Լիբանանյան ազգայնականություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Փյունիկիայի քարտեզը
Փյունիկիայի քարտեզը և նրա միջերկրածովյան առևտրային ուղիները

Լիբանանի ազգայնականությունը ազգայնական գաղափարախոսություն է, որը լիբանանցի ժողովրդին դիտարկում է որպես առանձին ազգ, որը անկախ է արաբական աշխարհից։ Գաղափարախոսությունը լիբանանցիներին համարում է փյունիկեցիների անմիջական հետնորդները։

Այս գաղափարախոսությունը արմատավորված է եղել դեռևս 19-րդ դարում մարոնի քրիստոնյաների և դրուզների միջև կրոնական պատերազմից, որը տեղի է ունեցել Լիբանանի լեռնաշղթայում[1]։

20-րդ դարի Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Լիբանանի ազգայնականությունը կապված էր «Քաթայիբ» կուսակցության, Լիբանանյան ուժերի, «Ազգային-լիբերալ կուսակցության» և սեկուլիստական շարժումների հետ, ինչպիսիք են մայրիների պահապանները, «Ազգային դաշինքը» և «Լիբանանյան նորացման կուսակցությունը», որը ղեկավարում էր հայտնի լիբանանցի բանաստեղծ և փիլիսոփա լուսահոգի Սայիդ Աքլը։

Լիբանանի ազգայնականությունը շարունակվում է և ներառում իրեդենտիստական գաղափարներ, որոնք դուրս են գալիս Լիբանանի սահմաններից ՝ ձգտելով միավորել հին Փյունիկիայի բոլոր հողերը ժամանակակից Լիբանանի շուրջ[2]։ Սա պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ժամանակակից Լիբանանը, Սիրիայի միջերկրածովյան ափը և Հյուսիսային Իսրայելը մի տարածք է, որը մոտավորապես համապատասխանում է հին Փյունիկիային․ լիբանանցիների մեծ մասը նույնացնում է այս տարածաշրջանը հնագույն Փյունիկիային[3]։ Այսպիսով, առաջարկվող Մեծ լիբանանյան երկիրը ներառում է Լիբանանը, Սիրիայի միջերկրածովյան ափը և Իսրայելի հյուսիսը։

Լիբանանի ժողովրդի մշակութային և լեզվական ժառանգությունը ինչպես բնիկների, այնպես էլ օտար մշակույթների խառնուրդ է, որոնք հազարամյակներ շարունակ իշխել են այդ հողին և տարածքում բնակվող ժողովրդին։ 2013-ին տված հարցազրույցում առաջատար հետազոտող Պիեռ Զալուան նշել է, որ գենետիկ փոփոխականությունը նախորդել է կրոնական փոփոխականությանը և բաժանմանը․ «չկա հստակ օրինաչափություն, որը վկայում է այն մասին, որ մի համայնքն իր մեջ ավելի շատ փյունիկեցիներ է կրում, քան մյուսը»[4]։

«Ապագա շարժումը» և «Ազատ հայրենասիրական շարժումը» նույնպես հետևում են լիբանանյան ազգայնականության գաղափարախոսությանը։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Mikhail Lara Moenes (2019-02-01)։ «The Druze-Maronite sectarian clash in the War of the Mountain (1983-1984): The resilience of mid-nineteenth century Maronite-Druze enmities in the Druze collective memory and its impact on the dynamics and consequences of Harb Al Jabal»։ Theses and Dissertations 
  2. Reviving Phoenicia: The Search for Identity in Lebanon By Asher Kaufman
  3. Kamal S. Salibi, "The Lebanese Identity" Journal of Contemporary History 6.1, Nationalism and Separatism (1971:76-86).
  4. Maroon Habib (31 March 2013)։ «A geneticist with a unifying message»։ Nature։ Վերցված է 3 October 2013