Լևոն Կարախան

Լևոն Կարախան;
Ծնվել է	հունվարի 20 (փետրվարի 1), 1889
Ծննդավայր	Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն
Մահացել է	սեպտեմբերի 20, 1937 (48 տարեկան)
Մահվան վայր	Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Գերեզման	Դոնսկոե գերեզմանատուն
Քաղաքացիություն	Ռուսական կայսրություն և ԽՍՀՄ
Կրթություն	Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան (1915) և Տոմսկի կայսերական համալսարան (1916)
Մասնագիտություն	պետական գործիչ և դիվանագետ
Ամուսին	Մարինա Սեմյոնովա և Vera Viktorovna Karakhan?
Զբաղեցրած պաշտոններ	դեսպան և Ambassador of the Soviet Union to the Republic of China?
Կուսակցություն	ԽՄԿԿ
Անդամություն	ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտե և Կենտրոնական գործադիր կոմիտե
	Lev Karakhan Վիքիպահեստում

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Կարախանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։}

Լևոն Միքայելի Կարախան (Կարախանյան) (հունվարի 20 (փետրվարի 1), 1889^[1], Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն^[1] - սեպտեմբերի 20, 1937(1937-09-20)^[2]^[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ^[1]), բոլշևիկյան հեղափոխական գործիչ, դիվանագետ, ԽՄԿԿ անդամ (1904)։

Ուսում

1910-1915 թվականներին սովորել և ավարտել է Պետրոգրադի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Հեղափոխական գործունեության համար ձերբակալվել է և աքսորվել Տոմսկ (1915 թ.)։

Աշխատանքային գործունեություն

Փետրվարյան հեղափոխությունից (1917 թ.) հետո ակտիվորեն մասնակցել է խորհրդների կազմակերպմանը Իրկուտսկում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխության օրերին եղել է Պետրոգրադի ռազմահեղափոխական կոմիտեի անդամ։ 1917 թվականից անցել է դիվանագիտական ծառայության։ 1917 թվականի նոյեմբերին և 1918 թվականի սկզբին Բրեստ-Լիտովսկում Գերմանիայի հետ բանակցությունների ժամանակ խորհրդային պատվիրակության քարտուղարն էր։ 1918 թվականի մարտից՝ Արտաքին գործերի ժողկոմի տեղակալ, ղեկավարում էր արևելյան քաղաքականությունը։ Խորհրդային կառավարության հանձնարարությամբ բանակցություններ է վարել Պարսկաստանի, Աֆղանստանի, Բուխարայի ու Ւփվայի հետ և կնքել դիվանագիտական հարաբերությունները վերականգնելու պայմանագրեր։ 1918 թվականի հոկտեմբերի 18, Լենինի հետ ստորագրել է ժողկոմխորհի դեկրետը հյուպատոսություններ հիմնելու մասին, ինչպես նաև ՌՍՖՍՀ և Հայաստանի միջև դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու ու խորհրդային Ռուսաստանից դիվանագիտական առաքելություն Հայաստան ուղարկելու վերաբերյալ փաստաթղթերը։ 1919 թվականին մասնակցել է Կոմինտերնի I կոնգրեսի կազմակերպմանը, ընտրվել նրա գործադիր կոմիտեի անդամ։ 1921 թվականին նշանակվել է ՌՍՖՍՀ լիազոր ներկայացուցիչ Լեհաստանում^[4], 1923-1927 թվականներին՝ Չինաստանում։ 1927-1934 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի ժողկոմի տեղակալ, 1934-1937 թվականներին՝ ԽՍՀՄ դեսպան Թուրքիայում։

Քանիցս ընտրվել է ԽՍՀՄ ԿԳԿ-ի անդամ, ինչպես նաև ԽՄԿԿ 15-րդ, 16-րդ, 17-րդ համագումարների պատգամավոր^[5]։

Գրականություն

Капица М. С., Л. Карахан (1889—1937), в кн.: Видные советские коммунисты — участники китайской революции, М., 1970.
Ф. Ф. Раскольников На боевых постах. М. 1964.
Լիլոյան Հ. Ց., Սովետական ականավոր դիվանագետը, Երևան, 1978։
Деятели СССР и революционного движения России. Энциклопедический словарь Гранат. М., Советская энциклопедия, 1989

Ծանոթագրություններ

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2000.
1 2 Карахан Лев Михайлович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
1 2 https://lamanova.com/17_karahan.html
↑ «Е.В.Рубинин «Рассказы о дипкурьерах»: Мои встречи с дипломатическими курьерами. Москва 1989 г. стр. 90-91». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 11-ին. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.
↑ Մարտիրոսյան Ռոբերտ (Թիվ 5, 1979 թ.). «Հեղափոխության մարտիկ դիվանագետը». Սովետական Հայաստան: Էջեր 11, 24.

Արտաքին հղումներ

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լևոն Կարախան» հոդվածին։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 5, էջ 294)։

[_50b3f8072f120a04-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2000.

[_36858ee98369446f-2] 1 2 Карахан Лев Михайлович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

[_78d63393a26f7837-3] 1 2 https://lamanova.com/17_karahan.html

[4] «Е.В.Рубинин «Рассказы о дипкурьерах»: Мои встречи с дипломатическими курьерами. Москва 1989 г. стр. 90-91». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 11-ին. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.

[5] Մարտիրոսյան Ռոբերտ (Թիվ 5, 1979 թ.). «Հեղափոխության մարտիկ դիվանագետը». Սովետական Հայաստան: Էջեր 11, 24.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]