Հանս Բաուր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հանս Բաուր
գերմ.՝ Hans Baur
Hans Baur.jpg
հունիսի 19, 1897(1897-06-19)[1] կամ 1897[2] - փետրվարի 17, 1993(1993-02-17)[1] կամ 1993[2]
ԾննդավայրԱմպֆինգ, Իննեի Մյուլդորֆ, Վերին Բավարիա, Բավարիա, Գերմանական կայսրություն
Մահվան վայրԱմերզեի Հերշինգ, Շտարնբերգ, Վերին Բավարիա, Բավարիա, Գերմանիա
ԳերեզմանՎալդֆրիդհոֆ գերտեզմանատուն
ՔաղաքացիությունՆացիստական Գերմանիա
ԶորատեսակԼյուֆտվաֆե
ԿոչումGruppenführer?
Մարտեր/
պատերազմներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմ և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
ՊարգևներԵրկաթե խաչ, Ֆինլանդական Սպիտակ Վարդի շքանշան, ՆՍԳԲԿ ոսկե կուսակցական նշան և Knight of the Order of the Crown of Italy‎?

Հանս Բաուր (գերմ.՝ Johann "Hans" Peter Baur, հունիսի 19, 1897(1897-06-19)[1] կամ 1897[2], Ամպֆինգ, Իննեի Մյուլդորֆ, Վերին Բավարիա, Բավարիա, Գերմանական կայսրություն - փետրվարի 17, 1993(1993-02-17)[1] կամ 1993[2], Ամերզեի Հերշինգ, Շտարնբերգ, Վերին Բավարիա, Բավարիա, Գերմանիա), Ադոլֆ Հիտլերի անձնական օդաչուն, ԷսԷս-ի գրուպպենֆյուրեր ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ[3]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իոհան (Հանս) Պեռեր Բաուրը ծնվել է Բավարիայի Ամպֆինգ քաղաքում` փոստային ծառայողի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է մյունխենյան գիմնազիաներից մեկում (Erasmus-Grasser-Gymnasium): 1915 թվականին կամավոր ընդունվում է Գերմանիայի կայսերական ռազմաօդային ուժեր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խփել է թշնամու ինը օդանավ[4]։

1918 թվականին ստացել է լեյտենանտի կոչում։ Գերմանիայի կողմից Վերսալի հաշտության կնքումից հետո 1919 թվականին Բաուրը հաշվառվում է Ֆ. Կ. ֆոն Էպպի հրամանատարությամբ գործող կամավորական կիսառազմական կորպուսում։ Այնուհետև 1921 թվականից մինչև 1923 թվականը ընկած ժամանակահատվածում աշխատել է օդաչու նախ Bayrische Luftlloyd-ում, հետագայում` Junkers Luftverkehr-ում։ 1926 թվականի մայիսին դարձել է Lufthansa ընկերության առաջին վեց օդաչուներից մեկը[4]։ Այդ ժամանակ էլ ընդունվել է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության շարքերը (տոմս № 48 113):

1932 թվականին Հայնրիխ Հիմլերի և Ռուդոլֆ Հեսսի ներկայացմամբ Հանս Բաուերը նշանակվել է ֆյուրերի անձնական օդաչու, 1934 թվականին ղեկավարել է կառավարական էսկադրիլիան, որն անմիջականորեն ենթարկվում էր Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության ղեկավարությանը և կայսերական կառավարությանը։ Մասնավորապես 1939 թվականին վարել է արտաքին գործերի կայսերական նախարար Իոահիմ ֆոն Ռիբբենտրոպին Մոսկվա բանակցությունների տեղափոխող ինքնաթիռը։ Օդաչուն, օգտվելով Հիտլերի տրամադրության տակ լինելու հանգամանքից, ուղեկցում էր նրան բոլոր ուղևորությունների ժամանակ։ Վերջին անգամ Հիտլերի հետ թռիչքը կատարել է 1944 թվականին` ռազմակայանը Ռաստենբուրգից Բեռլին տեղափոխելիս (դրանից հետո Հիտլերը այլևս ինքնաթիռով չի թռել)։ 1945 թվականի սկզբին կատարել է նորագույն Ju.290 ինքնաթիռի փորձարկում։ 1945 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին Բեռլինում մարտերի ժամանակ Հանս Բաուրը մշտապես գտնվել է Կայսերական գրասենյակին կից ֆյուրերի բունկերում։ Հիտլերի ինքնսպանությունից հետո փորձել է փախչել Արևմուտք, բայց մայիսի 2-ին խորհրդային զորքերի կողմից գերի է վերցվել և փոխադրվել Մոսկվա։

Դատավարություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հետագա հինգ տարիներին Բաուրը պահվում է Բուտիրկայի բանտում, այնուհետև 1950 թվականի մայիսի 31-ին ՆԳՆ զորքերի Մոսկովյան օկրուգի ռազմական տրիբունալը դատապարտում է նրան 25 տարվա ճամբարային ազատազրկման։ Նրան ուղարկում են Ստալինոգորսկ` ռազմագերիների № 388 ճամբար, որտեղ աշխատում է № 26 հանքավայրում[5]։ Սակայն 1955 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Բաուրին ներում չշնորհված հանցագործների թվում հանձնում են ԳՖՀ իշխանություններին։

1971 թվականին նա հիշողություններ է գրում «Երկրի և երկնքի իշխանության միջև» (գերմաներեն` Mit Mächtigen zwischen Himmel und Erde[4]) վերնագրով։ Հանս Բաուրը մահացել է 1993 թվականին։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Find A Grave — 1995.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Czech National Authority Database
  3. Залесский К. А. Охранные отряды нацизма. М., Вече, 2009. С. 29.
  4. 4,0 4,1 4,2 Hans Baur
  5. «На угольных шахтах Сталиногорска работал личный пилот Гитлера»։ Слобода։ 9 сентября 2013։ Վերցված է 2013-11-08 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]