Հաբեթ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Հաբեթ (այլ կիրառումներ)
Հաբեթ
եբր.՝ יָפֶת/יֶפֶת
Japheth.jpg
Պատկեր Promptuarii Iconum Insigniorum կենսագրական ժողովածուից, 1553
Ծնվել է մ. թ. ա. 2568 կամ մ. թ. ա. 2205[1]
Ծնողներ հայր՝ Նոյ[2]
Երեխաներ Գամեր[3], Magog[3], Madai[3], Javan[3], Tubal[3][4], Meshech[3] և Tiras[3]
Japheth Վիքիպահեստում

Հաբեթ կամ Յաբեթ, ըստ Աստվածաշնչի՝ Նոյի կրտսեր որդին։ Հաբեթի որդիներ Գամերը, Մագովգը, Մադայը, Հավանը, Թոբելը, Մոսոքը և Թիրասը համարվում են հնդեվրոպական մի շարք ժողովուրդների ազգահայրերը։ Արաբական ավանդազրույցը Հաբեթին վերագրում է 11 որդի, որոնք դարձել են 11 ասիական ժողովրդի ազգահայրը։ Հայկական ավանդությունը նրա ավագ որդի Գամերի կրտսեր որդուն՝ Թորգոմին, համարում է հայոց անվանադիր նախնի Հայկի հայրը։ Այդ պատճառով հայ մեկնիչները Հաբեթի անունով հայերին անվանում են «Յաբեթեան տոհմ»։ Հեթանոսական աղբյուրներում հայտնի է Հաբետոսթե անունով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]