Հաբեթ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հաբեթ
Japheth.jpg
Պատկեր Promptuarii Iconum Insigniorum կենսագրական ժողովածուից, 1553
Ծնողներ հայր՝ Նոյ[1]
Հարազատներ եղբայր՝ Սեմ[1] և Քամ[1]
Երեխաներ Gomer[2], Magog[2], Madai[2], Javan[2], Tubal[2], Meshech[2] և Tiras[2]
Japheth Վիքիպահեստում

Հաբեթ կամ Յաբեթ, ըստ Աստվածաշնչի՝ Նոյի կրտսեր որդին։ Հաբեթի որդիներ Գամերը, Մագովգը, Մադայը, Հավանը, Թոբելը, Մոսոքը և Թիրասը համարվում են հնդեվրոպական մի շարք ժողովուրդների ազգահայրերը։ Արաբական ավանդազրույցը Հաբեթին վերագրում է 11 որդի, որոնք դարձել են 11 ասիական ժողովրդի ազգահայրը։ Հայկական ավանդությունը նրա ավագ որդի Գամերի կրտսեր որդուն՝ Թորգոմին, համարում է հայոց անվանադիր նախնի Հայկի հայրը։ Այդ պատճառով հայ մեկնիչները Հաբեթի անունով հայերին անվանում են «Յաբեթեան տոհմ»։ Հեթանոսական աղբյուրներում հայտնի է Հաբետոսթե անունով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]