Կարինե Հարությունովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կարինե Հարությունովա
Ծնվել էսեպտեմբերի 26, 1963(1963-09-26) (57 տարեկան)
ԾննդավայրԿիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունբանաստեղծուհի, արձակագիր, նկարչուհի և գրող
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ, Flag of Ukraine.svg Ուկրաինա և Flag of Israel.svg Իսրայել

Կարինե Վյաչեսլավովնա Հարությունովա (ուկր.՝ Карине В'ячеславівна Арутюнова, սեպտեմբերի 26, 1963(1963-09-26), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի և իսրայելցի ռուսալեզու գրող, նկարիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարինե Հարությունովան ծնվել է 1963 թվականի սեպտեմբերի 26-ին[1] Կիևում[2] հայ-հրեական ընտանիքում[3]։ 1994 թվականին արտագաղթել է Իսրայել։ 2008 թվականից բնակվում է Թել Ավիվում և Կիևում։

2011 թվականին Ռուսաստանի գրքային միության «կույր դեգուստացիայում» պետերբուրգյան հրատարակչությունների ինը փորձագետներ «կուրորեն» գնահատեցին ութ գրողների տեքստերի գեղարվեստական լեզուն։ Կարինե Հարությունովան «Ֆորա» պատմվածքով զբաղեցրեց երրորդ տեղը՝ զիջելով Սերգեյ Դովլաթովին («Ֆեռնան Լեժեի բաճկոնը» պատմվածքը) և Ալիսա Խանցիսին (հատված «Եվ թոշնում են վարդերը հունվարյան տապից» վեպից) և առաջ անցնելով Զախար Պրիլեպինից (հատված «Երակ» պատմվածքից), Տատյանա Դագովիչից (հատված «Բջիջ 402» վեպից), Բորիս Ակունինից (հատված «Ֆանտաստիկա» վեպից, Տատյանա Ուստինովայից (հատված «Միշտ ասա «միշտ»» վեպից), Կիրիլ Բենեդիկտովից (հատված «Բլոկադա» վեպից)։ Հարությունովան «գերազանցեց» նաև Լև Տոլստոյին՝ գրելով 16-տողանոց նախադասություն, դնելով 36 գծիկ և 68 ստորակետ[4]։

Գրական պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Փոքր արձակ» իսրայելական գրական մրցույթի եզրափակիչի մասնակից (2009)[2]
  • «Պոեզիա» անվանակարգում գրող Ուրի Ցվի Գրինբերգի անվան գրական մրցույթի դափնեկիր (2009)[2]
  • «Արձակ» անվանակարգում Անդրեյ Բելովի Կարճ-թերթ մրցանակ (2010 թվական, «Անգել Հոֆմանը և մյուսները» պատմվածքների ժողովածու)[2]
  • «Մեծ գիրք» մրցանակ (2011 թվական, «Կարմիր արյան մոխիրը» գիրք)[2]
  • «Տարվա ձեռագիրը» մրցանակ[2]

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Мерче (Каринэ Арутюнова). Ангел Гофман и другие. К. : Наири, 2009. – 272 с
  • Арутюнова Каринэ. Идущая налегке. — К. 2010. 80 с.
  • Арутюнова Каринэ. Пепел красной коровы. - М.: КоЛибри, 2011. - 272 с. - (Уроки русского). - 3000 экз. - ISBN 978-5-389-00970-7.
  • Арутюнова Каринэ. Скажи красный. - СПб.. - Астрель-СПб., 2012. - 409 с. - 2000 экз. - ISBN 978-5-271-44219-3.
  • Арутюнова Каринэ. Счастливые люди. - Ридеро, 2015.
  • Арутюнова Каринэ. Дочери Евы. - Ридеро, 2015.
  • Арутюнова Каринэ. Цвет граната, вкус лимона. — К. Каяла, 2017. — 248 с.
  • Арутюнова Каринэ. Падает снег, летит птица. — К. Каяла, 2017. — 216 с.
  • Арутюнова Каринэ. Нарекаци от Лилит. — К. Каяла, 2019. — 208 с.
  • Арутюнова Каринэ. Мой друг Бенджамен. — К. НАИРИ, 2020. — 84 с.
  • Арутюнова Каринэ. Свет Боннара: Эскизы на полях, ООО "ТВОРИ", 2021, 272 с.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Арутюнова Каринэ»։ Мегалит։ Վերցված է 2016-08-21 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Строганова Екатерина. (2012-11-05)։ «Каринэ Арутюнова: Немножко Енгибаров, немножко Плисецкая»։ Собеседник Армении։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-08-02-ին։ Վերցված է 2016-08-21 
  3. Топоров Виктор. (2012-09-15)։ «Хищный глазомер»։ Фонтанка.ру։ Վերցված է 2016-08-21 
  4. Першина Ольга. (2011-10-18)։ «Неизвестные писатели обошли мэтров»։ BaltInfo։ Վերցված է 2016-08-15 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]