Ծնկածալ ողջույն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - The Curtsey (1898).jpg

Ծնկածալ ողջույն ( ֆր.՝ révérence — խոր ակնածանք, հարգանք)՝ ավանդական ողջույնի ժեստ է, Արևմտյան մշակույթում տղամարդկանց խոնարհման իգական սեռի համարժեքը։ Ռևերանս կատարելիս կինը մեկ ոտքը առաջ է տանում, թաթի մասով հպվելով հատակին, կռում ծնկները, կատարում ծնկածալում, միաժամանակ կատարվում է գլխի թեքում, հայացքը ուղղվում է ներքև: Սովորաբար շրջազգեստը բռնում են ձեռքերով: Պարային ռևերանսը կատարվում է միասին քայլերով և ոտքերը առաջ[1]:

Բեմի վրա պարողները ռևերանս են անում ելույթի վերջում, որպեսզի ցույց տան իրենց շնորհակալությունը: Ինչպես նաև բալետի պարապմունքների սկզբում և վերջում դասարանում աշակերտները ավանդաբար ռևերանս են անում ուսուցչին և դաշնակահարին:

Բեմում պարողները անում են ռևերանս իր ելույթի վերջում, որպեսզի ցույց շնորհակալություն և/կամ ճանաչել ծափահարություններ լսարանի, հաճախ միաժամանակ իրականացվում է մի քանի ռևերանս անընդմեջ տարբեր կողմերը: Նաև սկզբում և վերջում պարապմունքներ բալետի դասարանում աշակերտներն ավանդաբար անում են ռևերանս ուսուցչին և դաշնակահարին:

Կենցաղում ժամանակի ընթացքում ռևերանսը մղվեց կնիկսենի: Կինը փոքր-ինչ գրկում է իր ոտքերը և ստիպում է թեթև թեքվել: Ռևերանսը կատարվում է արագ:

Ներկայումս կյանքում ոչ ռևերանս, ոչ կնիկսեն գրեթե չի օգտագործվում։ Սակայն դեռևս պահպանվում է թագավորական ընտանիքի անդամների առջև ռևերանս անելու ավանդույթը:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]