Խայաչի
| Գյուղ | ||
|---|---|---|
| Խայաչի | ||
| 38°53′21″N 39°48′1″E / 38.88917°N 39.80028°E | ||
| Վարչական տարածք | Արևմտյան Հայաստան | |
| Վիլայեթ | Խարբերդի վիլայեթ | |
| Գավառակ | Չարսանջակի գավառակ | |
| Այլ անվանումներ | Խայաչին, Կայաչի, Ղայաճին, Ղայաչի, Ղայաչին, Ղայացին | |
| Պաշտոնական լեզու | Հայերեն | |
| Բնակչություն | ▼33 մարդ (2024)[1] | |
| Ազգային կազմ | Հայեր (մինչև Մեծ եղեռնը) | |
| Կրոնական կազմ | Քրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը) | |
| Ժամային գոտի | UTC+3 | |
| Փոստային ինդեքսներ | 62800 | |
| ||
Խայաչի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում[2]։ Գտնվում է Բերրի գյուղաքաղաքից հյուսիս-արևելք։
Պատմություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։
Բնակչություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1872-1873 թվականներին ուներ 10 տուն հայ և 3 տուն թուրք բնակիչ, իսկ XX դարի սկզբին՝ 30 տուն հայ և 20 տուն քուրդ բնակիչ։
Պատմամշակութային կառույցներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Խայաչին ուներ Ս. Մինաս անունով եկեղեցի[3]։
Տես նաև
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi, Address Based Population Registration System (тур.) — TÜİK.
- ↑ «Խարբերդի նահանգի Դերսիմի գավառ». Վերցված է 2015 ապրիլի 14-ին.
- ↑ «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 637
Աղբյուրներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
- Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
| ||||||||||||||