Հիպուրաթթու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հիպուրաթթու
Hippuric acid.png
Քիմիական բանաձևC₉H₉NO₃
Մոլային զանգված3,0E−25 կիլոգրամ[1] գ/մոլ
Խտություն1,37 գ/սմ³ գ/սմ³
Հալման ջերմաստիճան190 °C[2] °C
Քիմիական հատկություններ
Դասակարգում
CAS համար495-69-2
PubChem464
EINECS համար207-806-3
SMILESC1=CC=C(C=C1)C(=O)NCC(=O)O
ЕС207-806-3
ChEBI451
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)

Հիպուրաթթու, բենզոիլամինաքացախաթթու, բենգոիլգլիցին, C6H5CONHCH2COOH, բենզոաթթվի և գլիցինի մնացորդներից կազմված միացություն։ Հայտնաբերել է Յուստուս Լիբիխը (1829 թվական), ձիու մեզի մեջ։ Առաջանում է ողնաշարավորների (բացի թռչունների) լյարդում և երիկամներում։ Անգույն բյուրեղներ են, հալման ջերմաստիճանը՝ 187 °C։ Կլինիկայում Հիպուրաթթվի սինթեզի և օրգանիզմից արտազատվելու արագության որոշումը կիրառվում է լյարդի թունավոր նյութերի վնասազերծող ընդունակությունը պարզելու համար։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 423 CC-BY-SA-icon-80x15.png