Հումանիտար կրթություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Հումանիտար կրթություն, հասարակական գիտությունների (փիլիսոփայություն, պատմություն, բանասիրություն, իրավունք, տնտեսագիտություն, արվեստաբանություն և այլն) բնագավառի գիտելիքների և դրանց հետ կապված գործնական ունակությունների ու կարողությունների ամբողջություն։ Հումանիտար կրթությունը աշխարհայացքի ձևավորման կարևորագույն միջոց է, մեծ դեր է խաղում մարդկանց ընդհանուր զարգացման, նրանց մտավոր, բարոյական և գաղափարաքաղաքական դաստիարակության գործում։ Սոցիալիստական երկրներում Հումանիտար կրթության գաղափարական և մեթոդաբանական հիմքը մարքսիզմլենինիզմն է։ Հումանիտար կրթությունը լինում է ընդհանուր և մասնագիտական։ Ընդհանուր Հումանիտար կրթությունը տալիս է միջնակարգ հանրակրթական դպրոցը, որտեղ բնագիտական առարկաներից բացի ուսումնասիրվում են մայրենի և օտար լեզուներ, գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստի տարբեր տեսակներ և այլն։ ՍՍՀՄ-ում հումանիտար առարկաներ դասավանդվում են նաև պրոֆտեխնիկական և միջնակարգ մասնագիտական ուսումնական հաստատություններում։ Ընդհանուր Հումանիտար կրթությունը ավելի բարձր մակարդակով են ստանում բուհերի ուսանողները, հասարակական գիտությունների (փիլիսոփայության, քաղաքատնտեսության, գիտական կոմունիզմի, ՍՄԿԿ պատմության և այլն) և որոշ սոցիալ-տնտեսագիտական առարկաների ուսումնասիրման ընթացքում։ ՍՍՀՄ-ում աշխատավորների ընդհանուր Հումանիտար կրթության բարձրացմանը և հասարակական գիտությունների բնագավառում նրանց հետաքրքրությունների բավարարմանը նպաստում են մարքսիզմլենինիզմի համալսարանները և այլն։ Փիլիսոփայական, պատմական, բանասիրական, տնտեսագիտական, իրավաբանական, մանկավարժական գիտությունների, արվեստաբանության, արվեստի տարբեր տեսակների, մշակույթի և այլ բնագավառների մասնագիտական Հումանիտար կրթությունը իրագործվում է հիմնականում համալսարաններում և ճյուղային բուհերում, իսկ մի շարք մասնագիտությունների գծով՝ նաև միջնակարգ մասնագիտական ուսումնական հաստատություններում (տես Բարձրագույն կրթություն, Միջնակարգ մասնագիտական կրթություն, Մանկավարժական կրթություն)։ Քանի որ գիտատեխնիկական առաջընթացին զուգընթաց հումանիտար գիտությունների մեջ ավելի լայն են թափանցում բնական և տեխնիկական գիտությունների մեթոդները, իսկ բնագիտության և տեխնիկայի զարգացումն իր հերթին մասնագետից պահանջում է հասարակական գիտությունների ավելի խորը իմացություն և մեթոդաբանական պատրաստվածություն, կրթության բաժանումը հումանիտարի, բնագիտականի և տեխնիկականի որոշ չափով դառնում է պայմանական։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png