Խարասար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գյուղ
Խարասար
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԽարբերդի վիլայեթ
ԳավառակՉմշկածագի գավառակ
Այլ անվանումներՂարասար
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը)
Ժամային գոտիUTC+3
Փոստային ինդեքսներ62600

Խարասար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում[1]: Գտնվում էր Չմշկածագ գյուղաքաղաքից 15-16 կմ հարավ-արևմուտք, Եփրատի ձախակողմյան սարավանդում:

Անվան ստուգաբանություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ ոմանց Խարասար անվանումը ծագում է քարասար բառից: Դա բացատրվում է նրանով, որ գյուղը գտնվում է ապառաժի վրա:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գյուղը տարածվում էր Մուխային և Թլակ ձորերի միջև: Ուներ Ճռիկ և Ճամիիին անունով աղբյուրներ:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հին Խարասարը գտնվում էր Վարդի գեղ կամ Հին գեղ կոչված վայրում: Նորը գտնվում էր նրանից հարավ՝ գետափի մոտ: Հայ բնակչության մեծ մասը կոտորվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները գաղթել են ԱՄՆ:

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

XIX դարի վերջին ուներ 19 տուն հայ, իսկ 1915 թվականին՝ 34 տուն հայ և 33 տուն թուրք բնակիչ: Բնակիչներն իրար արտերի սահմանները հաճախակի խախտելու համար կոչում էին «սինոռի գող»:

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հոսագործություն ու արհեստներն էր:

Պատմամշակութային կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խարասարն ուներ Ս. Թորոս եկեղեցի, Ս. Սարգիս և Քառասուն Մանուկ մատոռւները և Ս Աստվածամերդին և Սունկ-Սունկ ավերակ վանքերը:

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ս. Թորոս եկեղեցուն կից գործում էր հայկական վարժարան[2]:

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Խարբերդի նահանգ»։ Վերցված է 2015 ապրիլի 14 
  2. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 696