Ձկնորսի մատանի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ձկնորսի մատանին

Ձկնորսի մատանին (լատ.՝ anulus piscatoris, նաև կոչվում է պապական մատանի, հայրապետական մատանի և սուրբ Պետրոսի մատանի)Հռոմի պապերի հանդերձանքի մի մասը տիարայի հետ միասին:

Պապական մատանին կոչված է հիշեցնելու այն մասին, որ պապը Պետրոս առաքյալի ժառանգորդն է, ով նաև ձկնորս էր: Մատանու վրա Պետրոսը պատկերված է նավակից ձկնորսական ցանցերը նետելիս: Խորհրդանշական իմաստը փոխվում է Քրիստոսի այն բառերով, որ իր աշակերտները կդառնան մարդկային հոգիների որսորդներ:

Մատանին առաջին անգամ հիշատակվել է Կղեմես IV-ի իր եղբորորդուն ուղղված նամակում (1265): Միջնադարյան ժամանակներից պահպանվում է ավանդույթը, ըստ որի պապի յուրաքանչյուր այցելու պետք է շուրթերով հպվի մատանուն՝ ի նշան նրա կամքին հնազանդության: Մինչև 1842 թվականը մատանին օգտագործվել է նաև որպես կնիք պապական նամակների մասնավոր բնույթը հաստատելու համար:

Նորընտիր պապի համար պատրաստվում է նոր մատանի, որպես կանոն, ոսկե, որի վրա փորագրվում է նրա անունը։ Պապի մահվանից կամ հրաժարականից հետո կամերլենգոն այլ կարդինալների ներկայությամբ ոչնչացնում է մատանին՝ նոր պապի ընտրությունների շրջանում փաստաթղթերի կեղծումից խուսափելու նպատակով:

Նոր մատանի նոր քահանայապետին մատուցում է թագադրման կամ գահակալության ժամանակ Կարդինալների կոլեգիայի դեկանը:

Նորընտիր Ֆրանցիսկոս պապի խնդրանքով, տնտեսման նկատառումներից ելնելով, նրա մատանին պատրաստված է ոսկեզօծ արծաթից[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]