Հունգարական հեղափոխության մշակութային ներկայացուցիչներ (1956)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Չնայած 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ չհաջողվեց դուրս մղել Հունգարիայի իշխող կոմունիստական կառավարությանը՝ ընդվզումը շատ արվեստագետների, գրողների, բանաստեղծների, կոմպոզիտորների և կինոգործիչների համար ոգեշնչման աղբյուր հանդիսացավ:

Ֆիլմեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեղափոխությանը նվիրված նկարահանվել են շատ գեղարվեստական և վավերագրական ֆիլմեր: Դրանցից են՝

  • Մոռացված դեմքեր (1961), Պիտեր Ուտկինսի կարճամետրաժ ֆիլմը, որը նկարահանվել է Քենթերբերիի փողոցներում և իրատեսորեն վերստեղծում է հեղափոխական իրադարձությունները:
  • Սեր (Szerelem) (1971), նկարահանել է Կառոյ Մակը: Ֆիլմը պատմում է մի ծեր կնոջ և նրա հարսի պատմությունը, նրա որդու/ամուսնու ազատազրկման ընթացքում հեղափոխության ազդեցության և նրա՝ բանտից տուն վերադարձի մասին:
  • Ռեկա Պիգնիցկիի 2006 թվականին նկարահանած Ուղևորություն տուն (Hazatérés) ֆիլմը պատմում է երկու քույրերի մասին, ովքեր փորձում են պարզել, թե որպես ազատամարտիկ ինչ է արել իրենց հայրը 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ընթացքում: Պատմությունը բացահայտվում է, երբ քույրերը, կատարելով մահամերձ հոր խնդրանքը, նրա աճյունը ԱՄՆ-ից Հունգարիա են տեղափոխում և հանձնում հայրենի հողին:

Երաժշտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չնայած Դմիտրի Շոստակովիչի 1957 թվականին գրված Սիմֆոնիա № 11ը վերնագրված է «1905 թվական» և նպատակադրված է եղել երաժշտականորեն նկարագրելու Ռուսաստանում այդ տարվա տարաբախտ ժողովրդավարական ապստամբությունը, հաճախ այն համարում են Հունգարիայի իրադարձությունների մեկնաբանություն: Շոստակովիչը հաճախ է անդրադարձել 20-րդ դարի ռուս հեղափոխական երգերին՝ նկարագրելով ցարական դաժանություններն ու ազատության կարոտը և վառ պատկերել է 1905 թվականի հեղափոխության բռնի ջախջախումը: Ժամանակի խորհրդային լսարանների համար հունգարական հեղափոխության համանմանությունը անվրեպ էր[1][2]:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջեյմս Էլբերտ Միչեները, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ ապրելով Ավստրիայում, գրել է «Անդաուի կաուրջը» վեպը: Նա ականատես է եղել փախստականների ալիքին, ովքեր 1956 թվականի նոյեմբերին փախել են Հունգարիայից, երբ խորհրդային զորքերը ներխուժել և ձերբակալություններ են կատարել: Գիրքը Միչեների ամենավաղ աշխատանքներից է: Այն նկարագրում է իրադարձություններ ապստամբությունից առաջ և հետո, որոնք հիմնված են ականատեսների հետ հարցազրույցների վրա, սակայն կերպարների անունները փոխված են՝ պաշտպանելու նրանց և իրենց Հունգարիայում թողած ընտանիքներին[3]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Wilson, Elizabeth (1994). «Chapter 6: The Thaw». Shostakovich: A Life Remembered. Princeton University Press. էջ 550. ISBN 0-691-02971-7. 
  2. NEWS from the American Hungarian Federation - Founded 1906
  3. Michener, James A. (1985). The Bridge at Andau (reissue տպ.). New York: Fawcett. ISBN 0-449-21050-2.