Լեոնիդ Գայդայ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox film.png
Լեոնիդ Գայդայ
Леонид Гайдай, 1941 год.jpg
Ծնվել է հունվարի 30, 1923(1923-01-30)[1][2][3]
Ծննդավայր Svobodny, Q4411102?, ԽՍՀՄ
Մահացել է նոյեմբերի 19, 1993(1993-11-19)[1][2][3] (70 տարեկանում)
Մահվան վայր Մոսկվա, Ռուսաստան
Կրթություն Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտություն կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան և ռեժիսոր
Ժանրեր կատակերգություն
Ամուսին(ներ) Նինա Գրեբեշկովա
Պարգևներ և մրցանակներ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան, «Մարտական ծառայությունների» մեդալ, «Աշխատանքի վետերան» մեդալ, ՌՍՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 20-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 30-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 40-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 50-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 60-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ և «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 70-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ

Լեոնիդ Իովիչ Գայդայ ( ռուս.` Леонид Иович Гайдай, հունվարի 30, 1923(1923-01-30)[1][2][3], Svobodny, Q4411102?, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 19, 1993(1993-11-19)[1][2][3], Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուսական կինոռեժիսոր, դերասան և սցենարիստ: ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1989թ.), Վասիլև եղբայրների անվան ՌԽՖՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1970թ.):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լեոնիդ Գայդայը ծնվել է Ամուրի մարզի Սվոբոդնի քաղաքում ` երկաթուղային ծառայողի ընտանիքում և ուներ մեկ եղբայր և մեկ քույր: Նրա ավագ եղբայրը հայտնի բանաստեղծ և լրագրող Ալեքսանդր Գայդայն է: Նույն 1923 թվականին, նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Չիտա, իսկ այնուհետև Իրկուտսկ, որտեղ հաստատվել են երկաթուղային Գլազկովո ավանում: Լեոնիդը սովորել է Իրկուտսկի երկաթուղային դպրոցում, որն ավարտելով 1941 թվականին, ցանկացել է կամավոր մեկնել ռազմաճակատ, սակայն նրան չեն ընդգրկել` կապված տարիքի հետ:

Այնուհետև աշխատանքի է անցել Իրկուտսկի դրամատիկական թատրոնում, որտեղ այդ տարիներին տարհանվել էր նաև Մոսկվայի երգիծանքի թատրոնը: Լեոնիդին բախտ էր վիճակվել դիտելու բոլոր ներկայացումները և նույնիսկ նրանց հետ մեկնել հյուրախաղերի:

1941 թվականի աշնանը նա զորակոչվեց բանակ: Սկզբում ծառայել է Մոնղոլիայում, այնուհետև ուղևորվել է Կալինինյան ճակատ և ծառայել հետախուզությունում: 1942 թվականի դեկտեմբերի 14-ին, Ենկինո գյուղի համար մղվող մարտի ժամանակ նռնակներ է նետել հակառակորդի կրակակետի վրա, ոչնչացրել երեք գերմանացու, մասնակցել գերիներին բռնելու գործողությանը, որի համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով: Մարտերից մեկի ժամանակ, հակահետևակային ականի պայթյունի պատճառով ծանր վիրավորվել է, որից հետո որպես հետագա մարտական գործողությունների համար ոչ պիտանի, ուղևորվել է հոսպիտալ: 1943 թվականից մինչև 1944 թվականի հունվար ամիսը` բուժվել է հոսպիտալում:

1947 թվականին ավարտել է Իրկուտսկի մարզային դրամատիկական թատրոնի թատերական ստուդիան, որտեղ աշխատում էր լուսարար, իսկ հետո նաև դերասան: 1949-1955 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետում: 1955 թվականից արդեն «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի ռեժիսոր էր:

Ստեղծագործական աշխատանքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1956 թվականին թողարկվել է Լեոնիդ Գայդայի առաջին` «Երկար ճանապարհ» կինոնկարը: Չնայած այդ ֆիլմը կատակերգություն չէր, սակայն հայտնի ռեժիսոր Միխայիլ Ռոմը երիտասարդ ռեժիսորի մեջ նկատել էր կատակերգականի հանդեպ տաղանդ և խորհուրդ էր տվել աշխատել այդ ուղղությամբ:

Երկու տարի անց էկրան բարձրացավ երգիծական «Փեսացուն այն աշխարհից» (1958թ.) կինոնկարը, որը քիչ մնաց ճակատագրական լիներ Լեոնիդ Գայդայի համար: Ֆիլմի խմբագրումից և ղեկավարությանը ոչ հաճո տեսարանները հեռացնելուց հետո, ֆիլմից մնաց համարյա կեսը: Չնայած «Մոսֆիլմ»-ի տնօրեն Իվան Պիրևի բարեհոգի վերաբերմունքին` Լեոնիդ Գայդայի նկատմամբ, այնուամենայնիվ երիտասարդ ռեժիսորը փաստացի զրկվեց ռեժիսորական աշխատանքից: Միայն 1960 թվականին, երբ նա նկարահանեց գաղափարապես «ճիշտ» «Երեք անգամ կենդանացածը» կինոնկարը, նրան ներեցին:

Այնուհետև Լեոնիդ Գայդայը 1961 թվականին նկարահանեց իր կարճամետրաժները` «Բարբոս շունը և անսովոր մրցավազքը» և «Օղի թորողները» ֆիլմերը: Այս կինոնկարները ռեժիսորին ճանաչում բերեցին: 1962 թվականին Լեոնիդ Գայդայը էկրանավորեց Օ. Հենրիի երեք նովելները` իր «Գործարար մարդիկ» ֆիլմի շրջանակներում: Երեք տարվա ընդմիջումից հետո, նա հերթականությամբ բեմադրեց երեք կինոնկար, որոնք դարձան ժողովրդի կողմից սիրված ֆիլմեր` ««Ի» գործողությունը և Շուրիկի մյուս արկածները» (1965թ.), որը գրավել է 1965 թվականի կինովարձույթի առաջին տեղը, ինչպես նաև «Կովկասի գերուհին կամ Շուրիկի նոր արկածները» (1966թ.) և «Ադամանդե ձեռքը» (1968թ.) կինոնկարները: Ի դեպ «Ադամանդե ձեռքը» կինոկատակերգությունը 1995 թվականին ճանաչվել է 100 տարվա ընթացքում նկարահանված հայրենական ամենալավ կատակերգությունը` հաղթելով հեռուստադիտողների հարցումներով և պարգևատրվել է Ռոսիա 1 հեռուստաալիքի ցմահ «Ոսկե տոմս» մրցանակով:

1970-ական թվականներին Լեոնիդ Գայդայը էկրանավորել է ռուս հեղինակների դասական ստեղծագործություններ: 1981-1988 թվականներին «Ֆիթիլ» կինոամսագրի համար նկարահանել է բազմաթիվ սյուժեներ: Այդ տարիներին նկարահանված մի քանի նոր ֆիլմերը` հանդիսատեսի կողմից համարյա աննկատ մնացին: Լեոնիդ Գայդայի վերջին ֆիլմը` 1992 թվականին նկարահանված «Դերիբասովսկայայում լավ եղանակ է, կամ Բրայթոն-Բիչում կրկին անձրևներ են գալիս» կինոնկարն էր:

Անձնական կյանքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Շուրջ 40 տարի Լեոնիդ Գայդայի կողակիցը եղել է նրա համարյա բոլոր ֆիլմերում նկարահանված, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստուհի Նինա Գրեբեշկովան: Նրանք ունեն մեկ դուստր` Օքսանան և թոռնուհի` Օլգան:

Լեոնիդ Գայդայը մահացել է 1993 թվականի նոյեմբերի 19-ին, Մոսկվայում ` թոքային զարկերակի թրոմբոէմբոլիայից: Թաղված է Մոսկվայի Կունցևսկի գերեզմանատանը:

Ֆիլմագրությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ստորև բերված են և ռեժիսորական, և դերասանական աշխատանքները.

Թվական Անվանում Բնօրինակ անվանում
1955  Լյանա Ляна
1956  Երկար ճանապարհ Долгий путь
1958  Քամի Ветер
1958  Փեսացուն այն աշխարհից Жених с того света
1960  Երեք անգամ կենդանացածը Трижды воскресший
1961  Ճանապարհին В пути
1961  Բարբոս շունը և անսովոր մրցավազքը Пёс Барбос и необычный кросс
1961  Օղի թորողները Самогонщики
1962  Գործարար մարդիկ Деловые люди
1965  «Ի» գործողությունը և Շուրիկի մյուս արկածները Операция «Ы» и другие приключения Шурика
1966  Կովկասի գերուհին կամ Շուրիկի նոր արկածները Кавказская пленница, или Новые приключения Шурика
1968  Ադամանդե ձեռքը Бриллиантовая рука
1971  12 աթոռ 12 стульев
1973  Իվան Վասիլևիչը փոխում է մասնագիտությունը Иван Васильевич меняет профессию
1975  Չի կարող պատահել Не может быть!
1977  Ինկոգնիտո Պետերբուրգից Инкогнито из Петербурга
1978  Փողոցներով կոմոդ էին տանում По улицам комод водили
1980  Լուցկու հետևից За спичками
1982  Սպորտլոտո-82 Спортлото-82
1985  Վտանգավոր է կյանքի համար Опасно для жизни!
1989  Մասնավոր խուզարկու կամ «Կոոպերացիա» գործողությունը Частный детектив, или Операция «Кооперация»
1992  Դերիբասովսկայայում լավ եղանակ է կամ Բրայթոն-Բիչում կրկին անձրևներ են գալիս На Дерибасовской хорошая погода, или На Брайтон-Бич опять идут дожди

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]