Jump to content

Լորենցո Գուերինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Լորենցո Գուերինի
իտալ.՝ Lorenzo Guerini
Դիմանկար
Ծնվել էնոյեմբերի 21, 1966(1966-11-21)[1] (59 տարեկան)
ԾննդավայրԼոդի, Լոմբարդիա, Իտալիա
Քաղաքացիություն Իտալիա
Մայրենի լեզուիտալերեն
ԿրթությունՍուրբ Սրտի կաթոլիկ համալսարան
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ
Զբաղեցրած պաշտոններmayor of Lodi?, Իտալիայի Պատգամավորների պալատի անդամ, Իտալիայի Պատգամավորների պալատի անդամ, president of the Province of Lodi?, Italian Minister of Defence?, Italian Minister of Defence? և Իտալիայի Պատգամավորների պալատի անդամ
ԿուսակցությունՔրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցություն և Դեմոկրատական կուսակցություն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Իտալական հանրապետության արժանիքների շքանշանի սպա
 Lorenzo Guerini Վիքիպահեստում

Լորենցո Գուերինի (իտալ.՝ Lorenzo Guerini, նոյեմբերի 21, 1966(1966-11-21)[1], Լոդի, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, Դեմոկրատական կուսակցության փոխքարտուղար (2014-2017 թվականներ), Իտալիայի Հանրապետության խորհրդարանի անդամ (2013 թվականից) և Իտալիայի պաշտպանության նախարար (2019-2022 թվականներ):

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լորենցոն ստացել է հաշվապահական կրթություն, ապա ավարտել է Միլանի կաթոլիկ համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է քաղաքագիտություն: Իր քաղաքական կարիերան սկսել է 1990-ականների սկզբին՝ որպես Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, որտեղ ընտրվել է Լոդիի քաղաքային խորհրդում, ապա զբաղեցրել է քաղաքային վարչակազմում սոցիալական հարցերի գնահատողի պաշտոնը: 1994 թվականին դարձել է նորաստեղծ Իտալիայի ժողովրդական կուսակցության համակարգող, իսկ 1995 թվականին՝ 28 տարեկան հասակում, դարձել է Լոդի գավառի նախագահ՝ դառնալով այդ ժամանակ Իտալիայում այս պաշտոնը զբաղեցրած ամենաերիտասարդ անձը: Կուսակցության վերակազմավորմանը զուգընթաց միացել է «Մարգարիտային»՝ գավառային ընտրություններում ապահովելով ձախակողմյան կուսակցությունների՝ Ձախերի դեմոկրատական կուսակցության և Կոմունիստական վերահիմնադրման կուսակցության աջակցությունը, ի վերջո դառնալով Դեմոկրատական կուսակցության անդամ: 2005 թվականին ընտրվել է Լոդիի քաղաքապետ, հետո վերընտրվել, սակայն 2012 թվականի դեկտեմբերի 31-ին հրաժարական է տվել իր երկրորդ ժամկետի կեսին՝ որոշելով անցնել ազգային քաղաքականության[2]:

Ընտրվել է Պատգամավորների պալատ 2013 թվականին, և այդ ժամանակ միացել է Դեմոկրատական կուսակցության Ազգային քարտուղարությանը, 2014-2017 թվականներին զբաղեցրել է կուսակցության Ազգային քարտուղարի տեղակալի պաշտոնը։ 2018 թվականին վերընտրվել է խորհրդարան, իսկ նույն տարում դարձել է Հանրապետության անվտանգության հարցերով խորհրդարանական կոմիտեի նախագահ[3]:

2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Ջուզեպպե Կոնտեն ձևավորել է իր երկրորդ կառավարությունը, որը հիմնված է եղել «Հինգ աստղերի շարժման» և Դեմոկրատական կուսակցության դաշինքի վրա։ Նոր կառավարությունում պաշտպանության նախարարի պաշտոնը ստացել է Լորենցո Գուերինին[4]։

2020 թվականի հուլիսի 23-ին Պյաչենցայում, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության և առևտրի, շորթման, ապօրինի կալանքների, խոշտանգումների, մարմնական վնասվածքների պատճառման, խուլիգանության, պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման և սուտ վկայության (ոչ իրական փաստերի ներկայացման ձևով) կասկածանքով ձերբակալվել են յոթ կարաբիներ, հետո ի հայտ են եկել տեղեկություններ այն մասին, որ վերադաս հրամանատարությունը, ունենալով ապացույցներ կարաբիներների ապօրինի գործունեության վերաբերյալ, որևէ գործողություն չի ձեռնարկել։ Լորենցո Գուերինին հայտարարել է իր լիակատար պատրաստակամության մասին՝ համագործակցելու նախաքննության հետ[5]։

2021 թվականի փետրվարի 13-ին տեղի է ունեցել Դրագիի կառավարությունը երդման արարողությունը[6], որի ընթացքում Գուերինին պահպանել է իր նախկին պաշտոնը[7]:

2022 թվականի հոկտեմբերի 22-ին ձևավորվեց Մելոնիի կառավարությունը, որում Գուերինին որևէ նշանակում չի ստացել[8]:

  • 2007 թվականի դեկտեմբերի 27-ին պարգևատրվել է «Իտալիայի Հանրապետության առջև մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի սպայի աստիճանով (Ufficiale dell'Ordine al Merito della Repubblica Italiana)[9]:
  • Արքայազն Յարոսլավ Իմաստունի 3-րդ աստիճանի շքանշան (2022 թվականի նոյեմբերի 4, Ուկրաինա)՝ միջպետական համագործակցության ամրապնդման, Ուկրաինայի պետական ինքնիշխանության և տարածքային ամբողջականության աջակցության, ինչպես նաև ուկրաինական պետության աշխարհում տարածման գործում ունեցած նշանակալի անձնական ներդրման համար[10]:

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 storia.camera.it (իտալ.)
  2. ↑ «Lorenzo Guerini». Argomenti (իտալերեն). il Sole 24 Ore. 2016 թ․ հուլիսի 28. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին.
  3. ↑ «Guerini, Lorenzo». Enciclopedia on line (իտալերեն). Институт Итальянской энциклопедии. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին.
  4. ↑ «Governo Conte bis: ecco la lista completa dei ministri» (իտալերեն). la Repubblica. 2019 թ․ սեպտեմբերի 4. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ սեպտեմբերի 13-ին. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 4-ին.
  5. ↑ «Piacenza: arrestati sette carabinieri, 'reati impressionanti'» (իտալերեն). ANSA. 2020 թ․ հուլիսի 23. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 23-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 24-ին.
  6. ↑ Valeria Forgnone (2021 թ․ փետրվարի 13). «Governo, Draghi a Palazzo Chigi per il rito della Campanella. Con i suoi 23 ministri ha giurato al Quirinale. Mascherine e nessuna stretta di mano: è la prima cerimonia in era Covid» (իտալերեն). la Repubblica. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ փետրվարի 13-ին. Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 13-ին.
  7. ↑ «Governo, Draghi scioglie la riserva e annuncia i ministri: Franco all'Economia, Cingolani alla Transizione ecologica, Cartabia alla Giustizia» (իտալերեն). la Repubblica. 2021 թ․ փետրվարի 12. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ փետրվարի 13-ին. Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 13-ին.
  8. ↑ «Governo: da Mattarella l'incarico a Meloni, presentata la lista dei ministri» (իտալերեն). ANSA. 2022 թ․ հոկտեմբերի 21. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հոկտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 21-ին.
  9. ↑ «Guerini Dott. Lorenzo» (իտալերեն). Presidenza della Repubblica. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին.
  10. ↑ «УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №752/2022. Про відзначення державними нагородами України». 2022 թ․ նոյեմբերի 4. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ նոյեմբերի 13-ին. Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 13-ին.
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լորենցո Գուերինի» հոդվածին։