Հունգարական հեղափոխության մշակութային ներկայացուցիչներ (1956)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Չնայած 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ չհաջողվեց դուրս մղել Հունգարիայի իշխող կոմունիստական կառավարությանը՝ ընդվզումը շատ արվեստագետների, գրողների, բանաստեղծների, կոմպոզիտորների և կինոգործիչների համար ոգեշնչման աղբյուր հանդիսացավ:

Ֆիլմեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեղափոխությանը նվիրված նկարահանվել են շատ գեղարվեստական և վավերագրական ֆիլմեր: Դրանցից են՝

  • Մոռացված դեմքեր (1961 թ.), Պիտեր Ուտկինսի կարճամետրաժ ֆիլմը, որը նկարահանվել է Քենթերբերիի փողոցներում և իրատեսորեն վերստեղծում է հեղափոխական իրադարձությունները:
  • Սեր (Szerelem) (1971 թ.), նկարահանել է Կառոյ Մակը: Ֆիլմը պատմում է մի ծեր կնոջ և նրա հարսի պատմությունը, նրա որդու/ամուսնու ազատազրկման ընթացքում հեղափոխության ազդեցության և նրա՝ բանտից տուն վերադարձի մասին:
  • Ռեկա Պիգնիցկիի 2006 թվականին նկարահանած Ուղևորություն տուն (Hazatérés) ֆիլմը պատմում է երկու քույրերի մասին, ովքեր փորձում են պարզել, թե որպես ազատամարտիկ ինչ է արել իրենց հայրը 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ընթացքում: Պատմությունը բացահայտվում է, երբ քույրերը, կատարելով մահամերձ հոր խնդրանքը, նրա աճյունը ԱՄՆ-ից Հունգարիա են տեղափոխում և հանձնում հայրենի հողին:

Երաժշտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չնայած Դմիտրի Շոստակովիչի 1957 թվականին գրված Սիմֆոնիա № 11ը վերնագրված է «1905 թվական» և նպատակադրված է եղել երաժշտականորեն նկարագրելու Ռուսաստանում այդ տարվա տարաբախտ ժողովրդավարական ապստամբությունը, հաճախ այն համարում են Հունգարիայի իրադարձությունների մեկնաբանություն: Շոստակովիչը հաճախ է անդրադարձել 20-րդ դարի ռուս հեղափոխական երգերին՝ նկարագրելով ցարական դաժանություններն ու ազատության կարոտը և վառ պատկերել է 1905 թվականի հեղափոխության բռնի ջախջախումը: Ժամանակի խորհրդային լսարանների համար հունգարական հեղափոխության համանմանությունը անվրեպ էր[1][2]:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջեյմս Էլբերտ Միչեները, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ ապրելով Ավստրիայում, գրել է «Անդաուի կաուրջը» վեպը: Նա ականատես է եղել փախստականների ալիքին, ովքեր 1956 թվականի նոյեմբերին փախել են Հունգարիայից, երբ խորհրդային զորքերը ներխուժել և ձերբակալություններ են կատարել: Գիրքը Միչեների ամենավաղ աշխատանքներից է: Այն նկարագրում է իրադարձություններ ապստամբությունից առաջ և հետո, որոնք հիմնված են ականատեսների հետ հարցազրույցների վրա, սակայն կերպարների անունները փոխված են՝ պաշտպանելու նրանց և իրենց Հունգարիայում թողած ընտանիքներին[3]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Wilson Elizabeth (1994)։ «Chapter 6: The Thaw»։ Shostakovich: A Life Remembered։ Princeton University Press։ էջ 550։ ISBN 0-691-02971-7 
  2. NEWS from the American Hungarian Federation - Founded 1906
  3. Michener James A. (1985)։ The Bridge at Andau (reissue ed.)։ New York: Fawcett։ ISBN 0-449-21050-2