Հուշաթղթիկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հուշաթղթիկ
Spicker trinkflasche.jpg
Cheating.JPG

Հուշաթղթիկ (ռուս.՝ шпарга́лка), ինֆորմացիայի կրիչ, որն օգտագործում են քննությունների, թեստերի, ստուգողական աշխատանքների և գիտելիքների ստուգման այլ ձևերի ժամանակ՝ նպատակ ունենալով նայել կամ արտագրել այն, ինչը քննվող անձը պետք է հիշեր:

Օգտագործման հետևանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հուշաթղթիկի օգտագործումը պաշտոնապես արգելվում է: Սովորողի մոտ հայտնաբերվելիս վերջինիս, որպես կանոն, հեռացնում են քննությունից՝ նշանակելով անբավարար գնահատական[1]:

Պատժի ծանրությունը ուսումնական տարբեր հաստատություններում տարբեր է և հաճախ կախված է երկրի ավանդույթներից ու քննություն ընդունողի օրինապահությունից: Ադա Բասկինն իր գրքում ներկայացրել է հետևյալ տեղեկությունը.

Չիկագոյի հեղինակավոր համալսարանում արտակարգ պատահար էր տեղի ունեցել: Հեռացվել էր միանգամից հինգ ուսանող՝ գրավոր քննությանը հուշաթղթիկ օգտագործելու համար: Երկուսը նրա համար, որ արտագրել էին, երեքը նրա համար, որ դրանցից օգտվել էին: Բոլոր հինգն էլ ներգաղթել էին Ռուսաստանից: Ռեկտորի հրամանում այդ հանցանքը որակվել էր որպես «անթույլատրելի խաբեություն, խարդախություն, համալսարանի բարոյականության հետ անհամատեղելի»: Իրենք՝ անհաջողակ ուսանողները, իրենց վարքը բացատրում էին «ռուսներին հատուկ մտածելակերպով»:

— «Ասացեք «չի-ի-ի՜զ»: Ինչպես են ապրում ժամանակակից ամերիկացիները», Ադա Բասկինա

Միևնույն ժամանակ որոշ դեպքերում թույլատրվում է քննություններին օգտվել համառոտագրություններից կամ դասագրքից. օրինակ՝ եթե խոսք է գնում մաթեմատիկական բարդ ապարատով գիտաճյուղերի մասին, որոնք դժվարեն հիշվում: Այս դեպքում ստուգվում է սովորողի կողմից նյութի հասկացվածության աստիճանը և հիմնական հասկացությունների ու բանաձևերի իմացությունը (լրացուցիչ հարցերի միջոցով):

Հուշաթղթիկի տեսակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ռումբ (կոկորդիլոս), քննության առաջադրանքների լուծումներով թերթիկ, որ պատրաստվում է նախօրոք: Տոմսն ստանալուց հետո քննություն հանձնողը, հարմար պահ գտնելով, «ռումբերի» փաթեթից հանում է այն թերթիկը, որը համապատասխանում է տոմսի համարին և հանձնում որպես քննության ժամանակ գրված: Երբեմն ռումբը պատրաստվում է «մաքուր թղթի» ձևով. տեքստը գրվում է թանաքը վերջացած գնդիկավոր գրիչով և թղթի վրայի հետքերով գրվում է «տեղում»:
  • Արխիվ, շատ փոքր տպատառով տպագրված հուշաթղթիկ: Որպես «կրիչ» ամենից հաճախ օգտագործվում են վանդակավոր տետրի թղթերը (փոքր տպատառերը չեն ընդգծվում):
  • Վիքի-հուշաթղթիկ, ծույլիկ, Վիքիպեդիայից տպագրված հոդվածների հավաքածու (քննության հարցաշարերում հանդիպող բառերով): Որպես կանոն, այն պատրաստվում է «ռումբեր» գրելու համար ժամանակի բացակայության պայմաններում: Նաև վիքի-հուշաթղթիկը ենթադրում է տեղեկության հավաքում անմիջապես վեբ-կայքից բջջային հեռախոսի կամ շարժական այլ սարքի միջոցով: Այս եղանակը հնարավորություն է տալիս նախօրոք պատրաստվելու փոխարեն տեղեկությունը փնտրել քննության ընթացքում[2]: Սակայն սովորողների շրջանում բջջային հեռախոսների տարածվածության հետ կապված բազմաթիվ դպրոցներում և բուհերում սահմանվել են այնպիսի կանոններ, որոնցով սովորողներին արգելվում է քննությունների ժամանակ իրենց մոտ նման սարքավորումներ պահել[3][4][5][6], իսկ որոշ համալսարաններում քննությունների ժամանակ համացանցն արգելափակվում է:
  • Ակորդեոն, համեմատաբար նեղ և երկար թղթե ժապավեն՝ նյութի համառոտ բովանդակությամբ ու հիմնական տերմիններով: Գրելուց հետո այն լայնությամբ ծալվում է հավասար մասերով, ինչպես ակորդեոնն է: Այս տեսակի առավելությունն այն է, որ ունի փոքր չափեր ու համեմատաբար աննկատելի է ծալված վիճակում: Թերություն այն է, որ օգտագործումն աղմուկով է և բացված վիճակում նկատելի է, ու որքան մեծ է «ակորդեոնը», այնքան դժվար և դանդաղ է այն թաքցվում:
  • Գլանափաթեթ, «ակորդեոնի» ավելի առաջադեմ տարբերակն է: Ի տարբերություն «ակորդեոնի»՝ գրելուց հետո թղթե ժապավենը ոչ թե ծալում են, այլ ամուր փաթաթում մատիտի, գրիչի շուրջ, որից հետո գրիչը հանում են, իսկ ստացված գլանակը պահպանում է իր ձևն ու առաձգականությունը: Թերությունն այն է, որ այն դժվար է բացել առանց ուշադրություն գրավելու: Առավելությունն այն է, որ տերմինը տեսնելուց հետո բավական է միայն բաց թողնել ժապավենի ծայրը, և այն արագ ու անձայն նորից կվերածվի գլանակի:

Հուշաթղթիկի օգուտը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Շատ հաճախ այն սովորողները, որոնք գրել են մեծ քանակությամբ հուշաթղթիկներ, դրանցից այդպես էլ չեն օգտվել, բայց մեծ հաջողությամբ պատասխանել են իրենց հիշողության շնորհիվ: Այդ «պարադոքսի» «մեղավորը» մարդու մնեմոնիկական հիշողությունն է:

Տեղեկատու նյութեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավելի լայն իմաստով, հատկապես անգլախոս միջավայրում, «հուշաթղթիկ» հասկացությունը վերաբերում է կարճ, մեկից երկու էջից կազմված տեղեկատու նյութերին, մասնավորապես, դրանք պարունակում են մաթեմատիկական և քիմիական բանաձևեր, ծրագրավորման հրամաններ, ստեղնաշարի հաակցումներ և այլն[7][8]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]