Մասնակից:Samvel Ghulyan/Ավազարկղ37

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Մորիս Յոզեֆ Լյուի Գիգո դ'Էլբե (ֆրMaurice Joseph Louis Gigost d'Elbée), Ֆրանսիական ռազմական գործիչ, միապետական։ 1793-1794թթ Վանդեական միապետականների զորքերի գլխավոր հրամանատարը, ով պայքարել է ֆրանսիական հանրապետականների դեմ։

Կենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Դրեզդենում։ 1777 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանսիա, որտեղ սկսել է ուսումնասիրել ռազմական գործը։ 1783 թվականին դուրս եկավ զինված ուժերից և ամուսնացավ։ Ամուսնանալուց հետո սկսեց վարել զատ կյանք Բոպրեոյում։ Ավելի ուշ նա ծառայեց որպես սպա Սաքսոնիայի արքայազնի մոտ։ ֆրանսիական հեղափոխության սկզբից հետո նա նորից վերադարձավ Ֆրանսիա։

1793 թվականին Բրետոնում և Վանդեյում սկսվեցին հակայակոբիստական խռովություններ։ Բոպրեոյի գյուղացիները, որոնք սատարում էին խռովությունները, որպես ղեկավար իրենց նշանակեցին Մորիսին, ինչին նա համաձայնվեց։ Դ'Էլբեյի զորքերը միացան Դե Լեսկյուրի, Բոնշանի, Կատելինոյի և Ստոֆլեյի զորքերին։

Վանդեայի առաջնորդ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժակ Կատելինոյի անսպասելի մահից հետո 1793 թվականի Հուլիսի 14-ին Դ'Էլբեն, ով նույնպես մասնակցում էր Նանտի վրա գրոհին, ստացավ գեներալիսսիմուսի կոչում և հռչակվեց նոր գլխաղոր հրամանատար։ Նրա հրամանատարության տակ միապետականները տարան մի շարք հաղթանակներ, այդ թվում նաև Կորոնեյում և Բոլյեոի,։ Լյուսոնի ճակատամարտում, չնայած իր ապագա պարտությանը, հրամանատարը կարողացավ փրկել իր զորքը ամբողջովին ջախջախումից։

Անտոնիյ Սուրոսկին բերում է Դ'Էլբեյին որպես կրոնական վեհ արժեքների տեր մարդու օրինակ, ով արգելում էր կրակ բացել պատանդների վրա։

Նրա նշա

Спустя несколько месяцев после назначения д’Эльбе командующим роялисты были полностью разгромлены в битве при Шоле 17 октября 1793 года, в ходе которой генералиссимус был тяжело ранен. После битвы генерал был переправлен в Нуармутье и впоследствии взят в плен захватившими город войсками генерала Луи Мари Тюрро.