Հարություն Կարապետյան (գրականագետ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Հարություն Կարապետյան (այլ կիրառումներ)
Հարություն Կարապետյան
Ծնվել է ապրիլի 7, 1950(1950-04-07)
Ծննդավայր Ախալցխա, Վրաստան
Վախճանվել է 2003
Մասնագիտություն գրականագետ, մանկավարժ, քաղաքական գործիչ և պետական գործիչ
Ազգություն հայ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Armenia.svg Հայաստան
Կրթություն Երևանի պետական համալսարան
Անդամակցություն Հայաստանի գրողների միություն
Կուսակցություն ԽՄԿԿ և Ռամկավար ազատական կուսակցություն
Հարություն Կարապետյան Վիքիդարանում

Հարություն Ալեքսանդրի Կարապետյան (ապրիլի 7, 1950(1950-04-07), Ախալցխա, Վրաստան - 2003), հայ գրականագետ, մանկավարժ, պետական և քաղաքական գործիչ: Հայաստանի գրողների միության անդամ 1980 թվականից, ԽՄԿԿ անդամ 1979 թվականից[1]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հարություն Կարապետյանը ծնվել է 1950 թվականի ապրիլի 7-ին, Վրացական ԽՍՀ Ախալցխա քաղաքում: 1972 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ռուսական բաժինը: 1972-1975 թվականներին աշխատել է որպես ուսուցիչ, դպրոցի տնօրեն, կոմերիտմիության շրջկոմի հրահանգիչ: 1975 թվականից աշխատել է Հայաստանի գրողների միությունում որպես գրական խորհրդական: 1987 թվականին աշխատել է ՀԿԿ կենտկոմում, եղել ՀԿԿ կենտրոնական կոմիտեի մամուլի կենտրոնի ղեկավար, Կոմկուսի կենտրոնական կոմիտեի գաղափարախոսության բաժնի պետ, մամուլի կենտրոնի ղեկավար: 1991-1995 թվականներին եղել է Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, ՀՀ ԳԽ լրատվության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ[2]: 1992 թվականից «Ռամկավար ազատական կուսակցության» անդամ[3]: 1996-1999 թվականներին եղել է Հայաստանի Ռամկավար ազատական կուսակցության Հանրապետական վարչության նախագահ, 1995 թվականից՝ «Պայքար» սոցիալական և քաղաքական ամսագրի գլխավոր խմբագիր: 1995-1999 թվականներին եղել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության և մամուլի բաժնի պետ[4], ՀՀ նախագահի խորհրդական: Կյանքի վերջին տարիներին աշխատել է ՀՀ Սահմանադրական դատարանում:

Ստեղծագործական ուղի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կազմել է «Խոսք Դերենիկ Դեմիրճյանի մասին» հոդվածների ժողովածուն (Երևան, 1977), «Բազմաձայնություն» անթոլոգիան (Երևան, 1978), Գևորգ Էմինին նվիրված հոդվածների ժողովածուն (Երևան, 1980), «Հայկական պատմվածքներ» և «Ժամանակակից հայկական վիպակներ» ժողովածուները[5]:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1979 թվականին արժանացել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի «Տարվա լավագույն ստեղծագործության համար» ամենամյա մրցանակին:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ունի երկու որդի:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Koha online catalog › Authority search result»։ haygirk.nla.am։ Վերցված է 2019-01-27 
  2. «National Assembly of RA»։ www.parliament.am։ Վերցված է 2019-01-27 
  3. Հարություն Ալեքսանդրի Կարապետյան
  4. «Harutyun Karapetian Appointed Head of Info. and Publications»։ Asbarez.com (en-US)։ 1998-05-14։ Վերցված է 2019-01-27 
  5. Գրական տեղեկատու, Երևան, Սովետական գրող, 1981, 544 էջ, էջ՝ 195: