Jump to content

Կրոստատա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Կրոստատա
Ենթակատեգորիաsweet tart Խմբագրել Wikidata
Ստեղծում11 դար Խմբագրել Wikidata
Ծագման երկիրԻտալիա Խմբագրել Wikidata
ՆյութՇաքարային խմոր, ջեմ, Ռիկոտա, միրգ, Նուտելա, Քաստարդ Խմբագրել Wikidata
Cuisineիտալական խոհանոց Խմբագրել Wikidata
Courseաղանդեր Խմբագրել Wikidata

Կրոստատա (իտալ.՝ crostata) իտալական կարկանդակ, որը պատրաստվում է կարկանդակի խմորից (ֆրոլա խմոր) և տարբեր միջուկներից: Նեապոլում հայտնի է որպես կոպպի, իսկ Լոմբարդիայում սֆոգլիատե[1]: Արտաքին տեսքով կարկանդակը շատ նման է նեապոլիտանական պաստիերային, որի հետ ենթադրաբար ընդհանուր ծագում ունի:

Նիկոլայ Գոգոլը գրել է, որ «կեռասով կրոստատան ի վիճակի է երեք օրվա ընթացքում ամենամոլի որկրամոլի մոտ թքարտադրություն առաջացնել»[2][3]։

Ստուգաբանությւոն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Crostata»-ն առաջացել է իտալերեն «crosta» բառից, որը նշանակում է «կեղև»: Իր հերթին իտալական արմատը վերադառնում է լատիներեն crustāta բառին և ի վերջո սերում crusta («կեղև») գոյականից[4]: Այստեղից էլ առաջացել են ֆրանսիական խոհարարական croustade բառը («ընդերքը») և անգլիական custard («քաստարդ») տերմինը։

Քաղցրավենիքի խմորի վրա հիմնված կարկանդակի բաղադրատոմսը հայտնի է եղել Վենետիկում 1000 թվականից հետո, երբ սկսել են օգտագործել արևելքից ներկրված շաքարավազ: Կրոստատայի առաջին գրանցված բաղադրատոմսը թվագրվել է 14-րդ դարին: Այն նկարագրել է Գիյոմ Տիրելը, որը հայտնի է որպես Թայվան՝ իր Le Viandier հավաքածուում: 1570 թվականին Բարտոլոմեո Սկապին նշել է կարկանդակի մասին իտալական վերածննդի խոհանոցի մասին իր աշխատության մեջ։ «Լավ խոհարարության արվեստը» գրքի հեղինակը (Մանտուա, 1662)՝ Բոլոնիայի շեֆ-խոհարարը ծառայել է Չարլզ II Գոնզագային և Բարտոլոմեո Ստեֆանին, որոնք նույնպես հիշատակել են կրոստատայի բաղադրատոմսը[5] :

Կրոստատայի վաղ բաղադրատոմսերը՝ իրենց ժամանակակից իմաստով կարելի է գտնել Մարտինո դե Կոմոյի «Libro de Arte Coquinaria» խոհարարական գրքում, որը հրատարակվել է մոտ 1465 թվականին[6], ինչպես նաև «Cuoco napolitano»-ում, որը հրատարակվել է 15-րդ դարի վերջին և պարունակում է թիվ 94 բաղադրատոմսը, որը կոչվել է «Crostata de Caso, Pane»[7]։

Այն կարելի է պատրաստել իր բնորոշ կլոր ձևերով, կամ ձևավորել քառակուսի կամ ուղղանկյունաձև, երբ պատրաստվում է օգտագործել ծննդյան տոների կամ շվեդական սեղանների ժամանակ:

Այն կարող է լինել ինչպես քաղցր, այնպես էլ ոչ քաղցր կարկանդակ: Կարկանդակի հիմքը պատրաստված է թխվածքաբլիթից: Ամենատարածված կարկանդակի միջուկները, բացի մրգային ջեմից, մրգերից և հատապտուղներից, կարող են լինել կրեմը, ռիկոտան և շոկոլադե կրեմը, ինչպես նաև Nutella-ն: Ոչ քաղցր նախուտեստի բաղադրատոմսերը կարող են ներառել միս, ձուկ, ծովամթերք կամ բանջարեղեն՝ նախապես եփած կամ կիսաեփ: Կրոստատան պատրաստում են նաև «կույր-թխում » մեթոդով, երբ կարկանդակը նախ թխում են ծայրերով՝ առանց լցնելու, այնուհետև լցնում են կրեմով կամ եփել չպահանջող այլ բանով։ Կարկանդակը հաճախ վերևում զարդարված է վանդակավոր հյուսված խմորեղենով:

Հունաստանում կարկանդակը, որը նման է կրոստատային, հայտնի է որպես պաստաֆլորա ( հուն․՝ πάστα φλώρα ): Այս անունը գալիս է իտալական «պաստա ֆրոլա» բառերից ( իտալ.՝ pasta frolla» ; «փխրուն խմոր»): Հունաստանում frol a բառը սխալ է կարդացվել որպես flora և այս ձևով այն ամրագրվել է անվանման մեջ: Այս անվան տակ կարկանդակը հույն ներգաղթյալների կողմից բերվել է Լատինական Ամերիկա, որտեղ այն դարձել է հայտնի ուտեստ Ուրուգվայում, Պարագվայում և Արգենտինայում: Տիպիկ արգենտինական պաստայի միջուկները ներառում են գոյաբադա (գուավայի մարմելադ), դուլսե դե բատատա ( քաղցր կարտոֆիլի մարմելադ) և դուլսե դե լեչե ( խտացրած կաթի տեղական տարբերակը): Այս տարածաշրջանում պաստաֆլորան հաճախ մատուցվում է որպես կեսօրվա խորտիկ՝ մատե թեյի հետ:

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. Capatti, Alberto; Montanari, Massimo (2003, original Italian in 1999). Italian cuisine. Arts and Traditions of the Table Series. Translated by Áine O’Healy. Columbia University Press. p. 60-61. ISBN 0231122322.
  2. Кулинарная энциклопедия. Том 15. К (Креветки — Кулич) / Ольга Ивенская, Надежда Бондаренко, Наталья Шинкарёва. ИД «Комсомольская правда», 2016. ISBN 5040535244, 9785040535248.
  3. «Гоголь в Риме. Письма. А. С. ДАНИЛЕВСКОМУ (31 дек. 1838 г.)». Արխիվացված է օրիգինալից 2020-02-03-ին. Վերցված է 2020-05-14-ին. {{cite web}}: no-break space character in |title= at position 56 (օգնություն)
  4. Skeat, Walter William (1911). A concise etymological dictionary of the English language. Oxford: American Book Company. LCCN 11035890. OL 16525337M.
  5. Storia della crostata dolce o salata
  6. Scappi, Bartolomeo (2008, original Italian in 1570). Ballerini, Luigi; Ciavolella, Massimo (eds.). The Opera of Bartolomeo Scappi (1570): L’Arte Et Prudenza D’Un Maestro Cuoco (the Art and Craft of a Master Cook). — p. 252 Lorenzo da Ponte Italian library series. Translated by Terence Scully. University of Toronto Press. ISBN 9780802096241.
  7. Scully, Terence, ed. (2000). The Neapolitan Recipe Collection: Cuoco Napoletano. Translated by Terence Scully. New York: University of Michigan Press. ISBN 0472109723.

Գրականություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]