Լիպարիտ Գյուլբուդաղյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լիպարիտ Գյուլբուդաղյան
Ծնվել էհուլիսի 23, 1912(1912-07-23)[1]
Կողբ, Հայաստան
Մահացել էմայիսի 15, 2003(2003-05-15) (90 տարեկան)
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունքիմիկոս
Հաստատություն(ներ)Երևանի պետական համալսարան
Ալմա մատերԵրևանի պետական համալսարան (1939)
Գիտական աստիճանքիմիական գիտությունների դոկտոր (1973) և պրոֆեսոր (1974)
ԿուսակցությունԽՄԿԿ

Լիպարիտ Վաղարշակի Գյուլբուդաղյան (հուլիսի 23, 1912(1912-07-23)[1], Կողբ, Հայաստան - մայիսի 15, 2003(2003-05-15)[2]), հայ խորհրդային քիմիկոս։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1973), պրոֆեսոր (1974), ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1939 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետը։ 1946-2003 թվականներին աշխատել է ԵՊՀ օրգանական քիմիայի ամբիոնում։

Աշխատանքները վերաբերում են քինոլինի քիմիային։ Առաջարկել է տարաեռացիկլային միացությունների սինթեզի նոր եղանակ։ Սինթեզել և ուսումնասիրել է պարաալկօքսիբենզոյական թթվի մի շարք ամինաէսթերներ (Ա․ Լ․ Մնջոյանի հետ), որոնց հիման վրա հետագայում ստեղծվեցին գանգլերոն և քվատերոն դեղանյութերը։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Քիմիայի հրաշալիքները, Երևան, 1955։
  • Հրաշալի նյութեր, Երևան, 1965։
  • Օրգանական քիմիայի պրակտիկում, ուսումնական ձեռնարկ, 1984։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 114 CC-BY-SA-icon-80x15.png