Խոսրով Գարապաճագյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Խոսրով Գարապաճագյան
Ծնվել է 1872, հունվարի 23
Ծննդավայր Սեբաստիա, Սեբաստիայի նահանգ, Թուրքիա
Վախճանվել է 1951, մայիսի 5
Վախճանի վայր Լոնդոն
Մասնագիտություն լրագրող
Լեզու հայերեն
Ազգություն հայ

Խոսրով Գարապաճագյան Խաչատուրի (1872, հունվարի 23, Սեբաստիա - 1951, մայիսի 5, Լոնդոն), հայ լրագրող, հրապարակախոս, թարգմանիչ[1]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կրթությունն ստացել է Սեբաստիայի թարգմանչաց վարժարանում: Ավարտելուց հետո որպես ուսուցիչ աշխատել է Սեբաստիայի հայկական դպրոցներում, այնուհետև մեկնել է Կ. Պոլիս: Անգլերենից կատարել է թարգմանություններ: Աշխատակցել է «Ծաղիկ», «Արևելք», «Բյուզանդիոն», «Սուրհանդակ», «Անահիտ», «Արմենիա», «Բանասեր», «Շարժում» և այլ պարբերականների:

1911 թվականին Կ. Պոլսում լույս է ընծայել «Մտքիս խառնարանեն» ժողովածուն, որը պարունակում է արձակ և չափածո երկեր և խստորեն քննադատվել է մամուլում[2]։

Օգտագործել է Ա., Արտավան, Արմեն Արտոնց, Թղթակից, Խ. Ս., Խոսրով, Ա. Խոսրով, Մանկասեր, Ոմն, Ս., Սմբատ, Խ. Սմբատ, Ցավունի, Armene Atdontz ծածկանունները[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Բախտիար Հովակիմյան, Հայոց ծածկանունների բառարան, Ե., ԵՊՀ հրատ., 2005, էջ 585:
  2. Գառնիկ Ստեփանյան, Կենսագրական բառարան, հ. Ա, Ե., «Հայաստան», 1973, էջ 220: