirianka.ho.ua

Մարիյկա Պոդգորյանկա (ուկրաիներեն՝ Марійка Підгірянка, իսկական անունը Մարիյա Եմելյանովնա Լեներտ- ԴոմբրովսկայաМария Емельяновна Ленерт-Домбровская,մարտի 9, 1881(1881-03-09), Bili Oslavi, Q11825673?, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, crown land of the Austrian Empire, Ավստրո-Հունգարիա - մայիսի 18, 1963(1963-05-18)[1], Ռուդնո, Լվովի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն[1]), ուկրաինացի բանաստեղծուհի, մանկավարժ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է անտառապետի ընտանիքում։ Փոքր տարիքում հաճախ էր այցելում մորական պապին, որն ուներ հարուստ գրադարան։ Նա Մարիային սովորեցրել է մի քանի լեզվով գրել կարդալ[3]։

1900 թվականին ավարտել է ուսուցչական սեմինարիան, ապա աշխատել դպրոցում։ 1904 թվականից պարբերաբար տպագրվել են նրա բանաստեղծությունները՝ Մարիյկա Պոդգորյանկա կեղծանվամբ։ «Վիդգուկիի հոգիները» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1908 թվականին։

1905 թվականին ամուսնացել է մանկավարժ Օգոստին Դոմբրովսկու հետ։

Բանաստեղծուհին ստեղծագործությունների մեծ մասը գրել է երեխաների մասին և երեխաների համար։

Մարիյկա Պոդգորյանկայի բանաստեղծությունների հիմնական թեման մինչև 1939 թվականը նվիրված էր ապագայի մասին ժողովրդի երազանքին, հայրենի հողի գեղեցկությանը և Կարպատների բնությանը։ Հեղինակը շռայլորեն օգտագործում էր ժողովրդական բանահյուսություններ, որոնք հաճախ հիշեցնում էին այնպիսի ուկրաինական ժողովրդական երգեր ինչպիսին էին «Երգեր», «Երեկո», «Ինչ եմ անում, ինչ եմ անում» (ուկրաիներեն՝ «Співанки», «Вечір», «Що роблю я, що я дію»): Բավականին յուրահատուկ ստեղծագործություն է «Տառապող մայր» (ուկրաիներեն՝ «Мати-страдниця») բանաստեղծությունը, որը գրվել է 1919 թվականին։

Աշխատություններից մեկում կատարված իրադարձությունները պատմում է Առաջին աշխարհամարտի տարիներին արևմտյան ուկրաինական աքսորյալների կյանքի մասին, երբ համակենտրոնացման ճամբարներում հազարավոր Գալիցիայի բնակիչներ մահացան սովից և համաճարակներից։ Բանաստեղծության կոմպոզիցիոն շրջանակը «Ներածություն» և մի տեսակ էպիլոգ է։ Տառապողի խոստովանությունը, որը ներկայացվել է ողբերի ժանրում, բաղկացած է 12 երգից։

Մահացել է Լվովի մերձակայքում գտնվող Ռուդնո գյուղում։ Հուղարկավորվել է Լվովում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]