Մասնակից:Marish2001/Ավազարկղ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Արամ Ա. Ավագյան (ապրիլի 23,1926- հունվար 17,1987) եղել է Հայ-ամերիկյան ֆիլմի խմբագիր և ռեժիսոր: Վերջին դերում նրա աշխատանքը ներառում է Jazz on a Summer's Day (1960) և ինդի ֆիլմ End of the Road (1970):

Բովանդակություն

Կյանքն ու աշխատանքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արամ Ա. Ավագյանը ծնվել է Մանհեթն, Նյու Յորքում, 1926 թվականին, նրա ծնողները հայեր էին, բայց ապրում էին Իրանում և Սովետական Վրաստանում:Նա ավարտել է Horace Mann դպրոցը և Yale Universityին նախքան Խաղաղ օվկիանոսում ռազմածովային սպա դառնալը: G.I. Bill պատերազմից հետո, նա գնաց Ֆրանսիա,որտեղ ներկա գտնվեց Sorbonneին: Այնտեղ նա եղել է երիտասարդ ընկերների ամուր խմբի մասը, ովքեր 1950 թվականին Փարիզում սահմանեցին Ամերիկյան գրական շարժումը, այդ թվում էին նաև Տերրի Հարավային, Վիլյամ Սթայլոն, Ջոն Պ. Մարվանդ և Ջորջ Պլիմպոն: 1953 թ. Ավակյանը վերադարձավ Միացյալ Նահանգներ և սկսեց վավերագրական խմբագրումները:Այդ ժամանակահատվածում Ավագյանը վերցրեց լեգենդար ջազային նստաշրջանի լուսանկարները, եղբորը `ջազի պրոդյուսեր Ջորջ Ավագյանից: .[1] 1955-ից մինչև 1958 թթ. Ավագյանը խմբագիր է եղել Էդվարդ Ռ. Մուրոի See It Now ծրագրում:[1] Իր Vanity of Duluoz գրքում Ջաք Քերոյացը Չարլիին ներկայացրել է Արամ Ավագյանի բնույթով:

Շուտով նա դարձավ խաղարկային ֆիլմի խմբագիր և ռեժիսոր:[1] In 1958 he co-directed with Bert Stern, a filmed record of the Newport Jazz Festival. The result Jazz on a Summer's Day (1960), which Avakian also edited, is credited with being "the first feature-film documentary of a music festival."[1] He edited the feature film Girl of the Night (1960), "acknowledged for its early use of the freeze frame and the jump cut"[1] in American films. His credits as an editor also included Robert Frank's Ok End Here” (1960), “Lilith” (1964)The Miracle Worker (1962), Arthur Penn's Mickey One (1965), in which Avakian also plays the disembodied voice of Warren Beatty's tormentor, and Honeysuckle Rose (1979).

Avakian directed the movie End of the Road (1970), which received an "X" rating for its graphic depiction of an abortion. For End of the Road Avakian received the Golden Leopard Award of the Locarno International Film Festival[2] LIFE magazine's November 7, 1969 issue covered the film in a spectacular 9-page article, and in-depth interviews ran in Esquire and Playboy. In a review of the film in The New York Times, Roger Greenspun wrote of End of the Road: "The precise truth of, say, 5 in a summer afternoon on the lawn of an assistant professor in a small country college has perhaps never been caught in a commercial movie before -- but that is the kind of precise truth this movie captures again and again."[3] The film stars James Earl Jones, Stacy Keach, Dorothy Tristan, and Harris Yulin. In the film Avakian plays The Landlord, The Pigman, and the voice of the psychiatrist on the phone. George Avakian oversaw the music. Avakian's old friend the novelist Terry Southern co-produced the film, and co-wrote the screenplay with Avakian and Dennis McGuire.

End of the Road is an early indie picture which bucked Hollywood conventions and was before its time. Many of the cast and crew went on to distinguished film careers. The film is admired by the director Steven Soderbergh, who has directed a documentary on the making of the film, for inclusion on the Warner Bros. DVD, titled "An Amazing Time: Conversations About End of the Road", released on Sept. 18, 2012, as part of a series of great rediscovered movies. Cineaste published this 1980's interview in advance of the 2012 DVD release: [1]

Avakian directed Cops and Robbers (1973) One Night Stands and 11 Harrowhouse (1974).[3] and a lost film made in Paris, in French, in the early 1970s.

From 1983 through 1986, Avakian was chairman of the film department at State University of New York at Purchase.[1] Arthur Penn spoke at Avakian's 1987 memorial. Francis Coppola and Terry Southern wrote letters about Avakian, which were read aloud, and Gerry Mulligan played his saxophone, as well as others. It was a packed house at the New York City Armenian cathedral.

For fifteen years, Avakian was married to actress and writer Dorothy Tristan, until 1972. During the last two years of his life his companion was former ballerina Allegra Kent.[3] His children with Dorothy Tristan are photojournalist/author Alexandra Avakian and guitarist Tristan Avakian.

Selected filmography[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

As editor[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

(Partial list)

As director (partial list)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

References[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Aram A. Avakian dies at 60, film editor and educator»։ Syracuse Herald Journal (AP article)։ 1987-01-23 
  2. Locarno International Film Festival site Archived 2009-07-19 at the Wayback Machine.
  3. 3,0 3,1 3,2 Jeremy Gerard (1987-01-22)։ «Aram Avakian, 60, Director and Editor of Films and TV»։ The New York Times 

External links[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:Aram Avakian











Լ’Աբերժման դե Վարե կոմունա է, որը գտնվում է Ֆրանսիաի արևելյան Էյն հատվածում:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համայնքը գտնվում է Բուգեյի նախալեռներում, Փոնթ-դը Աինից ոչ հեռու: 59-րդ գլխավոր ճանապարհը հատում է կոմունան, որը ընկած է լեռան վրա:


Անուն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էյնում կա չորս կոմունա, որոնք կոչվում են abergement, որը բնորոշ է Յուրաին, ինչպես նաև գոյություն ունի Սան-դը-լուա, [Կոտ-դ'Օր]] եւ [ Դոպս]]; մյուս երեքը [Լե Պետիթ-Abergement], Լե Գրանդ -Abergement, L'Abergement-Clémenciat: Ակնհայտորեն նշվում է 11-ից 15-րդ դարերում տրված գյուղատնտեսական զիջումները:

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատմական բնակչություն
Տարի Բնակչություն  %±
1793 532 1800
541 1806 559
1821 546 1831
552 1836 539
1841 549 1846
547 1851 540
1856 486 1861
496 1866 491
1872 496 1876
484 1881 490
1886 486 1891
421 1896 391
1901 357 1906
323 1911 291
1921 256 1926
253 1931 219
1936 203 1946
190 1954 157
1962 103 1968
88 1975 106
1982 136 1990
159 1999 168
2008 194 2012
235 {{{71}}} {{{72}}}

Տեսարժան վայրեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Neo-roman church built in the 19th century
  • Monument to the Resistance

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Warning: Default sort key "Abergementdevarey" overrides earlier default sort key "Avakian, Aram". Էնի գավառ

Կաղապար:Ain-geo-stub









Франц Шпета (գերմ.՝ Franz Speta[1][2], 1941—2015) — австрийский ботаник.

Биография[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Родился в городе Линц[1].

С 28 сентября 1964 года по 30 мая 1972 года изучал в Венском университете на философском факультете ботанику и зоологию[1]. С 1 августа 1968 года по 31 июля 1969 года был научным сотрудником Ботанического института Венского университета[1]. 30 мая 1972 года Шпета получил учёную степень[1].

С 1 ноября 1970 года был научным сотрудником в Верхнеавстрийском земельном музее Линца, сначала как руководитель отдела ботаники и и беспозвоночных, с 1985 года как заместитель директора Национального музея и с сентября 1990 года по конец июня 1991 года как временный директор[1]. С 1 января 1993 года по 2003 год он был руководителем Центра биологии Национального музея[1].

Некоторые публикации[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Speta, F; F Fuchs. 1989. Drei neue Pinguicula-arten der sektion Orcheosanthus DC. aus Mexico. Phyton (Austria) 29 (1): 93—103.
  • Speta, F; F Fuchs. 1992. «Pinguicula debbertiana (Lentibulariaceae), eine weitere neue Art aus Mexico». Linzer Biol.Beitr. 24:375.
  • Speta, F. 1998. Hyacinthaceae. In The Families & Genera of Vascular Plants. Ed. Kubitzki, K. Berlin, Heidelberg, NY: Springer-Verlag, pp. 261—285.
  • Speta, F. 1998. Systematische Analyse der Gattung Scilla L. (Hyacinthaceae). Phyton (Horn), 38: 1—141.
  • Pfosser, M; F Speta. 1999. Phylogenetics of Hyacinthaceae based on plastid DNA sequences. Ann. Missouri Bot. Garden, 86: 852—875.
  • Pfosser, M; F Speta. 2001. Hyacinthaceae. Hyacinthus, Ornithogalum, Scilla & their relatives[2].
  • Krenna, L; A Hüfnerb; A Kastenhubera; F Speta. 2004. Chemotaxonomic relevance of cardenolides in Urginea fugax. Phytochemistry 65 (21): 2881—2884.
  • Hartlieb, J; F Speta, HL Werneck. 1980 Das Krauterbuch Des Johannes Hartlieb: Eine Deutsche Bilderhandschrift Aus Der Mitte Des 15. Jahrhunderts. Ed. Akademische Druck- & Verlagsanstalt. 62 pp.
  • 1994. Leben Und Werk Von Ferdinand Schur. Ed. Oberosterreichishes Landesmuseum. 334 pp. ISBN 3-900746-68-0.
  • 1994. Blumen der Türkei. Stapfia 34. ilust. 271 pp.
  • Speta, F. Systematische Analyse der Gattung Scilla L. (Hyacinthaceae). Phyton (Horn) 38: 1—141.

Примечания[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:Примечания

Литература[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Zander, R; F Encke, G Buchheim, S Seybold (eds.). Handwörterbuch der Pflanzennamen. 13. Auflage. Ulmer Verlag, Stuttgart 1984, ISBN 3-8001-5042-5.(գերմ.)

Ссылки[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Категория:Биологи Австрии Категория:Ботаники по алфавиту Категория:Ботаники Австрии








Չարլզ Աճեմյան (հուլիս 22, 1909 – մարտ 30, 1996) եղել է ամերիկացի բանկիր, ով վաղաժամ վերադարձավ Chase Manhattan Bank, որտեղ նա գործադիր իշխանության տնօրենն էր,հետո դարձավ the Hackensack Trust Co.-ի նախագահ և գլխավոր գործադիր տնօրեն, որը հետագայում վերանվանվեց Garden State National Bank.[3]

Վաղ կյանքը և կրթությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աճեմյանը ծնվել է Հալեպ, Սիրիա-ում և տասնչորս տարեկանում նա վերաբնակվել է ԱՄՆ-ում:.[4] Նախքան Wharton School of the University of Pennsylvania-ից դիպլոմ ստանալը, Աճեմյանը ավարտել է Columbia Business School-ը MBA- ով:[5]

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աճեմյանը 1927 թվականին սկսել է իր բանկային կարիերան Մանհեթենի Բանկում որպես թղթատա:[4] Գործողությունների շարքից դուրս գալուց հետո, Աճեմյանը նշանակվեց փոխնախագահ և փոխտնօրեն երբ Մանհեթնի բանկը և Chase Ազգային բանկը 1955 թվականին միացան և դարձան Chase Manhattan Bank : Մեկ տարի հետո նա դարձավ փոխնախագահ և վերահսկիչ, իսկ 1959 թվականին գլխավոր վերահսկիչ գեներալ: Աճեմյանը հայտնի է նրանով, որ նա լավ հարաբերությունների մեջ էր Ջոն Մքլոյ -ի հետ, ով եղել է Chase Manhattan-ի նախագահը: 1963 թվականի հուլիսին նա նշանակվեց Chase Manhattan բանկի գործադիր փոխնախագահ, այդ դիրքը նա զբաղեցրեց մինչև 1969 թվականի դեկտեմբերը նախքան իր կենսաթոշակի անցնելը: .[6] 1970 թվականի հունվարի 1-ին Steve Ross (Time-Warner CEO)-ի հորդորով նա դարձավ Hackensack Trust Co.-ի նախագահ և գլխավոր գորխադիր տնօրեն, հետո Kinney Services Inc.-ի նախագահ, որը հանդիսանում էր բանկի հիմնական բաժնետերը: Kinney National Company հետագայում միացավ Warner Bros.-ից և դարձավ Warner Communications:

Հաշվի առնելով այդ կարճ ժամանակահատվածը, Աճեմյանը փոխեց բանկի անունը անվանելով այն Garden State National Bank, և մեկ տարի հետո այն միացավ Հյուսիսային Ջերսիի Հուդսոն նահանգի ազգային բանկի հետ: Bank Holding Company Act of 1956 Դաշնային Հանրապետություն լինելու պատճառով, Վարները ստիպված եղավ իր մասնաբաժինը զիջել Garden State National Bank-ին: Նախնական բաժանման փորձից հետո, հեղափոխական անդամներից մեկը` William A. Conway, ով պնդում էր, որ դա թույլ է տալիս Warner Communications-ին որպեսզի շահույթ ստանա որոծ բաժնետերերի կողմից, 1980 թվականին Garden State ultimately-ը միացավ Fidelity Union Bancorporation of Newark-ին (որը հետագայում դարձավ Wachovia-ի մի մասը): Այս վարույթը պահանջեց Աճեմյանի հրաժարականը Warner Communications-ից, որպեսզի նա լինի նախագահ և գործադիր տնօրեն Garden State-ում: Աճեմյանը հեռացավ Garden State-ից 1981 թվականին բայց նա ակտիվ գործողություն է ծավալել, Stonier Graduate School of Banking-ում և Pace University-ում որպես դասախոս:

Անձնական կյանքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աճեմյանը մահացել է 1996 թվականի մարտի 30-ին, 86 տարեկան հասակում:[3] Նա ամուսնացած էր Մերի Աճեմյանի հետ:[3] Նրանք 2 երեխա են ունեցել. Սանդրա Բորգը և Մերի Լուսի Հեթ:[3]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Warning: Default sort key "Չարլզ Աճեմյան" overrides earlier default sort key "Abergementdevarey".











Ռիչարդ Պաուլ "Ռիք" Բայան (ծնվել է 1950 թվականի հունվարի 27-ին), ամերիկացի հեղինակ, վեբ-վարպետ և գովազդային հեղինակ, ով հայտնի է իր "Words That Sell" գովազդային թեզուրայով, իր խճճված երգիծական բառապաշարով, քաղաքական բլոգով և մռայլ հումորային ակնարկներով:

Կյանքը և կարիերան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայ ներգաղթյալի որդի է Ստամբուլից, Բայանը ծնվել և մեծացել է Նյու Բրանսվիք, Նյու Ջերսիում: Նա արժանացավ բակալավրի աստիճանի Ռութջերս Քոլեջում, որտեղ զբաղվել է պատմությամբ և ավարտել պատվավոր կոչմամբ: Նա փաստորեն գործազուրկ լինելով հանդերձ ավարտեց Իլինոիս համալսարանի մագիստրատուրան:

Բայանը համառորեն աշխատել է, որպես Time-Life գրքերի աշխատակից: Իր առաջին ակնարկները եղել են The Liberal Artist at Leisure և The Liberal Artist at Work և հայտնվել են National Reviewում 1976-77 թվականներին: Դրանից կարճ ժամանակ հետո նրան մոտեցավ Ալեն Վիքլանդը, ով The New American Review: A Journal of Civility and the Arts հիմնադիր խմբագիրն և հրատարակիչն էր, նա դարձավ այդ կարճամետրաժ գրքի խմբագիրը և երգիծական հոդվածներ ներդրեց: Չնայած 1978 թվականից մինչև 1985 թվականները նա աշխատել է Baroon's Educational Series, որպես գլխավոր պատճենահան: Բայանը հեղինակել է նաև Words That Sell (1984, վերանայվել է 2006 թվականին), գովազդային և մարկետինգային թեզուրան, որը դարձավ ստանդարտ տեղեկանք այդ ոլորտում: 1985-ից մինչև 1999 թվականները Բայանը ծառայել է որպես պետ Day-Timerում: Այդտեղ գտնվելու տարիների ընթացքում նա նվաճել է վեց գովազդային մրցանակ և գրել է իր առաջին հումորային The Cynic's Dictionary գիրքը :

Բայանը 1996 թվականին ստեղծեց The Cynic's Sanctuary: Նա թողել է իր աշխատանքը Day-Timer-ում 1999 թվականին, որպեսզի ամբողջությամբ գրի իր Some Cynical Guy գիրքը :

2001 թվականին Բայանը ամուսնացավ Անն Դոունի հետ և տեղափոխվեց Ֆիլադելֆիա: Այնտեղ նա գրեց More Words That Sell գիրքը և զարգացրեց ինքնատիպ բառերը, որոնք վաճառվում են: Նրա առաջին և միակ երեխան` Գայը ծնվել է 2004 թվականին: Բայանը և Դոունին ամուսնալուծվել են 2011 թվականին:

Բայանը 2006 թվականին Հոգեբանությունն այսօր գրքում նկարագրեց "A Field Guide to the Cynic", որպես հոդվածի կենտրոն: 2007 թվականին նա գործարկեց The New Moderate կայքը, որը նախատեսված է, որպեսզի քաղաքական կլիմայի մեջ ներառեն կենտրոնական գաղափարների նպատակը, որը գերակշռում է աջ և ձախ թշնամական փոխանակումներով: Բայանի կայքը ունի մի արտահայտություն "Positive Cynicism", փիլիսոփայություն է, որը պաշտպանում է արտադրողական սոցիալական նպատակների համար ցինիկ օտարման կիրառումը: Բայանի ակնարկների առաջին ժողովածուն` Extremely Dark Chocolates լույս է տեսել 2014 թվականին, և դրան հաջորդել է Lifestyles of the Doomed, որը լույս է տեսել 2016 թվականին:

Բայանը ներկա պահին ծառայում է ԱՄՆ-ի պաշտպանողական սահմանին և Մաքուր Կառավարական Միությունում:

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • "A Field Guide to the Cynic" Հոգեբանությունն այսօր (2006 թվական դեկտեմբեր)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Warning: Default sort key "Բայան, Ռիք" overrides earlier default sort key "Չարլզ Աճեմյան".


Ռոջեր Էդվարդ Քոլինգվու Ալթունյան (1922–1987) եղել է անգլյահայ բժիշկ և դեղագետ ով նատրիում քրոմոգիլատ օգտագործել է աստմա հիվանդության բուժման համար: Նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Միացյալ Թագավորություն, որտեղ նա սովորել է բժշկություն և սկսել իր հետազոտությունները:

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դեղաբանական հետազոտություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խելլաից սկսած, ասթմայի ավանդական միջոցը Ալթունյանը 1965 թվականին հայտնաբերել է, որ խելլայի ակտիվ բաղադրիչը խելլին է: Նա, ի վերջո, արտադրում է ավելի անվտանգ քիմիական խելլին, նատրիում քրոմոգիլատ]: Այն հետագայում վաճառվել է որպես Ինթալ Fisons Pharmaceuticalsի, կողմից, որը նա վերցրել է Ռոն-Փոլենք Ռոռերից, ով իր հերթին ձեռք է բերել Ավենտիս և սանոֆի-ավենտիսից: Նախքան RPR- ի ներգրավումը, Fisons- ի R & D տարրը վաճառվել է Astra-ին, դրանով իսկ այն AstraZeneca-ի մաս է կազմում:Նատրիումի քրոմոգիլատը առաջին կլինիկական օգտագործված մաստ բջիջների կայունացուցիչն էր: Ալերգիաի և ասթմայի բորբոքման մեջ խցանը շատ կարևոր դեր է խաղում: Մաստ բջիջները պարունակում են հզոր բորբոքային միջնորդներ, որը հանգեցնում է բորբոքման և բրոնխոկոնստրրիալի օդակաթիլային ճանապարհով: Նատրիումի քրոմոգլատատը կայունացնում է բջիջը `դրանով կանխելով միջնորդների ազատումը:

Պատերազմական ծառայությունները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալթունյանը 1941 թվականին միացել է Արքայական օդային ուժերին և դարձել է թռիչքների հրահանգիչը: Նա համարվում է ռմբակոծության "բացառիկ" հրահանգիչը և 1943 թվականին նա նշանակվել է դպրոցի թռիչքների հրահանգիչը: Նա պարգևատրվել է Օդային ուժերի խաչով զարգացնելով տեխնիկան գիշերային թռիչքների համար:.[2] Նրա թռչելու փորձառությունները ասում են, որ նա "սպինհալներին" ոգեշնչել է, որպեսզի թաղանթին հարվածող սարքով թթվածին հասցնեն թոքերին:[3]

Ծիծեռնակը և Ամազոնը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իր մանկության ընթացքում Ալթունյանը այցելում է իր տատիկ պապիկին (իր պապիկը եղել է W. G. Collingwood) Լիճ համայնքում նա հանդիպում է գրող Արէուր Ռանսոմին: Ռանսոմը իր Ծիծեռնակը և Ամազոնը, հայտնի գրքում անվանել է Ալթունյանին և իր չորս քույրերին, դրանից հետո Ռոջերը դարձավ Ռոջեր Վոլքեր նավի տղա: Ռանսոմը հետո եկավ և մնաց իր ընտանիքի հետ Հալեպում, նրանց համար բերելով փոքրիկ dinghy to sail, և այնտեղ շատ բաներ գրեց Փիթր Դաքի մասին:[4][5]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Կաղապար:Cite patent
  2. Howell Jack (2004)։ «Roger Edward Collingwood Altounyan (1922–1987)»։ Oxford Dictionary of National Biography։ Oxford University Press։ doi:10.1093/ref:odnb/39253 
  3. Hannaway Paul (2004)։ What To Do When The Doctor Says Its Asthma: Everything You Need to Know About Medicines, Allergies, Food and Exercise to Breathe More Easily Every Day։ Gloucester, MA: Fair Winds Press։ էջ 113։ ISBN 1-59233-104-1 
  4. "The Autobiography of Arthur Ransome" (1976)
  5. "The Life of Arthur Ransome" by Hugh Brogan (1984)

Warning: Default sort key "Ալթունյան, Ռոջեր" overrides earlier default sort key "Բայան, Ռիք".












Չարլզ Աճեմյան (հուլիս 22, 1909 – մարտ 30, 1996) եղել է ամերիկացի բանկիր, ով վաղաժամկետ վերադարձավ Chase Manhattan Bank, որտեղ նա գործադիր իշխանության տնօրենն էր,հետո դարձավ the Hackensack Trust Co.-ի նախագահ և գլխավոր գործադիր տնօրեն, որը հետագայում վերանվանվեց Garden State National Bank.[1]

Վաղաժամ կյանքը և կրթությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աճեմյանը ծնվել է Հալեպ, Սիրիա և 14 տարեկան հասակում ներգաղթել է ԱՄՆ:[2] After receiving his B.A. from the Wharton School of the University of Pennsylvania, Agemian graduated from Columbia Business School with an MBA.[3]

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աճեմյանը սկսեց իր բանկային կարիերան 1927 թվականին Մանհեթենի բանկում:[2] Գործողությունների շարքից դուրս գալուց հետո, Աճեմյանը նշանակվեց փոխնախագահ և փոխտնօրեն երբ Մանհեթնի բանկը և Chase Ազգային բանկը 1955 թվականին միացան և դարձան Chase Manhattan Bank : Մեկ տարի հետո նա դարձավ փոխնախագահ և վերահսկիչ, իսկ 1959 թվականին գլխավոր վերահսկիչ: Հայտնի է, որ Աճեմյանը լավ հարաբերությունների մեջ էր եղել John J. McCloy Agemian is known to have had a good relationship with John J. McCloy, the Chairman of Chase Manhattan. In July 1963, he was named executive vice president of operations of Chase Manhattan Bank, a position he held until his retirement in December 1969.[4] On Jan. 1, 1970, he became chairman and chief executive officer of Hackensack Trust Co. at the urging of Steve Ross (Time-Warner CEO), then chairman of Kinney Services Inc., which was the bank's majority shareholder. Kinney National Company later merged with Warner Bros. to become Warner Communications.

Shortly after taking over, Agemian changed the bank's name to Garden State National Bank, and, a year later, merged it with North Jersey National Bank of Hudson County. Because of the Federal Bank Holding Company Act of 1956, Warner was forced to divest its stake in the Garden State National Bank. After an initial divestiture attempt was derailed by a dissident board member, William A. Conway, who claimed that it allowed Warner Communications to exit at a profit at the expense of certain minority shareholders, Garden State ultimately merged in 1980 with Fidelity Union Bancorporation of Newark (which later became part of Wachovia). This transaction required Agemian's resignation from the Warner Communications board so he could continue as chairman and chief executive officer of Garden State. Agemian retired from Garden State in 1981 but remained active as a faculty member at the Stonier Graduate School of Banking and Pace University.

Անձնական կյանքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

A resident of Spring Lake, New Jersey, Agemian died on March 30, 1996, at the age of 86.[1] He was married to Mary Agemian.[1] They had two children: Sandra Borg and Mary Louise Heath.[1]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «C. A. Agemian, 86, Former Executive At Chase Manhattan»։ The New York Times։ April 1, 1996։ Վերցված է October 5, 2010 
  2. 2,0 2,1 Bergen.com: "An Armenian Story: Charles Agemian" by Stephen A. Borg Archived February 26, 2014, at the Wayback Machine. December 1, 2009
  3. Ecker, Allan B. The Color of Money - The First Ever Proxy Fight for the Control of a National Bank
  4. Stephen A. Borg (December 1, 2009)։ «An Armenian Story: Charles Agemian»։ Bergen.com։ Արխիվացված օրիգինալից-ից February 26, 2014-ին 

Warning: Default sort key "Agemian, Charles A." overrides earlier default sort key "Ալթունյան, Ռոջեր".




Մարգար Աղաջանեան (անգլ.՝ Markar Aghajanyan, պարս․՝ مارکار آقاجانیان; ծնվել է 1965 թվականի մարտի 4-ին )[1] is a retired Iranian football player and manager of Armenian ethnicity.

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղաջանյանն իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրեց Արարատ Թեհրան ակումբում: He later went on to join a series of Tehran-based teams, most notably PAS, where he won the Iran Pro League division in his first season.

With the departure of Human Afazeli, Aghajanyan was appointed the manager of Azadegan League side Damash Lorestan. The team chose not to renew his contract for the 2010–11 season.

Aghajanyan is also a part of the coaching staff for the Iranian national football team, and he was the assistant coach during the 2014 FIFA World Cup.

References[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

External sources[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Warning: Default sort key "Aghajanian, Markar" overrides earlier default sort key "Agemian, Charles A.".

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռոբբի Քեյը ծնվել է 1995 թվականի սեպտեմբերի 13-ինЛимингтоне а[1][2], ապրում էր Թինեսիդում, որը գտնվում է Անգլիաի հյուսիսում, նախքան իր ընտանիքը տեղափոխվեց Պրահա, Չեխիա: Հետո նա տեղափոխվեց Տեխաս, Հյուսթոն: Робби увлекается регби и футболом.[3]

Карьера[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Живя в Чехии, Кэй увидел на школьной доске объявлений запись для англоговорящих детей о том, что для съёмок фильма нужны актёры. Несмотря на недостаток опыта он получил роль в фильме «Иллюзионист», однако сцену с его участием вырезали из финальной версии кинокартины. После небольших ролей в фильмах «Ганнибал: Восхождение» и «Мой мальчик Джек», одна канадская кинокомпанияԿաղապար:Уточнить выбрала его среди 150 претендентов на роль юного Джейкоба в фильме «Осколки», который снимали в Греции в течение девяти недель.[2][4] После этого он снялся в главной роли в телефильме «Волшебная история Пиноккио», в съёмках которого также участвовали Боб Хоскинс и Томас Сангстер.

В течение года Робби Кэй учился в одной английской театральной школеԿաղապար:Уточнить обучаясь актёрскому искусству, пению и танцам.[2] Когда Робби переехал в Хьюстон, он обучался в British school of Houston. Он окончил эту школу в 2014 году.

Фильмография[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:ВФильмеВерх Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВтФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВтФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВтФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильмеНиз

Примечания[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:Примечания

Ссылки[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:ВС

Категория:Дети-актёры Англии

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նա մեծ ճանաչում է ստացել նկարահանվելով Ջեյմս Բոնդի երեք ֆիլմերում:

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «CVMC: Robbie Kay»։ Վերցված է 2011-07-13 
  2. 2,0 2,1 2,2 «Fugitive Pieces»։ Samuel Goldwyn Films։ 2008։ Արխիվացված օրիգինալից-ից ?-ին։ Վերցված է 2009-02-17 
  3. Old David (2009-01-07)։ «Tyneside teenager stars in US Pinocchio adaptation»։ Evening Chronicle 
  4. Old David (2008-07-29)։ «Young acting star lands top role in Pinocchio»։ Evening Chronicle 
  5. Колин Сэлмон возвращается в «Обитель зла 5»


Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջուդիթ Շեկոնը ծնվել է 1982 թվականի մարտի 31-ին Մանչեսթրում, Մեծ Բրիտանիա: Մեծացել է երկու եղբայրների և քույրերի հետ միասին:[1].

Նկարահանվել է գովազդներում «Orange Mobile Phone», «Stimorol», «Superdrug Stores», «Wrigley's Chewing Gum» գովազդներում: Նա իր առաջին խաղը կատարել է հեռուստատեսությամբ 1998 թվականին «Катастрофа» Дебютировала на телевидении в 1998 году с эпизодической ролью в сериале «Катастрофа».

Джудит является основателем компаний «Extension Evolution»[2], «Make It America»[3] и «Actors Evolution»[4].

Фильмография[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:ВФильмеВерх Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВтФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВтФильме Կաղապար:ВмФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВкФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВФильме Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВСериале Կաղապար:ВФильмеНиз

Примечания[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:Примечания

Ссылки[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Категория:Актрисы мыльных опер Англии Категория:Актрисы телевидения Англии

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չախոյանը ծնվել է Լենինականում, Հայկական ՍՍՀ] (այժմ Գյումրի, Հայաստան), որտեղից շատ մեծ ծանրորդներ են գալիս.[5] Նա նվաճել արծաթե մեդալ 1994 ծանրամարտի աշխարհի առաջնություն: Չախոյանը աշխարհի ռեկորդ է սահմանել 175.5 կգ քաշային կարգում: Չախոյանը աշխարհի ռեկորդ է սահմանել 175.5 կգ քաշային կարգու: Նա դարձավ Հայաստանի երկրորդ ծանրորդը, Իսրայել Միլիտոսյանից հետո, աշխարհի ռեկորդ սահմանելով: Չախոյանը նույնպես մրցակցեց Ատլանտայի 1996 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում և զբաղեցրեց վեզերորդ հորիզոնականը:


Նա սկսեց ներկայացնել Ավստրալիան որոշ ժամանակ հետո: Չախոյանը կրկին զբաղեցրեց 6-րդ հորիզոնականը Սիդնեյի 2000 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում: Նա նվաճել է ոսկե մեդալ 2001 Goodwill խաղերում Բրիսբինում և այդ մրցույթում համաշխարհային ռեկորդ սահմանեց, սակայն դրանից հետո փորձարկվել է դրական դոպինգ: Նա կորցրեց ռեկորդը և մեդալը ու հեռացվեց 2 տարի ժամկետով: Երբ նա վերադարձավ, նվաճեց բրոնզե մեդալ 2003 թվականի Ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունում :

Չախոնյանը 2004 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում բարձրացրեց 175.0 կգ: Նա փորձել է բարձրացնել 207.5 կգ, որով կնվաճեր Օլիմպիական ոսկե մեդալը: Այնուամենայնիվ նա ի վիճակի չէր բարձրացնել ծանրաձողը և դուրս մնաց մրցույթից:

2007 թվականին նա նորից փորձարկեց դրական դոպինգ և վտանգեց իր կյանքը, որը պարտադիր է երկրորդ մրցույթի ժամանակ:.[6]

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:Հղում

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

{{DEFAULTSORT:Չախոյան, Սերգեյ} [[Category:1969 թվականի ծնունդներ]

References[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Celebrity Love Island: Judi just happy to escape
  2. Extension Evolution
  3. Make It America
  4. Actors Evolution
  5. «Gyumri»։ Cultural Caucasus։ Վերցված է 28 January 2013 
  6. «Ex-world champion Chakhoyan banned»։ CNN։ Վերցված է 28 January 2013 

External links[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Warning: Default sort key "Chakhoyan, Sergo" overrides earlier default sort key "Aghajanian, Markar".

Биография[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Получил среднее образование в провинциальных школах; в 1893 году окончил юридический факультет столичного университета. С 1897 по 1915 год был депутатом Национального Конгресса, в 1915—1931 — сенатором. Занимал ряд государственных постов: в 1908 — министр промышленности и общественных работ, в 1913 — министр финансов, в 1918 — премьер-министр и министр внутренних дел.

В 1920 году Алессандри победил на президентских выборах как кандидат от либеральной коалиции, представлявшей интересы среднего класса и рабочих. При нём в стране были проведены некоторые демократические реформы, в том числе 8-часовой рабочий день и обязательное социальное страхование; была принята новая конституция, провозгласившая основные демократические свободы, церковь была отделена от государства.

Военный переворот[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

6 сентября 1924 года в Чили произошёл военный переворот, президент Алессандри был свергнут, к власти пришла военная хунта. В январе 1925 года очередной военный переворот, возглавленный двумя полковниками Карлосом Ибаньесом и Мармадуке Грове. Они восстановили свергнутого Алессандри на посту президента. Карлос Ибаньес занял пост военного министра в правительстве Алессандри. В марте 1925 года вышел декрет президента Алессандри о проведении в стране конституционных реформ. В сентябре 1925 года принята конституция Чили, декларировавшая общедемократические права и свободы. Выборы 1925 года принесли успех Эмилиано Фигероа Ларраину, единому кандидату консерваторов и либералов.

Дальнейшая политическая деятельность[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

В 1927 году после того как в Чили установилась военная диктатура, Алессандри эмигрировал, но возвратился на родину после июльской революции в 1931 году. На выборах 1931 года выдвинут кандидатом в президенты от Либеральной партии, занял второе место, набрав 34,7 %.

Избранный президентом Хуан Эстебан Монтеро был свергнут в июне 1932 года в результате левого мятежа, возглавляемого Мармадуке Грове, командующим воздушным корпусом, и двумя гражданскими лицами, Эухенио Матте и Карлосом Давилой. Создается правящая хунта и провозглашается Социалистическая республика Чили. Двенадцать дней спустя Карлос Давила устраняет хунту и становится временным президентом. Три месяца спустя новый переворот заставляет Давилу уйти. В октябре 1932 года проводятся выборы, и президентом вновь избирается Алессандри с результатом 55,1 %. По окончании второго президентского срока в декабре 1937 года Алессандри отошёл от политической деятельности, однако вновь занял пост сенатора в 1944 году.

Умер Алессандри в Сантьяго 24 августа 1950. Его сын Хорхе Алессандри Родригес был президентом в 1958—1964 годах.

Ссылки[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կաղապար:Внешние ссылки Կաղապար:Президенты Чили

Категория:Министры внутренних дел Чили Категория:Министры финансов Чили Категория:Президенты Чили Категория:Выпускники Чилийского университета Категория:Юристы Чили Категория:Масоны Чили Категория:Члены Чилийской академии языка

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այժմյա եկեղեցին կառուցվել է 1743 թվականին բլրի վրա, որտեղ ավելի վաղ միջնադարումգտնվում էր Մորավիցայի ամրոցը, ի սկզբանե պատկանել է ընտանեկան ազնվականությանը ազնիվ զինանշան։Ամրոցը կառուցվել է XI դարում բլրի շրջապատող տարացքի վրա։ Ազնվականությունը ապրել են այնտեղ մինչև XIII դարի վերջը։ Ամենավաղ գրավոր վկայությունները Մորավիցայում ապրող ասպետների մասին տեղ են գտել Самое раннее письменное свидетельство о проживающих в Моравице рыцарях содержится в сочинении Վինսենտ Կերչիի աշխատության մեջ, որը «Vita Sancti Stanislai — Vita maior», в котором упоминается некий Анджей из Моравицы. Հետո ազնվականները վաճառեցին Տենչեսկիմ ամրոցը, որտեղ բնակվում էին այստեղ մինչև XIV դարի առաջին եռամսյակը, երբ սկսեցին նրանք 1319 թվականին Ռուդնո գյուղում կառուցել նոր ամրոց։ 1200 թվականին մի փոքր փայտյա եկեղեցի կառուցվեց։ В сочинении «Kodeks dyplomatyczny mogilski» от 1286 года упоминается настоятель этой церкви по имени Пётр (Petrus capellanus de Morawica). Մարացկովո ամրոցի ղեկավարները եկեղեցու հոգևորականներն էին։ Տաճարի շինարարության ընթացքում օգտագործվեց ամրոցից քանդված շինանյութը։ Польский ժամանակագիր хронистлуго Յան Դլուգոշը գրել է пишет в своём сочинении «Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis», որ Մորավիցկոմ եկեղեցին կառուցվել է «սպիտակ քարերից » (ex albo lapide murata)[1]. XV դարում եկեղեցու սեպականատերը եղել է Գաբրիել Տենչիսկին։ 1666 թվականին եկեղեցու կողմերից մեկը году одна из сторон замка была переоборудована в ризницу для священников. В 1743 году старый храм был разобран и на его местебыла построена современная барочная церковь святого Варфоломея по проекту архитектора Франческо Плачиди. Фундамент замка в настоящее время находится под колокольней, которая была построена в XVIII веке.

До настоящего времени от разрушенного Моравицкого замка сохранились подземные пешеходные переходы, которые располагаются под ризницей

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիեսի կենտրոնական բնույթը, Ֆյոդր Պրոտասովը տառապում էր այն համոզմունքով, որ իր կինը՝ Լիզան երբեք ընտրություն չի կատարել իր և Վիկտոր Կարենինի միջև, ովքեր ցանկանում էին ամուսնանալ իր հետ։ Նա ցանկանում էր սպանել իրեն բայց համարձակություն չուներ։ Փախչում էր իր կյանքից և ընկնում է գնչուների մոտ, և հարաբերություններ է սկսում երգչուհի Մաշայի հետ։ Սակայն այդ ամուսնությունը պամանավորված է Մաշայի ծնողների անհամաձյնությամբ, նա փախչում էր այս կյանքի։ Նրա բառերը ցանկկանում էին սպանել քեզ, բայց նա ուժ չունի։

Մինչդեռ նրա կինը, ասելով, որ Պրոտասովը մահացել է, ամուսնացել է ուրիշ տղամարդու հետ։ Երբ դիմեցի Պրոտասովին, նրան մեղադրում էին երկամուսնության մեջ և ամուսնու անհետացումը կազմակերպելու մեջ։ Նա կհայտնվի դատարանում վկայություն կտա, իսկ կինը չգիտեր որ նա ողջ է։ Այդ ամենի ընթացքում նա կհերքի որ իր ամուսինն է եղել կամ կաքսորվի Սիբիր, Պրոտասը ինքնասպանություն է գործել։ Նրա կինը ասաց, որ նա միշտ սիրել է իր ամուսնուն։

Թատրոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կոնստանդին Ստանիսլավսկի իշխանի դերում Աբրեզկովա (պրեմիերական բեմադրություն, 1911 թիվ)

Պրեմիերան նկարահավել է Մոսկվայի արվեստի թատրոնում 23 սեպտեմբեր (5 հոկտեմբեր) 1911 թվականին[2].Գլխավոր ոեժիսիորները եղել են Վլադիմիր Նեմիրովիչ Դաչենկոն և Կոնստանդին Ստանիսլավսկին [3]. Շուտով նկարահանումները սկսվեցին Սանկտ-Պետերբուրգում։ Քանի որ տեկստը թարգմնավել է տարբեր լեզուներով, ներկայացումները անցկացվեցին նաև Բեռլինում, Վենեում, Փարիզում և Լոնդոնում։ Լոնդոնում ներկայացումը կատարվել է անգլերեն լեզվով, ներկայացվել է 1912 թվականի դեկտեմբերի 6֊ին, անվանվել է «Մարդ, ով մեռած է եղել» (անգլ.՝ The Man Who Was Dead; թարգմանել է Վենգերովը , Զինաիդա Աֆանասևը և Ջոնա Պոլոկա ), բեմադրվել է Գրական հասարակություն թատրոնում [4].Պիեսը բեմադրեց Ա․ Անդրեեվը, ով եկել էր Բելգրադի Թագավորական թատրոնից[5]. Էդմենդ Բերեոնը խաղացել է Ֆյոդորայի դերը, Վիոլետ Լուիսը խաղացել է Լիզայի դերը, Լորենս Անդերսոնը խաղացել է Վիկտորայի դերը, Լիդիա Յավորսկան խաղացել է Մաշայի դերը և Էնտոնի Ուորդը խաղացել Աբրեզկովա իշխանի դերը[6].

Ֆիլմերը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պիեսը էկրանավորվել է շատ անգամ.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Adler, Jacob. 1999. A Life on the Stage: A Memoir. Trans. Lulla Rosenfeld. Нью-Йорк: Knopf. ISBN 0-679-41351-0.
  • Benedetti, Jean. 1999. Stanislavski: His Life and Art. Revised edition. Original edition published in 1988. London: Methuen. ISBN 0-413-52520-1.
  • Bernstein, Herman. 1911. "Tolstoy’s Play, "The Living Corpse, « Stirs Russia; Strong Melodrama Produced in Russia Will Soon be Seen in Berlin and Elsewhere--;The Story of a Worthless Husband’s Failure and Final Sacrifice.» New York Times Oct 29: SM5.
  • Carson, L, ed. 1913. en:The Stage Year Book 1913. London: The Stage. Available online.
  • Jones, W. Gareth. 2002. «Tolstoy Staged in Paris, Berlin, and London.» In Orwin (2002, 142—161).
  • Gilien, Leo. 1916. «Irving Place Production of Tolstoy Play Not Its First in America.» New York Times Oct 22: X7.
  • Orwin, Donna Tussing, ed. 2002. The Cambridge Companion to Tolstoy. Cambridge Companions to Literature ser. Cambridge: Cambrige UP. ISBN 0-521-52000-2.
  • Rosenfeld, Lulla. 1999. Commentary. In Adler (1999, 367—370).
  • Redemption, 1918, Redemption, 1928, The Living Corpse, 1929 on the Internet Broadway Database.
  • —, «Gilbert Miller Stages Tolstoy Play», The New York Times, Sep 27, 1919. p. 13
  • —, «Leo Tolstoy’s Play Makes a Triumph…», New York Times, Oct 19, 1916, 7.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, przeł. K. Mecherzyński, t. III, ks. 9, 10, Kraków 1868, str. 147
  2. Բենդեթի (1999, 387)
  3. Бенедетти (1999, 207)
  4. Կարսոն (1913, 165) և Ջոնս (2002, 150)
  5. Ջոնս (2002 , 150)
  6. Կարսոնում (1913, 165)

Կաղապար:Լև Նիկոլայևիչ Տոլստոյ

Категория:ПьесыԼև Տոլստոյի պիեսները Категория: 1900 թվականի պիեսներ Acid House Kings — շվեդիայի երաժշտական խումբ, պաշտոնակատար ինդի-փոփ. Այն հիմնադրվել է 1991 թվականին Հովակիմ Էդլունդոմի և եղբայրներ՝ Նիկլասոմ ու Հոխանոմ Անգերգորդամի կողմից և մինչ օրս թողարկվել է 5 ստուդիայի ալբոմ։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անգերգորդը եղբայրները եղել են Poprace խմբի մասնակիցները,բաժանումից հետո, որը նրանք միասին ձևավորել են կիթառիստ Հովակիմ Էդլունդոմի հետ Acid House Kings. Հիասթափությունների պատճառով բրիտանիայի ռոք խումբը մասնատվեց Felt և նոր սկավառակ Մորիսի Kill Uncle, նրանք որոշեցին գրել մի պարզ փոփ երաժշտություն և 1992 թվականին թողարվեց դեբյուտային ալբոմ Pop, Look & Listen։ Релиз не имел коммерческого успеха, и следующие две пластинки коллектива выходили с пятилетними перерывами, во время которых братья участвовали в побочных проектах[1]. В 2002 году Юлия Ланнерхайм (свояченица Никласа[2]), записывавшая бэк-вокал на втором альбоме группы Advantage Acid House Kings (1997), вошла в состав Acid House Kings, в то время как Эдлунд покинул его после выпуска следующей пластинки Mondays Are Like Tuesdays And Tuesdays Are Like Wednesdays[3].

Սկավառակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ստուդիայի ալբոմները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Pop, Look & Listen! (1992)
  • Advantage Acid House Kings (1997)
  • Mondays Are Like Tuesdays and Tuesdays Are Like Wednesdays (2002)
  • Sing Along with Acid House Kings (2005)
  • Music Sounds Bette with You (2011)

Փոքր ալբոմներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Play Pop EP (1992)
  • Music Sounds Better Remixed (2011)

Հավաքածուներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • The Sound of Summer (2000)

Սինգլներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Monaco GP (1994)
  • Yes! You Love Me (1997)
  • We Are the Acid House Kings (2001)
  • Say Yes If You Love Me (2002)
  • Do What You Wanna Do (2005)
  • Everyone Sings Along with Acid House Kings (2006)
  • Are We Lovers or Are We Friends? (2010)
  • Would You Say Stop? (2011)
  • Under Water (2011)
  • Heaven Knows I Miss Him Now [feat. Dan Treacy] (2011)
  • (I’m In) A Chorus Line (2011)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ankeny Jason.։ «Acid House Kings biography» (անգլերեն)։ Allmusic. Rovi։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-11-01-ին։ Վերցված է 2012-09-26 
  2. Studarus Laura. (2010-11-05)։ «Acid House Kings. Music Sounds Better With Them»։ Under the Radar (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-11-01-ին։ Վերցված է 2012-09-26 
  3. «Acid House Kings — Biography» (անգլերեն)։ acidhousekings.com։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-11-01-ին։ Վերցված է 2012-09-26 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կատեգորիա:Ինդի-փոփ խումբը Շվեյցարիայում

Ռուսական դրամատիկական թատրոն Ա․ Ս․ Պուշկին — առաջին և ամենահին թատրոնը Յակուտսկում։ Թատրոնը գտնվում է Յակուտսկ քաղաքում, Լենինի պողոտա 21֊ում։

1980 թվականին Ռուսական թատրոնը արժանացել է «Պատվո Նշան»ի, 1998 թվականին ստացավ ակադեմիկական անվանումը, իսկ 1999 թվականին — անվանվեց աշխարհահահռչակ ռուս պոետ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի անունով։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

О любительских спектаклях на далекой Лене было известно ещё в 1833 году из книги Н. С. Щукина «Поездка в Якутск» (Петербург, изд. 1-е. 1833).[1]

1863 թվականին Յակուտսկում ձևավորվել է երաժշտություն և գրականություն սիրողների խմբակ։

1890 թվականի ամռանը года в честь прибытия в Якутск иркутского генерал-губернатора А.Горемыкина актёры любительского театра устроили спектакль «Сорванец» по пьесе В.Крылова.[2]

1891 թվականի մայիսի 10֊ին հաստատվել է խմբակ երաժշտասերների և գրականության — այդ տարեթիվը համարվում է Յակուտիի Ռուսական դրամատիկական թատրոնի ծննդյան օրը։

Մշտական թատրոնի կարիերան սկսվեց «Իմ ամենից խճողված տեղ»ը խաղը, որը տեղի է ունեցել 1892 թվականի ապրիլի12֊ին։по пьесе Ա․ Աստրովսկովո։ 20֊րդ դարի սկզբին ցուցադրվել էր ավելի քան 10 պրեմիերա։которая состоялась 12 апреля 1892 года. К началу 20 века на сцене было поставлено более 10 спектаклей-премьер.

1920 թվականի հունիսի 10֊ին թատրոնը ազգայնացվեց։Նրա հաջորդ ձմեռային թատրոնի բացումը տեղի ունեցավ 1920 թվականի սեպտեմբերի 15֊ին, խաղաց Մ․ Գորկին «Հատակում».

В 50-е — 60-е годы в театре начинали работать будущие Народные артисты РСФСР Нина Алексеевна Константинова и Валентин Дмитриевич Антонов.

В 1992 году на базе Русского театра в столице республики был открыт Якутский филиал Школы-студии им. В. И. Немировича-Данченко при МХАТ им. А. П. Чехова.

1999 թվականին թատրոնը ստացավ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի աանունը, ի պատիվ այս իրադարձության թատրոնի հրապարակում կառուցվեց իր բրոնզե կիսանդրին քանդակագործը եղել է Գ․Օրեխովան։

Խաղացանկ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուսական և համաշխարհային դասականությունը զբաղեցնում է առաջատար դիրքը թատրոնում։

Տարբեր ժամանկներում բեմի վրա կատարվում էին Լ․ Տոլստոյի, Ա․ Օստրովսկոյի, Ֆ․ Դոստոևսկի, Վ․ Շեքսպիրի, Ֆ․ Շիլերայի Ժ․Բ․ Մոլերայի, Լոպե դե Վեգայի և այլոց պիեսները։

Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ թատրոնը նպաստեց Во время Великой Отечественной войны театр поддерживал в людях веру в победу над фашизмом, в торжество добра и света («Полководец Суворов» И. В. Бахтерева и А. В. Разумовского, «Давным-давно», «Русские люди», «Нашествие» и т. д.).

В послевоенные годы отзвуки войны ещё долго сохраняли спектакли «Молодая гвардия», «Константин Заслонов». В этот период впервые на сцене Русского театра была поставлена пьеса якутского автора, Народного писателя Якутии Дмитрия Кононовича Сивцева — Суорун Омоллоона «Айал». В это же время впервые на Севере театр познакомил якутских зрителей с произведениями Т.Уильямса «Орфей спускается в ад».

90-ականների թատրոնի խաղացանկը․ Ա․Օվստրովսկի, Ա․Չեխով, Ն․Գոգոլ, Մ․Բուլգակով, Ա․Տոլստոյ, Վ․Շեքսպիր, Դ․Գոլուսորցի, Դ․Օ․Նիլ, Դ․ Սելինջեր,Ս․Լոբոզերով, Ա․Դուդարև և այլն։ А.Островский, А.Чехов, Н.Гоголь, М.Булгаков, А.Толстой, У.Шекспир, Д.Голсуорси, Д. О. Нил, Д.Сэлинджер, С.Лобозеров, А.Дударев, А.Галин и др.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Страницы истории Русского драматического театра в Якутии от истоков до 1990 — х годов. Новосибирск, изд. «Наука», 2004
  • Տ․Պ․Տիշինա — Ռուսական թատրոն Ամերիկայում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Крылова В. К. — Русский драматический театр в Якутии (кандидатская диссертация, 2004)
  2. Страницы истории Русского драматического театра в Якутии от истоков до 1990 — х годов. Новосибирск, изд. «Наука», 2004, с. 12

Категория:Театры Якутска Якутск Категория:Организации, награждённые орденом «Знак Почёта» Категория:Объекты, названные в честь Александра Пушкина Категория:Государственные театры драмы России


Արմեն Ղազարյան (հայ․՝ Արմեն Ղազարյան, ծնվել է 1982 թվականի հունիսի 19-ին Սպիտակ, Հայաստան ՀՍՍՀ) Հայաստանի ծանրորդ ով հետո ներկայացրեց Ռուսաստան.

Արմենը ունեցել է հաջողակ կարիերա . Նա հաղթել է արծաթե մեդալ 1997 թվականի 16-րդ Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում և հաղթել է ոսկե մեդալ 1998 թվականի 16-րդ Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում Լա Կորունայում, Իսպանիայում, դառնալով Եվրոպայի չեմպիոն: Ղազարյանը բրոնզե մեդալ նույնպես հաղթել է 1999 թվականի Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում 56 կգ քաշային կարգում և արծաթե մեդալ 2000 թվականի Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում 62 կգ քաշային կարգում: Վերջապես Ղազարյանը հաղթեց ոսկե մեդալ 2001 թվականի Ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում Տեսանոլիկում և դարձավ աշխարհի չեմպիոն: 2004 թվականի Հունաստանի, Աթենքի ամառային օլիմպիական խաղերում վաստակել է չորրորդ հորիզոնականը տղամարդկանց 62 կգ քաշային կարգում: Թեև Ղազարյանը բարձրացրեց ընդհանուր առմամբ 295 կգ, նույնը `բրոնզե մեդալակիր, քաշային տարբերության պատճառով չորրորդ տեղը զբաղեցրեց: Ղազարյանը 2004 թվականին Հայաստանի միակ բրոնզե մեդալակիրն էր:

2006 թ. Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնությունում Ղազարյանը նվաճեց բրոնզե մեդալ: Նա նաև երկրորդ տեղն է զբաղեցրել 2006 թ. Ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունում: 2008 թվականի մայիսին նա դարձավ Ռուսաստանի քաղաքացի և սկսեց ներկայացնել Ռուսաստանը:Նա շարունակում է մտերիմ մնալ Հայաստանի ծանրամարտի ազգային հավաքականի կազմի հետ:

Նա հաղթեց արծաթե մեդալ ծանրամարտի աշխարհի 2010 թվականի Առաջնությունում `որպես ռուս ծանրորդ:

References