Լյուսի Թումայան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լյուսի Թումայան
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 28, 1858(1858-10-28)
ԾննդավայրԱմյեն[1]
Մահացել է1940
Մահվան վայրԱՄՆ
ՔաղաքացիությունFlag of Switzerland.svg Շվեյցարիա
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունիրավապաշտպան և հակապատերազմային ակտիվիստ
ԱշխատավայրԱզգերի լիգա
Commons-logo.svg Lucy Thoumaian Վիքիպահեստում

Լյուսի Թումայան (անգլ.՝ Lucy Thoumaian, ծննդյան անունը՝ Ռոսիե դե Վիսմ (անգլ.՝ Rossier de Visme), հոկտեմբերի 28, 1858(1858-10-28), Ամյեն[1] - 1940, ԱՄՆ), կանանց իրավունքների և խաղաղության համար պայքարող ակտիվիստ։ Օսմանյան Կասրությունում հայկական ջարդերի առաջին օրերին ամուսնու հետ գաղթել են Անգլիա, Չիգվելի որբ հայ երեխաների համար օգնել բացելու դպրոց։ Նախքան 1915 թվականին Հաագայում կանանց կոնֆերանսին մասնակցելը, հրապարակել է խաղաղության մանիֆեստ, այնուհետև սկսել է աշխատել Ազգերի լիգայի համար։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լյուսի Թումայանը ծնվել է Շվեյցարիայում, ծննդյան անունը՝ Ռոսիե դե Վիսմ։ Ամուսնու՝ Կարապետ Թումայանի հետ հայկական ջարդերի օրերին հեռացել են Մարզվանից և գաղթել Անգլիա, 1906 թվականին Չիգվելի որբ հայ երեխաների համար «Հայկական տուն» դպրոց և որբանոց բացել[2][3]։

Կանայք Հաագայում միջազգային կոնգրես, 1915։ Ձախից աջ՝ 1. Լյուսի Թումայան՝ Հայաստան, 2. Լեոպոլդինա Կուլկա 3. Լաուրա Հյուզ՝ Կանադա, 4. Ռոսիկա Շվիմեր՝ Հունգարիա, 5. Անիկա Ասպուրգ՝ Գերմանիա, 6. Ջեյն Ադամս՝ ԱՄՆ, 7. Էուժեն Համեր 8. Ալետտա Յակոբս՝ Նիդեռլանդներ, 9. Կրիստալ Մակմիլան՝ ՄԹ, 10. Ռոսա Ջենոնի՝ Իտալիա, 11. Աննա Կլեման՝ Շվեդիա, 12. Թորա Դոգաարդ՝ Դաբիա, 13. Լուիզա Կելաու՝ Նորվեգիա

1911 թվականին Լյուսին Լոնդոնում մասնակցել է Ռասայական առաջին համընդհանուր կոնգրեսին, որը վաղաժամ փորձ էր հակա-ռասիզմի համար[4]։

1914 թվականին Լյուսին հրատարակել է խաղաղության մանիֆեստ, որի թեման էր «Պատերազմը տղամարդիկ են ստեղծում, կանայք պետք է այն վերացնեն»։ Նա առաջարկեց, որ կանայք պետք է շաբաթական հանդիպումներ ունենան, մինչև պատերազմի պատճառած վեճը լուծվի[5]։

1915 թվականին Թումայանը մեկնել է Հաագա, որտեղ ներկայացրել է Հայաստանը «Կանայք Հաագայում» կանանց միջազգային կոնֆերանսում։ Նա համաժողովին մասնակցելու է ժամանել 1915 թվականի ապրիլի 25-ին, երբ Հայոց ցեղասպանության օրերին հարյուրավոր հայ մտավորականներ էին ձերբակալվում[6]։

Թումայանը համաժողովի գլխավոր զեկուցողների շարքում էր։ Համաժողովից հետո նա մինչև նոյեմբեր մնաց Նիդեռլանդներում, հուսահատ՝ սպասելով տեղեկությունների Մարզվանում մնացած հարազատների մասին[7]։

Պատերազմից հետո նա աշխատանքի անցավ Ազգերի լիգայի հանձնաժողովում[7][8]։

Թումայանը մահացել է ԱՄՆ-ում 1940 թվականին[3][7]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Departmental archives of Somme
  2. «Chigwell: Schools | British History Online»։ www.british-history.ac.uk (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-11-02 
  3. 3,0 3,1 «Արխիվացված պատճենը»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-05-ին։ Վերցված է 2017-11-23 
  4. Maureen Moynagh, Nancy Forestell (հունվարի 14, 2012)։ Documenting First Wave Feminisms: Volume 1: Transnational Collaborations and Crosscurrents։ University of Toronto Press։ էջեր 397–։ ISBN 978-1-4426-6410-4 
  5. Jill Liddington (1989)։ The Road to Greenham Common: Feminism and Anti-militarism in Britain Since 1820։ Syracuse University Press։ էջեր 91–։ ISBN 978-0-8156-2539-1 
  6. Shirakian Arshavir (1976)։ Կտակն էր Նահատակներուն [Gdagn er Nahadagnerin] [The legacy: Memoirs of an Armenian Patriot]։ translated by Shirakian, Sonia։ Boston: Hairenik Press։ OCLC 4836363 
  7. 7,0 7,1 7,2 «Lucy Thoumaian»։ WILPF։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-05-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 2, 2017 
  8. Archives The National։ «The Discovery Service»։ discovery.nationalarchives.gov.uk (en-GB)։ Վերցված է 2017-11-02