Լուկրինա Ֆետտի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լուկրինա Ֆետտի
Ծնվել է1600
ԾննդավայրՀռոմ, Պապական մարզ
Վախճանվել է1651
Մահվան վայրՄանտովա, Մանտուա, Լոմբարդիա
ՔաղաքացիությունFlag of the Papal States (pre 1808).svg Պապական մարզ
Մասնագիտություննկարչուհի և միանձնուհի
Lucrina Fetti Վիքիպահեստում
Ապաշխարող Մարիա Մագդալենան, այժմ վերագրվում է նրա եղբորը, սակայն դրա պատճենը վերագրվում էր նրան

Լուկրինա Ֆետտի (իտալ.՝ Lucrina Fetti, 1600, Հռոմ, Պապական մարզ - 1651, Մանտովա, Մանտուա, Լոմբարդիա), իտալացի նկարչուհի, ծնվել է Հռոմում, ի ծնե անունը` Գիուստինա[1]։

Նա ավելի քիչ հայտնի նկարիչ Պիետրո Ֆետտիի դուստրն է և ընտանիքի առավել հայտնի նկարիչ Դոմենիկո Ֆետտիի քույրն ու աշակերտը[2]։

Նա ուղեկցել է իր ընտանիքին, երբ նրա եղբայրը հրավիրվել է աշխատելու որպես դատարանի նկարիչ Ֆերդինանդ Գոնզագայի մոտ[2]։ 1614 թվականի դեկտեմբերի 3-ին դուքս Ֆերդինանդը Գիուստինային բացառիկ կերպով տրամադրում է 150 սկուդո օժիտ, ինչի շնորհիվ նա կարողանում է դառնալ Սուրբ Օրսոլա կուսանոցի միանձնուհի[1]։ Դրանից հետո նա փոխում է իր անունը և սկսում է կրել Լուկրինա անունը[2]։ Նա հայտնի է իր կրոնական աշխատություններով։ Հայտնի է նաև Գոնզագա ընտանիքի անդամների դիմանկարներով[3]։

Լուկրինան և նրա արվեստը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկեղեցի մտնելուց հետո Լուկրինան իր կյանքի մնացյալ մասն անց է կացրել կուսանոցի համար զարդարանքներ պատրաստելով կամ այնտեղ դաստիարակվող արքայադուստրերի դիմանկարները նկարելով[1]։ Նկարել սովորել է իր եղբորից` Դոմենիկոյից։ Վերջինս արդեն կրթություն էր ստացել, այսպիսով իր գիտելիքը փոխանցում էր ընտանիքի անդամներին[4]։

Գթության քույր դառնալուց հետո նրա հնարավորությունները նկարչության մեջ սահմանափակ են դառնում։ Նրա աշխատանքների ամբողջական հավաքածուն միայն վերջերս է հավաքվել, մինչ այդ նրա նկարների մեծ մասը շփոթվում էին եղբոր աշխատանքների հետ[1]։ Լուկրինան դիմանկարն անում էր առանց որևէ ֆինանսական ակնկալիքի։ Այս իրավիճակը բնորոշ է միանձնուհի-նկարչուհիների համար[1]։

Նրա աշխատանքները բաժանվում էին երկու խմբի. դրանք կամ դիմանկարներ էին, կամ` կրոնական թեմաներով աշխատանքներ։ Գերակշռում էր երկրորդը[5]։ Կրոնական թեմաներով Լուկրինայի կողմից ամբողջապես կամ մասամբ նկարված 10 աշխատանք է հայտնաբերվել կուսանոցի եկեղեցում։ Շատ աշխատանքներ հայտնաբերվել են Սուրբ Մարգարիտի մատուռում, նկարների մի մասն էլ արված է եղել եկեղեցու պատերին։ Դրանք բոլորը պատկերում էին Քրիստոսի կյանքը։ Աշխատանքները թվագրվում են 1629 թվականով[5]։

Նրա նկարների երկրորդ խումբը, Գոնզագա ընտանիքի կանանց դիմանկարները, մեծապես գնահատվել է Մարգարիտ Գոնզագայի կողմից, ով շատ աշխատանքներ է գնել Լուկրինայից[3]։ Այնուամենայնիվ, նրա աշխատանքների որակը մեծապես բարձրացել է 1618 թվականին, Մարգարիտի մահից հետո։ Ինչպես հայտնի է, կարևոր կանանց դիմանկարները մեծ ուշադրություն էին պահանջում մանրամասներին։ Լուկրինան մեծ ուշադրությամբ ու խնամքով է պատկերել Էլեոնորա Գոնզագայի դիմանկարը Կայսր Ֆերդինանդ 2-ի հետ ամուսնության ընթացքում[5]։ Նրա որոշ այլ դիմանկարներ պատկերում են Մարգարիտ Գոնզագային, երբ նա արդեն այրի էր[6]։

Այլ հմտություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նկարչությունից ազատ ժամանակ Լուկրինան օգնում էր կուսանոցին կազմակերպել ժառանգության հարցերը, որոնք կապված էին Դոմենիկոյի հետ[4]։ Մարգարիտի մահից 10 տարի անց, կուսանցը ֆինանսական դժվարություններ ուներ։ Այդ ժամանակ Լուկրինան տնտեսական ու քաղաքական գիտելիք է ցուցաբերում և կարողանում է հաղթել ժառանգականության հետ կապված վեճը։ Մահացել է մոտավորապես 1673 թվականին` կյանքի 60 տարին անցկացնելով որպես միանձնուհի, նկարիչ և տնտեսական հարցերի բանակցող[4]։

Աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Sandra Cavallo and Silvia Evangelisti, Domestic Institutional Interiors in Early Modern Europe, 2009 (Vermont: Ashgate 2014), p166
  2. 2,0 2,1 2,2 Lucrina Fetti in the RKD
  3. 3,0 3,1 Claudio Strinati and Jordana Pomeroy, Italian Women Artists from Renaissance to Baroque, 2007 (Italy: Skira Editore 2014), p183
  4. 4,0 4,1 4,2 Anne Larsen and Diana Robin and Carole Levin, editors, Encyclopedia of Women in the Renaissance: Italy, France and England (California: ABC-CLIO 2007), p144
  5. 5,0 5,1 5,2 Sandra Cavallo and Silvia Evangelisti, Domestic Institutional Interiors in Early Modern Europe, 2009 (Vermont: Ashgate 2014), p167
  6. Sandra Cavallo and Silvia Evangelisti, Domestic Institutional Interiors in Early Modern Europe, 2009 (Vermont: Ashgate 2014), p169

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Lucrina Fetti Archived 2014-07-27 at the Wayback Machine. in the Clara database of women artists
  • Lucrina Fetti on Artnet
  • Sandra Cavallo and Silvia Evangelisti, Domestic Institutional Interiors in Early Modern Europe, 2009 (Vermont: Ashgate 2014), p166-171
  • Claudio Strinati and Jordana Pomeroy, Italian Women Artists from Renaissance to Baroque, 2007 (Italy: Skira Editore 2014), p183
  • Anne Larsen and Diana Robin and Carole Levin, editors, Encyclopedia of Women in the Renaissance: Italy, France and England (California: ABC-CLIO 2007), 143-145