Կլոդ Ֆառեր

Կլոդ Ֆառեր;
Ծնվել է	ապրիլի 27, 1876[…]
Ծննդավայր	6e arrondissement de Lyon, Լիոն
Մահացել է	հունիսի 21, 1957[…] (81 տարեկան)
Մահվան վայր	Փարիզի 5-րդ շրջան, Փարիզ
Գերեզման	Q83191453?
Քաղաքացիություն	Ֆրանսիա
Կրթություն	Նավալ դպրոց
Երկեր	Les Civilisés?
Մասնագիտություն	գրող, սցենարիստ, լրագրող և Officer of the French Navy
Ամուսին	Henriette Roggers?
Ծնողներ	հայր՝ Pierre Bargone?
Զբաղեցրած պաշտոններ	seat 28 of the Académie française? և նախագահ
Պարգևներ և ; մրցանակներ	և Գոնկուրյան մրցանակ
Անդամություն	Ֆրանսիական ակադեմիա
	Claude Farrère Վիքիպահեստում

Կլոդ Ֆառեր (ֆրանսերեն՝ Claude Farrère. Frédéric-Charles Bargone- ի գրական կեղծանունը. ապրիլի 27, 1876(1876-04-27)^[1]^[2]^[3]^[…], 6e arrondissement de Lyon, Լիոն^[4] - հունիսի 21, 1957(1957-06-21)^[5]^[1]^[2]^[…], Փարիզի 5-րդ շրջան, Փարիզ^[6]), ֆրանսիացի բեղմնավոր վիպասան, արկածային, ֆանտաստիկ, դետեկտիվ երկերի հեղինակ, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում էկզոտիկ վայրերում, ինչպիսիք են Ստամբուլը, Սայգոնը, Նագասակին: Նրա վեպերից մեկը՝ Les Civilisés-ը («Քաղաքակրթվածները»), 1905 թվականին արժանացել է Գոնկուրյան մրցանակի։ 1935 թվականի մարտի 28-ին Ֆառերն ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։

Կարիերայի սկզբում Կլոդը գնացել է իր հոր՝ ծովային հետևակի գնդապետ Պիեռ Բարգոնի հետքերով^[9], ով ծառայում էր ֆրանսիական գաղութներում։ 1894 թվականին ընդունվել է ռազմածովային ակադեմիա, 1906 թվականին ստացել է լեյտենանտի, 1918 թվականին՝ կապիտանի կոչում։ Հաջորդ տարի զորացրվել է, որպեսզի կենտրոնանա իր գրական կարիերայի վրա^[10]:

Արդեն հեղինակավոր գրող՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ այցելել է Իսպանիա ՝ սատարելու ֆրանկիստական ռեակցիոն ավանգարդին և ծայրահեղ աջերին^[11]: Ֆալանգիստների F. E. թերթի խմբագրություն իր այցը կրկնել է 1937 թվականի հոկտեմբերին^[12], համագործակցել ֆրանկիստական մամուլի հետ՝ տարբեր քարոզչական հոդվածներ պատրաստելու ասպարեզում^[13]: Նա հանդիպել է այն ժամանակվա գեներալիսիմուս Ֆրանկոյի հետ և արտացոլել իր տպավորությունները «Visite aux Espagnols» գրքում^[14]: Ֆրանկիստական մամուլում բնորոշվելով որպես «Իսպանիայի մեծ բարեկամ»՝ պատերազմից հետո նա մի քանի անգամ դարձյալ այցելել է այդ երկիր՝ ռեժիմի կողմից հրավիրված տարբեր միջոցառումների մասնակցելու և դասախոսություններ կարդալու^[15]:

Նա այն ակադեմիկոսներից էր, ով հանդես եկավ հօգուտ Վիշիի կոլաբորացիոնիստական ռեժիմի՝ օգնելով լեգիտիմացնել մարշալ Պետենին և դատապարտելով «վատ հովիվներին», որոնք, ըստ նրա, կոռումպացրել էին ֆրանսիացիներին մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը^[16]:

Երկեր

Le Cyclone (1902)
Fumée d'opium (1904)
Les Civilisés (1905) - Prix Goncourt
L'homme qui assassina (1906)
Pour vaincre la mer (1906)
Mademoiselle Dax, jeune fille (1907)
Trois hommes et deux femmes (1909)
La Bataille (1909)
Les Petites Alliées (1910)
Thomas l'Agnelet (1911)
La Maison des hommes vivants (1911)
Dix-sept histoires de marins (1914)
Quatorze histoires de soldats (1916)
La Veillée d'armes (1917, en colaboración con L. Népoty)
La Dernière Déesse (1920)
Les Condamnés à mort (1920)
Roxelane (1920)
La Vieille Histoire (1920)
Bêtes et gens qui s'aimèrent (1920)
Croquis d'Extrême-Orient (1921)
L'Extraordinaire Aventure d'Achmet Pacha Djemaleddine (1921)
Contes d'Outre-Mer et d'autres mondes (1921)
Les Hommes nouveaux (1922)
Stamboul (1922)
Lyautey l'Africain (1922)
Histoires de très loin et d'assez près (1923)
Trois histoires d'ailleurs (1923)
Mes voyages : La promenade d'Extrême-Orient (vol. 1, 1924),
Combats et batailles sur mer (1925, en collaboration avec le Commandant Chack)
Une aventure amoureuse de Monsieur de Tourville (1925)
Une jeune fille voyagea (1925)
L'Afrique du Nord (1925)
Mes voyages: En Méditerranée (vol. 2, 1926)
Le Dernier Dieu (1926)
Cent millions d'or (1927)
La Nuit en mer (1928, Lithographies de Fouqueray)
L'Autre Côté (1928)
La Porte dérobée (1929)
La Marche funèbre (1929)
Loti (1929)
Loti et le chef (1930)
Shahrâ sultane et la mer (1931)
L'Atlantique en rond (1932)
Deux combats navals, 1914 (1932)
Sur mer, 1914 (1933)
Les Quatre Dames d'Angora (1933)
La Quadrille des mers de Chine (1933)
Histoire de la Marine française (1934)
L'Inde perdue (1935)
Sillages, Méditerranée et navires (1936)
L'homme qui était trop grand (1936, en collaboration avec Pierre Benoit)
Visite aux Espagnols (1937)
Les Forces spirituelles de l'Orient (1937)
Le Grand Drame de l'Asie (1938)
Les Imaginaires (1938)
La Onzième Heure (1940)
L'Homme seul (1942)
Fern-Errol (1943)
La Seconde Porte (1945)
La Gueule du lion (1946)
La Garde aux portes de l'Asie (1946)
La Sonate héroïque (1947)
Escales d'Asie (1947)
Job, siècle XX (1949)
La Sonate tragique (1950)
Je suis marin (1951)
La Dernière Porte (1951)
Le Traître (1952)
La Sonate à la mer (1952)
L'Élection sentimentale (1952)
Les Petites Cousines (1953)
Mon ami Pierre Louïs (1953)
Jean-Baptise Colbert (1954)
Le Juge assassin (1954)
Lyautey créateur (1955)

Ծանոթագրություններ

1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
1 2 3 4 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
1 2 NooSFere (ֆր.) — 1999.
1 2 ծննդական
1 2 Фаррер Клод // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
1 2 մահվան վկայական — P. 3.
↑ https://www.landrucimetieres.fr/spip/spip.php?article4956
↑ https://www.academiegoncourt.com/tous-les-laureats-prix-goncourt
↑ Claude Farrère Արխիվացված 2025-01-21 Wayback Machine sur le site ecole.nav.traditions.free.fr.
↑ Turkish Daily News (ed.). «Şahika Temür: Istanbul street named after French friend of Turks».
↑ Delgado Gómez-Escalonilla, Lorenzo (1992). Imperio de papel: Acción cultural y política exterior durante el primer franquismo. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. էջ 80. ISBN 84-00-07243-X.
↑ Vallecillo López, José (2001). El Novelista Manuel Halcón: Biografía y Personalidad. Secretariado de Publicaciones de la Universidad de Sevilla. էջ 63. ISBN 84-472-0651-3.
↑ Hernández de Miguel, Carlos (2019). Los campos de concentración de Franco. Penguin Random House. էջեր 383 y 537. ISBN 978-84-666-6478-3.
↑ Blanco Rodríguez, Juan Andrés (2003). «Historiografía francesa sobre la Guerra Civil española». In Jean René Aymes y Mariano Esteban de Vega (ed.). Francia en España, España en Francia. La Historia en la relación cultural hispano-francesa (siglos XIX-XX). Ediciones Universidad de Salamanca. էջեր 242–243. ISBN 84-7800-678-8.
↑ «Claude Farrere». ABC. 22 de enero de 1941. էջ 6.
↑ Sapiro, Gisèle (2014). «The Sense of Duty: The French Academy». The French Writers' War, 1940-1953 (Inglés). Duke University Press. ISBN 978-0-8223-9512-6.{{cite book}}: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ

Les œuvres de Claude Farrère sur Projet Gutenberg
Claude Farrère sur librairie-marine.com
Claude Farrère sur le site des Lettres du Mékong
Claude Farrère sur xaviersoleil.free.fr
Энциклопедия фантастики / Фаррер, К.

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կլոդ Ֆառեր» հոդվածին։

[_94b3179a0c27a1a7-1] 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.

[_43b46e6b440acc38-2] 1 2 3 4 Internet Speculative Fiction Database — 1995.

[_729ce60fc45e67db-3] 1 2 NooSFere (ֆր.) — 1999.

[_59f409609600b754-4] 1 2 ծննդական

[_8f199d506c23ec2e-5] 1 2 Фаррер Клод // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

[_d977eeb0bf8f6d69-6] 1 2 մահվան վկայական — P. 3.

[_61217dca3a589103-7] ttps://www.landrucimetieres.fr/spip/spip.php?article4956

[_aee6732bd7114cbf-8] ttps://www.academiegoncourt.com/tous-les-laureats-prix-goncourt

[Ecole_navale-9] Claude Farrère Արխիվացված 2025-01-21 Wayback Machine sur le site ecole.nav.traditions.free.fr.

[10] Turkish Daily News (ed.). «Şahika Temür: Istanbul street named after French friend of Turks».

[11] Delgado Gómez-Escalonilla, Lorenzo (1992). Imperio de papel: Acción cultural y política exterior durante el primer franquismo. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. էջ 80. ISBN 84-00-07243-X.

[12] Vallecillo López, José (2001). El Novelista Manuel Halcón: Biografía y Personalidad. Secretariado de Publicaciones de la Universidad de Sevilla. էջ 63. ISBN 84-472-0651-3.

[13] Hernández de Miguel, Carlos (2019). Los campos de concentración de Franco. Penguin Random House. էջեր 383 y 537. ISBN 978-84-666-6478-3.

[14] Blanco Rodríguez, Juan Andrés (2003). «Historiografía francesa sobre la Guerra Civil española». In Jean René Aymes y Mariano Esteban de Vega (ed.). Francia en España, España en Francia. La Historia en la relación cultural hispano-francesa (siglos XIX-XX). Ediciones Universidad de Salamanca. էջեր 242–243. ISBN 84-7800-678-8.

[15] «Claude Farrere». ABC. 22 de enero de 1941. էջ 6.

[16] Sapiro, Gisèle (2014). «The Sense of Duty: The French Academy». The French Writers' War, 1940-1953 (Inglés). Duke University Press. ISBN 978-0-8223-9512-6.{{cite book}}: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]