Լյուդմիլա Նարուսովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լյուդմիլա Նարուսովա
Lyudmila Narusova 2018.jpg
 
Կուսակցություն՝ Ռուսաստանի կյանքի կուսակցություն, Արդար Ռուսաստան և Մեր տունը Ռուսաստանն է
Կրթություն՝ Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի պատմության ինստիտուտ
Գիտական աստիճան՝ պատմական գիտությունների թեկնածու
Մասնագիտություն՝ պատմաբան, քաղաքական գործիչ և լրագրող
Դավանանք ուղղափառություն
Ծննդյան օր մայիսի 2, 1951(1951-05-02) (69 տարեկան)
Ծննդավայր Բրյանսկ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ամուսին Անատոլի Սոբչակ
Զավակներ Քսենիա Սոբչակ
 
Կայք՝ l-narusova.ru
 
Պարգևներ

«Ի հիշատակ Սանկտ Պետերբուրգի 300-ամյակին» մեդալ և «Մոսկվայի 850-ամյակի հիշատակի» մեդալ

Լյուդմիլա Նարուսովա (ռուս.՝ Людмила Борисовна Нарусова, մայիսի 2, 1951(1951-05-02), Բրյանսկ), ռուս սենատոր և քաղաքական գործիչ։

2002 թվականի հոկտեմբերի 8-ից Տիվայից Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային Ժողովի Դաշնության Խորհուրդ։ 1996 թվականից մինչև 1999 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության պետական դումայի պատգամավոր։ Ռուսաստանի հրեական վեհաժողով հասարակական խորհրդի անդամ[1]: Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետ Անատոլի Սոբչակի այրին և Քսենյա Սոբչակի մայրը։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լյուդմիլա Նարուսովան ծնվել է 1951 թվականի մայիսի 2-ին Բրյանսկում։ Հայրը՝ Բորիս Նարուսովը (1923-2008), հրեա[2][3], ունեցել է կրտսեր լեյտենանտի կոչում, աշխատել է կոմսոմոլի ռազմական մասում, Մշակույթի տան տնօրեն, հետագայում ավարտել է պատմաբան և դեֆեկտոլոգիական ֆակուլտետները և Բրյանսկում դարձել խուլերի համար դպրոցի տնօրեն։

Մայրը՝ Վալենտինա Նարուսովան (ի ծնե՝ Խլեբոսոլովա), աշխատել է Բրյանսկի «Հոկտեմբեր» կինոթատրոնում որպես ադմինիստրատոր, իսկ հետո՝ տնօրեն։ Լյուդմիլան ունի Լարիսա անունով ավագ քույր[4]:

1974 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1974 թվականից համարվում է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի ԽՍՀՄ պատմության ինստիտուտի Լենինգրադյան բաժանմունքի ասպիրանտ։ Պատմության գիտությունների թեկնածու (1980):

1978 թվականին դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանում, եղել է Ա. Ա. Ժդանովի անվան Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի հրատարակչության և տպարանի խմբագրության հասարակա-քաղաքական խմբագիր։ Աշխատել է գրադարանում։

1980 թվականից Անատոլի Սոբչակի կինը։ 1981 թվականից, պատմության ամբիոնի օգնական, ավագ դասավանդող, դոցենտ։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մեդալ «Մոսկվայի 850-ամյակի հիշատակին» (1997)
  • Մեդալ «Սանկտ Պետերբուրգի 350-ամյակին» (2003)
  • Մեդալ «Վրաստանին հավատարմության համար» (Վրաստան, 2001)[5]
  • Պատվավոր նշան «Մշակույթում ձեռքբերման համար» (Ռուսատսանի Դաշնության մշակույթի նախարարություն, 2004)[6]
  • Պատվավոր կոչում «Տիվայի Հանրապետության վաստակավոր աշխատող» (2004)[7]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]