Համիլկար Կաբրալ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Համիլկար Կաբրալ
պորտ.՝ Amílcar Cabral
Stamps of Germany (DDR) 1978, MiNr 2293.jpg
Ծննդյան անուն Համիլկար Կաբրալ
Ծնվել է սեպտեմբերի 12, 1924({{padleft:1924|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})[1][2][3]
Ծննդավայր Բաֆատա, Պորտուգալական Գվինեա
Վախճանվել է Մահվան ամսաթիվ
Վախճանի վայր Կոնակրի, Գվինեա
Գրական անուն Զասսի Աբել
Մասնագիտություն Կանաչ հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ
Լեզու պորտուգալերեն[4]
Քաղաքացիություն Պորտուգալիայի Առաջին Հանրապետություն
Estado Novo
Կրթություն Բարձրագույն գյուղատնտեսային ինստիտուտ Լիսաբոնում (Պորտուգալիա)
Կուսակցություն African Party for the Independence of Guinea and Cape Verde
Պարգևներ
Order of the Companions of O. R. Tambo
Amílcar Cabral Վիքիպահեստում

Կաբրալ Համիլկար (պորտ.՝ Amílcar Cabral), կեղծանունը՝ Աբել Զասսի (պորտ.՝ Abel Djassi, սեպտեմբերի 21, 1924հունվարի 20, 1973)), Գվինեա Բիսաուի և Կանաչ Հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ Գվինեայի և Կանաչ հրվանդանի կղզիների անկախության աֆրիկյան կուսակցության (որը 1963 թվականից գլխավորել է պորտուգալական գաղութարարների դեմ ուղղված զինված պայքարը) հիմնադիրներից մեկն է (1956) և գլխավոր քարտուղարը։ Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ Աֆրիկայի ինստիտուտի պատվավոր դոկտոր (1971

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1924 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Բաֆատա քաղաքում (Պորտուգալական Գվինեա)։ Նրա հայրը՝ Վասկո Կաբրալը եղել է պաշտոնյա և պլանտատոր։ Իր որդուն նա անվանել է ի պատիվ Համիլկար Բարկայի՝ Հաննիբալի հոր։ Կարբալը ավարտել է Սան-Վիսենտի ճեմարանը և Լիսաբոնի Բարձրագույն գյուղատնտեսային ինստիտուտը։ Նա հարգանքով էր վերաբերվում պորտուգալական մշակույթին, ասում էր․

Aquote1.png Պորտուգալերենը ամենալավն է, ինչ մեզ թողել են պորտուգալացիները։ Aquote2.png

1948 թվականին նա միանում է ազգային-ազատագրական շարժմանը պորտուգալական գաղութարարների դեմ։ 1956 թվականին նա առաջնորդեց Աֆրիկայի՝ Գվինեայի և Կանաչ հրվանդանի անկախության կուսակցությունը։ 1963 թվականի հունվարից նա ներկայանում է Հեղափոխական ժողովրդական զինված ուժերի ռազմական խորհրդի նախագահ։

1972 թվականի դեկտեմբերին նա Գերագույն խորհրդի նախագահ Գեորգաձեի հետ Ժամանեց Ղրիմ՝ ԽՍՀՄ-ի ստեղծման 50-ամյակին։

1973 թվականի հունվարի 20-ին՝ մոտ ժամը 23։00-ին, երբ Կաբրալը վերադառնում էր տուն Կոնակրիի (Գվինեա) լեհական դեսպանատանը կայացած հանդիպումից հետո, նա իր կնոջ և մի քանի աշխատակիցների հետ ձերբակալվում է գաղութարարների գործակալների կողմից։ Կաբրալին սպանում են՝ կրակելով գլխին, իսկ մյուս ձերբակալվածներին ուղարկում են Բիսաու քաղաք։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Игнатьев O.K. Амилкар Кабрал — сын Африки. М., 1975.
  • Игнатьев O.K. Амилкар Кабрал — сын Африки. М., 1975.
  • Хазанов, Анатолий Михайлович «Поколение Кабрала»։ путь в революцию // Новая и новейшая история. 2012. № 3. С. 159-184.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 153 CC-BY-SA-icon-80x15.png

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]