Հարրոդ-Դոմարի մոդել

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Հարրոդ-Դոմարի մոդել, տնտեսական աճի քեյնսյան մոդել։ Այն օգտագործվում է տնտեսության զարգացման մեջ, որպեսզի բացահայտվի տնտեսական աճի տեմպերը խնայողության ու կապիտալի արտադրողականության տեսանկյունից։ Մոդելը իրարից անկախ մշակել են Ռոյ Հարրոդը 1939[1] և Եվսեյ Դոմարը 1946 թվականներին[2], սակայն նմանատիպ մոդել մշակել էր Գուստավ Կասսելը[3], դեռևս 1924 թվականին։ Հարրոդ-Դոմարի մոդելը նախորդի էկզոգեն աճի մոդելն է։[4]։

Նեոդասական տնտեսագետները պնդում էին Հարրոդ-Դոմարի մոդելի թերությունները[5], հիմնականում լուծման անկայունությունը, սակայն 1950-ական թվականներին սկսվեց ակադեմիական երկխոսություն, որի միջոցով էլ ստեղծվեց Սոլոուի-Սվանի մոդելը[6][7]։

Մաթեմատիկական ֆորմալիզմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ենթադրենք Y-ը արտադրանքն(թողարկում) է, ինչը եկամուտ է բերում, K-ն կապիտալն է, S-ը խնայողությունն է, s-ը խնայողությունների գործակիցն է, I- ներդրումներն են։ δ կապիտալի ամորտիզացիայի գործակիցն է. Ըստ Հարրոդ-Դոմարի մոդելի կարելի է կատարել հետևյալ ենթադրությունները․

1։ Արտադրանքը կապիտալի շուկայի ֆունկցիա
2։ Կապիտալի հաստատուն սահմանային արտադրողականության դեպքում կապիտալի միջին արտադրողականությունը կամ կապիտալահատույցը նույնպես հաստատուն է
3։ Կապիտալը անհրաժեշտ է արտադրանքի համար
4։ Խնայողությունների գործակցի և արտադրանքի արտադրյալը հավասար է խնայողություններին, որն էլ հավասար է ներդրումներին
5։ Կապիտալը փոփոխությունը հավասար է հիմնական կապիտալի ամորտիզացիայի ներդրումների պակասին

Արտադրանքի տնտեսական աճի շեղումը․

4-րդ և 5-րդ ենթադրությունների հիման վրա կարող ենք որոշել կապիտալի աճի տեմպը

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Harrod, Roy F. (1939)։ «An Essay in Dynamic Theory»։ The Economic Journal 49 (193): 14–33։ JSTOR 2225181 
  2. Domar, Evsey (1946)։ «Capital Expansion, Rate of Growth, and Employment»։ Econometrica 14 (2): 137–147։ JSTOR 1905364 
  3. Cassel Gustav (1967) [1924]։ «Capital and Income in the Money Economy»։ The Theory of Social Economy։ New York: Augustus M. Kelley։ էջեր 51–63 
  4. Hagemann Harald (2009)։ «Solow's 1956 Contribution in the Context of the Harrod-Domar Model»։ History of Political Economy 41 (Suppl 1): 67–87։ doi:10.1215/00182702-2009-017 
  5. Scarfe Brian L. (1977)։ «The Harrod Model and the ‘Knife Edge’ Problem»։ Cycles, Growth, and Inflation: A Survey of Contemporary Macrodynamics։ New York: McGraw-Hill։ էջեր 63–66։ ISBN 0-07-055039-5 
  6. Sato Ryuzo (1964)։ «The Harrod-Domar Model vs the Neo-Classical Growth Model»։ The Economic Journal 74 (294): 380–387։ JSTOR 2228485 
  7. Solow Robert M. (1994)։ «Perspectives on Growth Theory»։ Journal of Economic Perspectives 8 (1): 45–54։ JSTOR 2138150։ doi:10.1257/jep.8.1.45 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ackley Gardner (1961)։ «Economic Growth: The Problem of Capital Accumulation»։ Macroeconomic Theory։ New York: Macmillan։ էջեր 505–535 
  • Brems Hans (1967)։ «The One-Country Harrod–Domar Model of Growth»։ Quantitative Economic Theory: A Synthetic Approach։ New York: Wiley։ էջեր 426–435 
  • Cochrane James L., Gubins Samuel, Kiker B. F. (1974)։ «Economic Growth (I)»։ Macroeconomics: Analysis and Policy։ Glenview: Scott, Foresman and Co.։ էջեր 328–353։ ISBN 0-673-07639-3 
  • Hardwick Philip, Khan Bahadur, Langmead John (1982)։ An Introduction to Modern Economics։ London: Longman։ էջեր 388–391։ ISBN 0-582-44051-3 
  • Lindauer John (1976)։ Macroeconomics (Third ed.)։ New York: Wiley։ էջեր 325–332։ ISBN 0-471-53572-9