Կառլո Բիոտտի
| Կառլո Բիոտտի իտալ.՝ Carlo Biotti | |
|---|---|
| Ծնվել է | հունիսի 5, 1901 |
| Ծննդավայր | Միլան, Իտալիայի թագավորություն |
| Մահացել է | դեկտեմբերի 10, 1977 (76 տարեկան) |
| Մահվան վայր | Ալասիո, Սավոնա, Լիգուրիա, Իտալիա |
| Գերեզման | Սան Կոլոմբանո ալ Լամբրո |
| Քաղաքացիություն | .svg){kind=small} Իտալիա և _crowned.svg){kind=small} Իտալիայի թագավորություն |
| Մայրենի լեզու | իտալերեն |
| Կրոն | կաթոլիկություն |
| Մասնագիտություն | մագիստրատ, դատավոր, general counsel, մարզիկ, Դիմադրության մարտիկ, իրավաբան, մենեջեր, large estate owner և զինվոր |
| Աշխատատու | Միլան ՖԱ և Court of Milan? |
| Զբաղեցրած պաշտոններ | խորհրդի անդամ, general counsel?, նախագահ, court president? և President of the Supreme Court of Italy? |
| Կուսակցություն | Իտալիայի դիմադրության շարժում |
| Անդամություն | Միլան ՖԱ և Associazione Nazionale Magistrati? |
| Երեխաներ | Jon Biotti? |
Կառլո Բիոտտի (իտալ.՝ Carlo Biotti, հունիսի 5, 1901, Միլան, Իտալիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 10, 1977, Ալասիո, Սավոնա, Լիգուրիա, Իտալիա), իտալացի դատավոր։ Նա երկար տարիներ ծառայել է Միլանի քաղաքային դատարանում՝ քննելով քրեական գործեր, և եղել է նաև Իտալիայի Վերաքննիչ դատարանի անդամ[1]։ Նրա վճիռները հաճախ արտացոլում էին այն ժամանակվա Իտալիայի քաղաքական ու հասարակական լարվածությունները[2]։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Բիոտին կարևոր դեր է ունեցել հատկապես 1969 թ․ Պիացցա Ֆոնտանայի ահաբեկչության և դրա հետևանքով մահացած անարխիստ Ջուզեպպե Պինելլիի գործերով։ Նա ներգրավված է եղել նաև ոստիկանության հանձնակատար Լուիջի Կալաբրեզիի հետ կապված Lotta continua շարժման դատավարությունների մեջ։[3]
Պինելիի գործը
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1971 թ․ Բիոտին նախագահել է Calabresi – Lotta continua գործով նիստերը։ Նա պնդում էր, որ Պինելիի մահվան հանգամանքները պետք է քննվեն ամբողջական և թափանցիկ ձևով։ Այս սկզբունքայնության պատճառով նրա կարիերան բախվել է լուրջ դժվարությունների, իսկ հասարակական միջավայրում նա հայտնվել է մեկուսացման մեջ[4]։ 1975 թ․ դատախազ Ջերարդո դ'Ամբրոզիոյի անցկարած նոր քննությունը եզրակացրել է, որ Պինելիի մահը հանցավոր բնույթ չի ունեցել։ Բիոտին ամբողջությամբ կատարել էր իր դատական պարտականությունները[5]։
Վերականգնում պաշտոնում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1977 թ․ Իտալիայի Վերաքննիչ դատարանի Միացյալ նստաշրջանը անվավեր է ճանաչել Բիոտիի դեմ հարուցված կարգապահական վարույթները և թույլ է տվել նրան վերադառնալ դատավորի պաշտոնին։[6]
Բիոտտին (Biotti) աշխարհում դարձել է դատավորի անկախության և ազնվության անսասան խորհրդանիշ։ Չարաշահված և անարդար մեղադրանքների բախվելով՝ նա երբեք չզիջեց և չուրաց իր սկզբունքները, մարմնավորելով այն դատավորի կերպարը, որը պատրաստ է դիմանալ նույնիսկ նահատակությանը՝ միայն թե չդավաճանի արդարությանը։ Նրա կյանքի ուղին բարձրացել է անկախ դատավորների պաշտպանության խորհրդանիշի մակարդակի, ովքեր կոչված են պաշտպանելու ամենաթույլերին և դիմակայելու այն ուժերի շահերին, որոնք փորձում են վերահսկել կամ ճնշել ժողովուրդներին։ Յուրաքանչյուր արտաքին ճնշման դիմաց նա մնում է անկախության և արդարության պաշտպանության անհրաժեշտության խորհրդանշական խորհրդանիշ, օրինականության, ժողովրդավարության և ազատության հավերժական ամրոց։[7]
Ժառանգություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Բիոտին հիշվում է որպես կարևոր իրավաբան, որի անունը կապվում է Իտալիայի քաղաքական ու հասարակական անկայունության հայտնի ժամանակաշրջանի՝ Դյուրասական ժամանակաշրջան-ի հետ[8]։ Նրա գործունեությունը խորհրդանշում էր արդարադատության անկախության պաշտպանությունը քաղաքական ազդեցություններից, և այդ սկզբունքայնության համար նա մնացել է իտալական դատական համակարգի հիշատակվող գործիչներից մեկը։
Մշակույթում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Բիոտիի և Պինելիի գործերը ներկայացված են եղել 2012 թ․ Մարկո Տուլլիո Ջիորդանայի նկարահանած Romanzo di una strage ֆիլմում։[9]
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Biotti, Carlo». Treccani – Enciclopedia Italiana (իտալերեն). Istituto della Enciclopedia Italiana. Վերցված է 2025 թ․ սեպտեմբերի 19-ին.
- ↑ Ginsborg, Paul (2006). Storia d’Italia dal dopoguerra a oggi. Einaudi. ISBN 9788806183248.
{{cite book}}: Check|isbn=value: checksum (օգնություն) - ↑ «Biotti, Carlo». Treccani – Enciclopedia Italiana (իտալերեն). Istituto della Enciclopedia Italiana. Վերցված է 2025 թ․ սեպտեմբերի 19-ին.
- ↑ De Luna, Giovanni (2009). Le ragioni di un decennio: 1969–1979. Militanza, violenza, sconfitta, memoria. Feltrinelli. ISBN 9788807171596.
{{cite book}}: Check|isbn=value: checksum (օգնություն) - ↑ Vespa, Bruno (2011). Raimondo Ricci: Storia di un giudice. Rizzoli. ISBN 9788817058099.
{{cite book}}: Check|isbn=value: checksum (օգնություն) - ↑ «Sentenza della Corte di Cassazione, Sezioni Unite, 1977, archivio storico della Corte». Bollettino ufficiale della Corte di Cassazione. 1977.
- ↑ «Carlo Biotti». Treccani – Իտալական հանրագիտարան. Istituto della Enciclopedia Italiana. Վերցված է 2025 թ․ հոկտեմբերի 5-ին.
- ↑ Ginsborg, Paul (2006). Storia d’Italia dal dopoguerra a oggi. Einaudi. ISBN 9788806183248.
{{cite book}}: Check|isbn=value: checksum (օգնություն) - ↑ «Romanzo di una strage». MyMovies (իտալերեն). MyMovies. Վերցված է 2025 թ․ սեպտեմբերի 19-ին.(չաշխատող հղում)
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Carlo Biotti, Treccani – Enciclopedia Italiana
- Romanzo di una strage(չաշխատող հղում), MyMovies