Jump to content

Ճապոնիայի ազգային մարզադաշտ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ճապոնիայի ազգային մարզադաշտ
Մարզադաշտ Տոկիոյում Խմբագրել Wikidata
պատկերանիշ Խմբագրել Wikidata
Օլիմպիական մարզադաշտ, բազմաֆունկցիոնալ մարզադաշտ, national stadium Խմբագրել Wikidata
Մարզաձևռեգբի 15 Խմբագրել Wikidata
ԵրկիրՃապոնիա Խմբագրել Wikidata
Վարչատարածքային միավոր• Տոկիո
 • Շինձյուկու
  • Kasumigaoka Խմբագրել Wikidata
Կոորդինատներ35°40′40″N 139°42′52″E Խմբագրել Wikidata
ՍեփականատերJapan Sport Council Խմբագրել Wikidata
Նշանակալից իրադարձություն2020 Summer Olympics and Paralympics, Ամառային Օլիմպիական խաղեր 2020, Ամառային պարաօլիմպիկ խաղեր 2020 Խմբագրել Wikidata
ՊարգևներBCS Prize Խմբագրել Wikidata
Ծածկույթի տեսակըգազոն Խմբագրել Wikidata
ԱրտադրողTaisei Corporation Խմբագրել Wikidata
ՃարտարապետKengo Kuma Խմբագրել Wikidata
Պաշտոնական բացման ամսաթիվը21 դեկտեմբերի 2019 Խմբագրել Wikidata
Գործարկման ամսաթիվ1 հունվարի 2020 Խմբագրել Wikidata
Structure replacesԱզգային օլիմպիական մարզադաշտ (Տոկիո) Խմբագրել Wikidata
Main building cont­rac­torTaisei Corporation Խմբագրել Wikidata
OccupantԱմառային Օլիմպիական խաղեր 2020 Խմբագրել Wikidata
Adjacent structure or buildingTokyo Metropolitan Gymnasium Խմբագրել Wikidata
Տարողություն68 000 Խմբագրել Wikidata
Floors above ground5 Խմբագրել Wikidata
Floors below ground2 Խմբագրել Wikidata
Բարձրություն47,35 մետր Խմբագրել Wikidata
Պաշտոնական կայքjns-e.com Խմբագրել Wikidata
Item operatedYoyogi National Gymnasium Խմբագրել Wikidata
Public transport stopKokuritsu-Kyōgijō Station, Sendagaya Station, Shinanomachi Station Խմբագրել Wikidata
Քարտեզ

Ճապոնիայի ազգային մարզադաշտ (ճապ.՝ 国立競技場), հայտնի է նաև որպես Նոր ազգային մարզադաշտ, բազմաֆունկցիոնալ մարզադաշտ, որն օգտագործվում է հիմնականում ֆուտբոլային հանդիպումների համար։ Գտնվում է Կասումիգաոկամաչի շրջանում (Շինջուկու, Տոկիո): Մարզադաշտում տեղի են ունեցել 2020 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի բացման և փակման արարողությունները, ինչպես նաև 2020 թվականի ամառային պարաօլիմպիկ խաղերի բացման և փակման արարողությունները, ինչպես նաև այս խաղերի շրջանակներում աթլետիկայի մրցումները:

Նախկին Ազգային մարզադաշտի քանդումն ավարտվել է 2015 թվականի մայիսին՝ թույլ տալով նոր մարզադաշտի շինարարությունը սկսել 2016 թվականի դեկտեմբերի 11-ին։

Նոր մարզադաշտի սկզբնական պլանը չեղարկվել էր 2015 թվականի հուլիսին Ճապոնիայի վարչապետ Շինզո Աբեի կողմից, ով հայտարարեց, որ այն կվերանայվի շինարարության թանկացման հետ կապված հանրային բողոքներից հետո: Արդյունքում, մարզադաշտը չկարողացավ ընդունել 2019 թվականի ռեգբիի աշխարհի գավաթի հանդիպումները, ինչպես ի սկզբանե նախատեսված էր[1]։ Մարզադաշտի նոր նախագիծը, որը նախագծել է ճարտարապետ Կենգո Կուման, ընդունվել է 2015 թվականի դեկտեմբերին։ Արենայի շինարարությունն ավարտվել է 2019 թվականի նոյեմբերի 30-ին[2]։

Պատմություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այն բանից հետո, երբ Տոկիոն ներկայացրեց 2020 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերը հյուրընկալելու իր հայտը, քննարկումներ սկսվեցին Ազգային օլիմպիական մարզադաշտի հնարավոր վերանորոգման կամ վերակառուցման շուրջ, որը կհյուրընկալեր խաղերի բացման և փակման արարողությունները, ինչպես նաև աթլետիկայի մրցումներy[3]:

2012 թվականի փետրվարին որոշվեց, որ մարզադաշտը կքանդվի, իսկ դրա փոխարեն նորը կկառուցվի։ Այս նախագծի համար նախատեսվում էր հատկացնել 1 միլիարդ ֆունտ ստեռլինգ։ 2012 թվականի նոյեմբերին ներկայացվեցին նոր էսքիզներ՝ հիմնված ճարտարապետ Զահա Հադիդի նախագծի վրա։ Հին մարզադաշտը քանդվել է 2015 թվականին, իսկ նորի շինարարությունը ի սկզբանե նախատեսվում էր ավարտել 2019 թվականի մարտին[4]։ Բացի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ օգտագործելուց, նախատեսվում էր, որ այն կդառնա աթլետիկայի մրցումների, ռեգբիի և ֆուտբոլի հանդիպումների անցկացման վայր[5]։

Ճապոնիայի կառավարությունը 2015 թվականի մայիսին հայտարարեց Հադիդի նախագծում փոփոխություններ կատարելու մասին՝ պատճառաբանելով բյուջեի սահմանափակումները: Այսպիսով, շարժական տանիք կառուցելու և մշտական ​​նստատեղերի մի մասը ժամանակավորի վերածելու ծրագրերը չեղարկվեցին[6]։ Մարզադաշտի տարածքը 71 ակրից կրճատվել է մինչև 52: Որոշ հայտնի ճապոնացի ճարտարապետներ, այդ թվում՝ Տոյո Իտոն և Ֆումիհիկո Մակին, քննադատել են Հադիդի նախագիծը: Իտոն ապագա մարզադաշտը համեմատեց կրիայի հետ, իսկ Մակին նրան անվանեց «սպիտակ փիղ»։ Մյուսները դժգոհություն են հայտնել մարզադաշտի կողմից Մեյջի տաճարի տարածք ներխուժելու կապակցությամբ: Մյուս կողմից, ճարտարապետ Արատա Իսոզակին հիասթափված էր այս փոփոխություններից՝ հայտարարելով, որ ինքը «ցնցված էր՝ տեսնելով, որ Հադիդի սկզբնական պլանում առկա ներդաշնակությունն անհետացել է»[7]։

Նոր մարզադաշտի տանիքի կառուցումը չափազանց դժվար էր ինժեներական տեսանկյունից, քանի որ այն պահանջում էր 370 մետր երկարությամբ պողպատե երկու կամարների կառուցում: Նույնիսկ նախագծի փոփոխություններից հետո դրա արժեքը գնահատվում էր ավելի քան 300 միլիարդ իեն, ավելի քան երեք անգամ ավելի, քան Լոնդոնի օլիմպիական մարզադաշտի արժեքը և ավելի քան հինգ անգամ ավելի քան Պեկինի օլիմպիական մարզադաշտը[8]:

2015 թվականի հունիսին Ճապոնիայի կառավարությունը համաձայնություն ձեռք բերեց Taisei և Takenaka կորպորացիաների հետ մարզադաշտ կառուցելու շուրջ 250 միլիարդ իեն ​​ընդհանուր արժողությամբ: Թարմացված դիզայնը պահպանեց պողպատե կամարային կառուցվածքը՝ միաժամանակ նվազեցնելով մարզադաշտի մշտական ​​տարողությունը մինչև 65,000՝ վազքուղիների առկայությամբ, լրացուցիչ 15,000 ժամանակավոր նստատեղերով, որոնք թույլ են տալիս մարզադաշտի տարողությունը հասցնել 80,000-ի՝ ֆուտբոլային խաղերի և 2019 թվականի ռեգբիի աշխարհի գավաթի համար[9][10]:

2015 թվականի հուլիսի 17-ին Ճապոնիայի վարչապետ Շինզո Աբեն հայտարարեց, որ նոր Ազգային մարզադաշտի կառուցման ծրագրերը զգալիորեն կփոխվեն դրա ծախսերի վերաբերյալ հանրային դժգոհության ֆոնին: Աբեն նաև հայտարարել է, որ մարզադաշտը չի կարող ընդունել ռեգբիի աշխարհի գավաթի հանդիպումները, քանի որ այն պատրաստ կլինի անմիջապես 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի մեկնարկի համար[1]։

2015 թվականի օգոստոսի 28-ին Ճապոնիայի կառավարությունը հրապարակեց Ազգային մարզադաշտի վերանորոգման նոր չափորոշիչներ։ Ֆիքսված հզորությունը 68,000 էր, որը կարելի էր հասցնել 80,000-ի՝ ատլետիկ ուղու փոխարեն ժամանակավոր վայրեր օգտագործելու միջոցով: Որոշվեց հրաժարվել շարժական տանիքի կառուցումից, այն պետք է փոխարինվեր մշտական ​​տանիքով, որը գտնվում էր միայն հանդիսատեսի նստատեղերի վերեւում։

Նախագծից անհետացան նաև սպորտային թանգարան և օդային արահետ ստեղծելու գաղափարները, կրճատվեցին VIP սենյակների և նստատեղերի թիվը։ Բացի այդ, կրճատվել է ստորգետնյա կայանատեղին։ Այս փոփոխությունների արդյունքում մարզադաշտի տեղանքի տարածքը կազմել է 0,1985 կմ², ինչը 13%-ով պակաս է, քան ի սկզբանե նախատեսված էր արենայի համար: Մարզադաշտում օդորակման գաղափարը նույնպես չեղարկվել է, որն արվել է Ճապոնիայի վարչապետ Շինզո Աբեի խնդրանքով։ Իսկ երբ Տոկիո 2020-ի կազմկոմիտեի փոխնախագահ Տոշիակի Էնդոյին հարցրել են, թե արդյոք արժե լիովին հրաժարվել Ճապոնիայի մայրաքաղաքում կայանալիք խաղերից, նա պատասխանել է, որ ամբողջ աշխարհում օդորակիչներ են տեղադրվում միայն երկու մարզադաշտում. և նրանք կարող են սառեցնել ջերմաստիճանը միայն 2 կամ 3 °C-ով[11][12]: Կառավարությունը նախատեսում էր որոշում կայացնել կապալառուների և նախագծի վերաբերյալ մինչև 2015 թվականի դեկտեմբեր, իսկ շինարարությունը սկսել ոչ ուշ, քան 2016 թվականի դեկտեմբերին[13]: Նախագծողները կապալառուների հետ միասին ներկայացրել են նախագիծը` ծախսերի և շինարարության ժամանակի նախահաշվով: Պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել, որ աթլետիկայի վազքուղիները կլինեն մշտական ​​և չեն փոխարինվի լրացուցիչ 12,000 նստատեղով, եթե ապագայում աշխարհի գավաթի խաղարկության հայտ ներկայացվի[14]։ Մինչև 2015 թվականի սեպտեմբերի 18-ը երկու կապալառուներ հայտ էին ներկայացրել մարզադաշտի կառուցման համար՝ Taisei Corporation-ը, որն աշխատում էր ճարտարապետ Կենգո Կումայի հետ, և մի քանի խոշոր ճապոնական կապալառուների կոնսորցիումը, ներառյալ Takenaka, Shimizu և Obayashi Corporations, որոնք աշխատում էին ճարտարապետ Տոյո Իտայի հետ: Զահա Հադիդը, սակայն, չկարողացավ գտնել ճապոնացի կապալառու, որը ցանկանում էր աշխատել իր նախագծի վրա, և ստիպված եղավ հրաժարվել իր վերանայված նախագիծը նոր մրցույթում կրկին ներկայացնելու փորձերից[14]:

2015 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ճապոնիայի սպորտային խորհուրդը հայտարարեց, որ Kuma-ն և Taisei կորպորացիան ընտրվել են Ազգային օլիմպիական մարզադաշտի նախագծման և կառուցման համար[15]: Շինարարական աշխատանքները սկսվել են 2016 թվականի դեկտեմբերին և պետք է ավարտվեին 2019 թվականի նոյեմբերի 30-ին, երբ մարզադաշտը պետք է հանձնվեր Միջազգային օլիմպիական կոմիտեին՝ անհրաժեշտ խաղերի և արարողության նախապատրաստման համար, ներառյալ փորձնական միջոցառումները։ Ամառային Օլիմպիական խաղերի տարողությունը 60,102 մարդ էր, և պարալիմպիկ խաղերի համար կրճատվելէր մինչև 57,750 մարդ՝ հաշմանդամների համար ավելի շատ տարածք ավելացնելու համար[16]։

Մարզադաշտի հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 2019 թվականի դեկտեմբերի 21-ին[17]։ 2019 թվականի կայսերական գավաթի եզրափակիչը, որն անցկացվեց 2020 թվականի հունվարի 1-ին, առաջին պաշտոնական մարզական իրադարձությունն էր այս մարզադաշտում[18]։ Այս խաղերում «Վիսել Կոբե» ակումբը նվաճեց իր պատմության առաջին գավաթը:

Պատկերասրահ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 Himmer, Alastair (2015-07-17). «Japan rips up 2020 Olympic stadium plans to start anew». news.yahoo.com. AFP. Արխիվացված օրիգինալից 2023-02-13-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  2. ↑ «New National Stadium declared finished nearly eight months ahead of Tokyo Olympics». japantimes.co.jp. 2019-11-30. Արխիվացված օրիգինալից 2019-12-04-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  3. ↑ «Tokyo 2020 Bid Venue Could Be Renovated». GamesBids.com. 2011-09-21. Արխիվացված է օրիգինալից 2014-02-03-ին.
  4. ↑ «Dazzling re-design for 2019 World Cup final venue». Արխիվացված օրիգինալից 2015-03-23-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  5. ↑ «Venue Plan». Tokyo 2020 Bid Committee. Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-27-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  6. ↑ «Japan plans to scale back stadium for 2020 Tokyo Olympics». AP. 2015-05-18. Արխիվացված օրիգինալից 2015-06-10-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  7. ↑ Qin, Amy (2015-01-04). «National Pride at a Steep Price: Olympic Stadium in Tokyo Is Dogged by Controversy». The New York Times. Արխիվացված օրիգինալից 2015-06-10-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  8. ↑ «新国立、迫る契約期限 国とゼネコンの調整難航 屋根の巨大アーチ、斬新ゆえ「難工事」». Nihon Keizai Shimbun. 2015-06-22. Արխիվացված օրիգինալից 2015-06-21-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  9. ↑ «新国立、整備費2500億円 従来デザイン維持で決着». Nihon Keizai Shimbun. 2015-06-24. Արխիվացված օրիգինալից 2015-06-26-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  10. ↑ «国立競技場将来構想有識者会議». 日本スポーツ振興センター. Արխիվացված օրիգինալից 2015-12-26-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  11. ↑ «The Japan News». The Japan News. Արխիվացված է օրիգինալից 2015-09-26-ին.
  12. ↑ «【新国立競技場】冷房取りやめ、熱中症は大丈夫？ 総工費１５５０億円 当初の観客数６万８０００人». 産経ニュース (ճապոներեն). 2015-08-28. Արխիվացված է օրիգինալից 2019-10-23-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  13. ↑ «入札・公募情報 | 調達情報 | JAPAN SPORT COUNCIL». jpnsport.go.jp. Japan Sport Council. Արխիվացված օրիգինալից 2018-09-19-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.(ճապոներեն)
  14. 1 2 NHK (Japan Broadcasting Corporation) (2015-09-18). «2 groups enter bids to build Tokyo Olympic Stadium». nhk.or.jp. NHK World News. Արխիվացված է օրիգինալից 2015-09-26-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  15. ↑ «優先交渉権者選定結果 | 新国立競技場 | JAPAN SPORT COUNCIL». Արխիվացված օրիգինալից 2020-08-07-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  16. ↑ «技術提案等審査委員会 | 新国立競技場 | JAPAN SPORT COUNCIL». Արխիվացված օրիգինալից 2018-09-19-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.
  17. ↑ «Tokyo 2020: Inauguration officielle du Stade Olympique — Sport & Société — Kévin Bernardi». Արխիվացված օրիգինալից 2021-07-09-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 55 (օգնություն)
  18. ↑ «Emperor's Cup final to be first event at new National Stadium in 2020». The Japan Times. 2018-10-11. Արխիվացված օրիգինալից 2019-04-25-ին. Վերցված է 2021-07-23-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ճապոնիայի ազգային մարզադաշտ» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Ճապոնիայի_ազգային_մարզադաշտ&oldid=10547010» էջից