Ծնկածալ ողջույն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - The Curtsey (1898).jpg

Ծնկածալ ողջույն ( ֆր.՝ révérence — խոր ակնածանք, հարգանք)՝ ավանդական ողջույնի ժեստ է, Արևմտյան մշակույթում տղամարդկանց խոնարհման իգական սեռի համարժեքը։ Ռևերանս կատարելիս կինը մեկ ոտքը առաջ է տանում, թաթի մասով հպվելով հատակին, կռում ծնկները, կատարում ծնկածալում, միաժամանակ կատարվում է գլխի թեքում, հայացքը ուղղվում է ներքև։ Սովորաբար շրջազգեստը բռնում են ձեռքերով։ Պարային ռևերանսը կատարվում է միասին քայլերով և ոտքերը առաջ[1]։

Բեմի վրա պարողները ռևերանս են անում ելույթի վերջում, որպեսզի ցույց տան իրենց շնորհակալությունը։ Ինչպես նաև բալետի պարապմունքների սկզբում և վերջում դասարանում աշակերտները ավանդաբար ռևերանս են անում ուսուցչին և դաշնակահարին։

Բեմում պարողները անում են ռևերանս իր ելույթի վերջում, որպեսզի ցույց շնորհակալություն և/կամ ճանաչել ծափահարություններ լսարանի, հաճախ միաժամանակ իրականացվում է մի քանի ռևերանս անընդմեջ տարբեր կողմերը։ Նաև սկզբում և վերջում պարապմունքներ բալետի դասարանում աշակերտներն ավանդաբար անում են ռևերանս ուսուցչին և դաշնակահարին։

Կենցաղում ժամանակի ընթացքում ռևերանսը մղվեց կնիկսենի։ Կինը փոքր-ինչ գրկում է իր ոտքերը և ստիպում է թեթև թեքվել։ Ռևերանսը կատարվում է արագ։

Ներկայումս կյանքում ոչ ռևերանս, ոչ կնիկսեն գրեթե չի օգտագործվում։ Սակայն դեռևս պահպանվում է թագավորական ընտանիքի անդամների առջև ռևերանս անելու ավանդույթը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]