Սյուզաննա Մանե
| Սյուզաննա Մանե ֆրանսերեն՝ Suzanne Manet | |
|---|---|
 | |
| Ծնվել է | հոկտեմբերի 30, 1829[1] |
| Ծննդավայր | Դելֆտ, Նիդերլանդներ |
| Մահացել է | մարտի 8, 1906[1] (76 տարեկան) |
| Մահվան վայր | Փարիզ |
| Գերեզման | Պասի գերեզմանատուն |
| Քաղաքացիություն |  Ֆրանսիա և  Նիդերլանդների Թագավորություն |
| Մայրենի լեզու | ֆրանսերեն |
| Մասնագիտություն | դաշնակահարուհի, մոդել և հավաքորդ |
| Ամուսին | Էդուարդ Մանե[2] |
| Երեխաներ | Լեոն Լեենհոֆ |
 Suzanne Manet Վիքիպահեստում | |
Սյուզաննա Մանե (ֆրանսերեն՝ Suzanne Manet, ի ծնե՝ Լեենհոֆ, հոկտեմբերի 30, 1829[1], Դելֆտ, Նիդերլանդներ - մարտի 8, 1906[1], Փարիզ), դաշնակահարուհի։
Նկարիչ Էդուարդ Մանեի կինը և մոդելը։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Երբ Սյուզաննա Լեենհոֆը երեխա էր, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ցալտբոմել։ Նրա հայրը եղել է եկեղեցու սպասավոր երաժիշտ։ Ա. վան Անրոյի գրառումներից հետևում է, որ 1845 թվականի ամռանը, Բոննից Լոնդոն տանող ճանապարհին, Ֆերենց Լիստը մտել է Լեենհոֆի տուն, լսել Սյուզանայի հայրիկի կարիլյոն նվագելը։ Միաժամանակ նա այնքան է ուրախացել, երբ Սյուզաննային տեսնել է դաշնամուրը նվագելիս, որ նրան խորհուրդ է տվել շարունակել երաժշտական կրթությունը Փարիզում։ Ըստ Անրոյի՝ Լիստը նրան խորհուրդ է տվել ուսուցիչ և ուսանողներ գտել, որպեսզի Սյուզաննան կարողանա իր ապրուստը վաստակել։
Թե երբ է սկսվել Էդուարդ Մանեի և Սյուզաննա Լեենհոֆի միջև կապը, որը Մանեն տարիներ շարունակ թաքցրել էր, անհայտ է մնացել։ Նա Սյուզաննայի հետ ամուսնացել է 1863 թվականի հոկտեմբերի 28-ին` հոր մահից մեկ տարի անց։ 1863 թվականի հոկտեմբերին Շառլ Բոդլերը զարմանքով այս մասին գրել է ընկերոջը. «Մանեն պարզապես ինձ հետ կիսվեց մի քանի զարմանալի նորությամբ։ Նա այսօր երեկոյան մեկնում է Հոլանդիա՝ կնոջ հետ վերադառնալու նպատակով։ … ասում են, որ նա գեղեցիկ է, շատ քաղաքավարի և հիանալի դաշնակահարուհի»։
Սյուզաննա Մանեն նույն տանիքի տակ է ապրել Էդուարդ Մանեի, նրա մոր և իր որդու` Լեոնի հետ։ Լեոնը, այնուամենայնիվ, նկարչի ընտանիքին և փարիզյան հասարակությանը ներկայացվել է որպես Սյուզաննայի կրտսեր եղբայր։ Նա կազմակերպել է ամենշաբաթյա ցուցահանդեսներ և եղել է հիանալի դաշնակահարուհի։ Նրա սիրած կոմպոզիտորներն են եղել Ռոբերտ Շումանը, Բեթհովենը և Ռիչարդ Վագները։
1883 թվականին՝ Էդուարդ Մանեի մահից հետո, Սյուզաննան ապրել է Ժենվիլյեում` իր մորեղբոր տղայի՝ Ժյուլ դե Յոյայի տանը, այնուհետև Ասնիերում և վերջապես որդու հետ` Փարիզում գտնվող Սան Դոմինիկի 94 հասցեում։ Ֆինանսական դժվարությունների պատճառով նա ստիպված է եղել աստիճանաբար վաճառել ամուսնու կտավները։ Որպեսզի գոնե ինչ-որ բան որպես հուշանվեր թողնի, նա պատվիրել է կտավների պատճեներից մի քանիսը, որոնք նրա մահից հետո որպես բնօրինակներ հայտնվել են շուկայում։
Պատկերասրահ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Սյուզաննա Մանեն պատկերված է ամուսնու կտավներից շատերում, ներառյալ հետևյալ գլուխգործոցները.
-
Վախեցած հավերժահարսը, 1859-1861, Կիրառական արվեստի ազգային թանգարան (Բուենոս Այրես) -
Ընթերցանություն, 1868, Օրսե թանգարան, Փարիզ -
Տիկին Մանեն կապույտ բազմոցի վրա, 1874, Օրսե թանգարան, Փարիզ -
Տիկին Մանեն ջերմոցում, 1879, Արվեստի, ճարտարապետության և դիզայնի ազգային թանգարան, Օսլո
_-_Edouard_Manet_(Mus%C3%A9e_d%27Orsay,_Paris).jpg)
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 RKDartists (նիդերլ.)
- ↑ Union List of Artist Names — 2002.
Գրականություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- A. van Anrooy: Impromptu(գերմ.) Zaltbommel 1982 ISBN 90-288-1620-8
- Otto Friedrich: Edouard Manet und das Paris seiner Zeit(գերմ.) Kiepenheuer & Witsch 1994 ISBN 3-462-02366-7
- Nancy Locke: Manet and the Family Romance(անգլ.) Princeton University Press 2001 ISBN 0-691-05060-0
- Gotthard Jedlicka: Manet Zürich 1941(գերմ.)
 | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սյուզաննա Մանե» հոդվածին։ |
| ||||||||||||
