Համիլկար Կաբրալ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Համիլկար Կաբրալ
Stamps of Germany (DDR) 1978, MiNr 2293.jpg
Ծննդյան անուն Համիլկար Կաբրալ
Ծնվել է սեպտեմբերի 12, 1924({{padleft:1924|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})[1]
Ծննդավայր Բաֆատա, ՊորտուգալականԳվինեա
Վախճանվել է Մահվանամսաթիվ
Վախճանի վայր Կոնակրի,Գվինեա
Գրական անուն Զասսի Աբել
Մասնագիտություն Կանաչ հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժմանգործիչ
Լեզու պորտուգալերեն[2]
Քաղաքացիություն Flag of Guinea-Bissau.svg Գվինեա Բիսաու
Կրթություն Բարձրագույն գյուղատնտեսային ինստիտուտ Լիսաբոնում (Պորտուգալիա)
Amílcar Cabral Վիքիպահեստում

Կաբրալ Համիլկար (պորտ.՝ Amílcar Cabral), կեղծանունը՝ Աբել Զասսի (պորտ.՝ Abel Djassi, սեպտեմբերի 21, 1924հունվարի 20, 1973)), Գվինեա Բիսաուի և Կանաչ Հրվանդանի կղզիների ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ։ Գվինեայի և Կանաչ հրվանդանի կղզիների անկախության աֆրիկյան կուսակցության (որը 1963 թվականից գլխավորել է պորտուգալական գաղութարարների դեմ ուղղված զինված պայքարը) հիմնադիրներից մեկն է (1956) և գլխավոր քարտուղարը։ Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ Աֆրիկայի ինստիտուտի պատվավոր դոկտոր (1971

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1924 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Բաֆատա քաղաքում (Պորտուգալական Գվինեա)։ Նրա հայրը՝ Վասկո Կաբրալը եղել է պաշտոնյա և պլանտատոր։ Իր որդուն նա անվանել է ի պատիվ Համիլկար Բարկայի՝ Հաննիբալի հոր։ Կարբալը ավարտել է Սան-Վիսենտի ճեմարանը և Լիսաբոնի Բարձրագույն գյուղատնտեսային ինստիտուտը։ Նա հարգանքով էր վերաբերվում պորտուգալական մշակույթին, ասում էր․

Aquote1.png Պորտուգալերենը ամենալավն է, ինչ մեզ թողել են պորտուգալացիները։ Aquote2.png

1948 թվականին նա միանում է ազգային-ազատագրական շարժմանը պորտուգալական գաղութարարների դեմ։ 1956 թվականին նա առաջնորդեց Աֆրիկայի՝ Գվինեայի և Կանաչ հրվանդանի անկախության կուսակցությունը։ 1963 թվականի հունվարից նա ներկայանում է Հեղափոխական ժողովրդական զինված ուժերի ռազմական խորհրդի նախագահ։

1972 թվականի դեկտեմբերին նա Գերագույն խորհրդի նախագահ Գեորգաձեի հետ Ժամանեց Ղրիմ՝ ԽՍՀՄ-ի ստեղծման 50-ամյակին։

1973 թվականի հունվարի 20-ին՝ մոտ ժամը 23։00-ին, երբ Կաբրալը վերադառնում էր տուն Կոնակրիի (Գվինեա) լեհական դեսպանատանը կայացած հանդիպումից հետո, նա իր կնոջ և մի քանի աշխատակիցների հետ ձերբակալվում է գաղութարարների գործակալների կողմից։ Կաբրալին սպանում են՝ կրակելով գլխին, իսկ մյուս ձերբակալվածներին ուղարկում են Բիսաու քաղաք։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Игнатьев O.K. Амилкар Кабрал — сын Африки. М., 1975.
  • Игнатьев O.K. Амилкар Кабрал — сын Африки. М., 1975.
  • Хазанов, Анатолий Михайлович «Поколение Кабрала»։ путь в революцию // Новая и новейшая история. 2012. № 3. С. 159-184.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 153 CC-BY-SA-icon-80x15.png

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Кабрал Амилкар, Кабрал Амилкар // Սովետական մեծ հանրագիտարան (1969—1978) Ստուգված է սեպտեմբերի 27-ին 2015:
  2. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb11894725s Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015: