Կարլ Նեսելրոդե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Կարլ Նեսելրոդե
Karl Nesselrode.jpg
Ծնվել է դեկտեմբերի 13, 1780({{padleft:1780|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[1]
Ծննդավայր Լիսաբոն[2]
Մահացել է մարտի 23, 1862({{padleft:1862|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})[1] (81 տարեկանում)
Մահվան վայր Սանկտ Պետերբուրգ[3]
Քաղաքացիություն Ռուսական կայսրություն
Մասնագիտություն դիվանագետ և զինծառայող
Պարգևներ և
մրցանակներ
Սուրբ Հոգու շքանշան, Սուրբ Միխայիլի շքանշանի ասպետ, Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու ասպետական շքանշան, Սպիտակ Արծվի շքանշան, Ոսկե գեղմի շքանշանի ասպետ և Սև արծվի շքանշան
Karl Robert Nesselrode Վիքիպահեստում

Կարլ Վասիլևիչ Նեսելրոդե (իսկական անունը՝ Կարլ Ռոբերտ ֆոն Նեսելրոդե, գերմ.՝ Karl Robert von Nesselrode, դեկտեմբերի 13, 1780, Լիսաբոն - մարտի 23, 1862, Սանկտ Պետերբուրգ), ծագումով գերմանացի, ռուսական քաղաքական գործիչ, կանցլեր։

Ռուսական կայսրության արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը զբաղեցրել է ավելի երկար ժամանակ, քան որևէ այլ անձ։ Կողմնակից է եղել Ավստրիայի ու Պրուսիայի հետ Ռուսական կայսրության մերձեցման քաղաքականությանը, դեմ է եղել հեղափոխական շարժումներին ու լիբերալ միավորումներին։ Սրբազան միության հիմնադիրներից մեկն է։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Record #117016462 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 27-ին 2014:
  2. Record #117016462 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է դեկտեմբերի 13-ին 2014:
  3. Нессельроде Карл Васильевич, Нессельроде Карл Васильевич // Սովետական մեծ հանրագիտարան (1969—1978) Ստուգված է սեպտեմբերի 28-ին 2015:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Нессельроде, «Autobiographie» (Париж, 1866 и русский перевод под заглавием «Записки» в «Русском Вестнике», октябрь 1865, том 59);
  • Нессельроде К.В. Неизданное письмо графа КВ. Нессельроде к И.Ф. Паскевичу-Эриванскому от 11 мая 1829 г. / Сообщ. А.П.М./ Исторический вестник, 1890. – Т. 39. - № 1. – С. 221-225. – Под загл.։ Страничка из истории наших сношений с Персией в 1829 г.;
  • «Correspondance diplomatique du C-te Pozzo di Borgo et du C-te de Nesselrode 1814—1818» (Париж, 1890);
  • Татищев С. С., «Внешняя политика императора Николая I» (СПб., 1887);
  • Соловьёв С. М., «Император Александр I» (СПб., 1877).
  • Мамай А. С. Амурский вопрос в дальневосточной политике России в середине XIX в. ։ Н. Н. Муравьев-Амурский. Дис. … канд. ист. наук. М., 1997