Կարճկանի գավառակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գավառակ
Կարճկան
Վարչական տարածք Արևմտյան Հայաստան
Վիլայեթ Վանի վիլայեթ
Գավառ Վանի գավառ
Այլ անվանումներ Ղարչիղան, Ուրանց
Ազգային կազմ հայեր
Տեղաբնականուն կարճկանցի
Ժամային գոտի UTC+3

Կարճկան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում: Գտնվում էր Վանա լճի հարավ-արևմտյան կողմում: Կենտրոնը Եղեգիս գյուղն էր:

Տարածքով մոտավորապես համապատասխանում է պատմական Երերվարք գավառաին:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ունի խիստ լեռնային տարածք, սառնորակ հանքային աղբյուրներ, փարթամ արոտավայրեր և կաղմու թանձրախիտ մթին ծառեր: Գավառակի միջով հոսում է Կարճկանի գետը:

Կլիմա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ունի առողջարար կլիմա:

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ Վ. Քիների 1890-ական թվականներին ուներ 14459 բնակիչ, որից հայեր՝ 7890, քրդեր՝ 5550, գնչուներ՝ 600, թուրքեր՝ 176, եզիդի քրդեր՝ 175, հրեաներ՝ 68: 1909 թվականին հայերի թիվը նվազելով հասել էր 5222 մարդու:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակի հայությունը զանգվածաբար կոտորվեց 1915 թվականի մեծ եղեռնի ժամանակ:

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, հողագործությունն ու փայտամշակությունն էր: Մշակելի հողերի սահմանափակության պատճառով հացահատիկի ցանքսերը քիչ էին: Ոմանք էլ նաև զբաղվում էին փայտահայտությամբ և փայտածուխի վաճառքով:

Օգտակար հանածոներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակում կան պղնձի, երկաթի, կապարի, արծաթի և ոսկու պաշարներ, որոնց մի մասը արդյունահանվել է դեռևս հին ժամանակներում:

Վարչական բաժանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ Վ. Քիների 1890-ական թվականներին ուներ 79 բնակավայր[1]:

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 3, էջ 50