Լենինո-Սնեգիրիյան ռազմական պատմության թանգարան
Լենինո-Սնեգիրիյան ռազմական պատմության թանգարան | |
|---|---|
| Տեսակ | թանգարան |
| Երկիր | |
| Տեղագրություն | Մոսկվայի մարզ |
| Հիմնադրվել է | 1966 |
| Կայք | snegiri-museum.ru |
![]() | |
![]() | |
Լենինո-Սնեգիրիյան ռազմական պատմության թանգարան, Իստրայի քաղաքային շրջանի Լենինո և Սնեգիրի բնակավայրերի ռազմական պատմության թանգարան: Թանգարանի հավաքածուն պարունակում է նաև ռազմական ավարների եզակի ցուցանմուշներ՝ ռազմական տեխնիկա, մարտական վայրերում հայտնաբերված անձնական իրեր (գերմանական տանկերից մինչև կողմնացույց և գդալ)[1]: Թանգարանում գործում է գրադարան։
Տնօրենն է Մարինա Գորբունովան։
Պատմություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1941 թվականի նոյեմբերի 30-ին գնդապետ Աֆանասի Բելոբորոդովի հրամանատարությամբ 78-րդ հրաձգային դիվիզիան անցկացրել է պաշտպանությունը Վոլոկոլամսկի մայրուղու 42-րդ կիլոմետրում: Գերմանական զորքերը հարձակվել են այս տարածքի վրա «Վերմախտի» 10-րդ տանկային դիվիզիայի և ՍՍ-ի ուժեղացման «Ռայխ» մոտոհրաձգային տանկային դիվիզիաների, 252-րդ և 87-րդ հետևազորային դիվիզիաների ուժերով` Վոլոկոլամսկի մայրուղու երկայնքով:
Դաժան մարտերում խորհրդային զորքերը պահել են այս գիծը, իսկ ավելի ուշ՝ դեկտեմբերին, անցել են հարձակման: Մարտում ցուցաբերած խիզախության, տոկունության և արիության համար 78-րդ հրաձգային դիվիզիան 1941 թվականի նոյեմբերի 26-ին արժանացել է 9-րդ գվարդիայի կոչման[2]։
1967 թվականի մայիսի 9-ին բացվել է հուշահամալիր Վոլոկոլամսկի մայրուղու 42-րդ կիլոմետրում` այն վերջին գծում, որտեղ Ա. Պ. Բելոբորոդովի գվարդիայի զինվորները կանգնեցրել են գերմանական զորքերի առաջխաղացումը։ Բարձր հարթակի վրա տեղադրվել են T-34-85 տանկ և բետոնե բրգաձև հակատանկային ցցապատնեշներ։ Գրանիտե պատվանդանի վրա գրված է. «Այստեղ, 1941 թվականի աշնան սարսափելի օրերին, 16-րդ բանակի քաջարի զինվորները կանգնեցրին թշնամուն, այստեղից՝ 1941 թվականի դեկտեմբերին, նրանք անցան վճռական հարձակման և սկսեցին նացիստական զավթիչների ջախջախումը»: Հուշահամալիրի հեղինակներն են ճարտարապետ Ս. Նեկրասովը և ինժեներ Ռ. Նեսվիժսկայան։

Թանգարանը բացվել է դպրոցի նախկին շենքում։ Թանգարանի հիմնադիրը «Ալմազ» գիտաարտադրական ասոցիացիայի ինժեներ Իգոր Վլադիմիրովիչ Ուսանևիչն է, իսկ ավելի ուշ նաև թանգարանի տնօրենը (մահացել է 2000 թվականի սեպտեմբերի 10-ին)։
2010 թվականի սեպտեմբերի 10-ի գիշերը թանգարանում հրդեհ է բռնկվել, որի հետևանքով թանգարանի գլխավոր մասնաշենքն ամբողջությամբ այրվել է[3]։ Ցուցանմուշների միայն մեկ երրորդն է փրկվել. մնացածը, այդ թվում՝ Մոսկվայի ճակատամարտի մասնակիցների անձնական իրերը և տարածաշրջանի ու երկրի ռազմական պատմությանը վերաբերող եզակի փաստաթղթերը, ոչնչացել են[4]ː
Ցուցադրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Թանգարանի ցուցադրությունը նվիրված է Կ. Կ. Ռոկոսովսկիի ԽՍՀՄ 16-րդ բանակինː Թանգարանում ներկայացված են փաստաթղթեր և նյութեր Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Իստրայի շրջանի և երկրի ռազմական պատմության վերաբերյալ: Թանգարանը գտնվում է Վոլոկոլամսկի մայրուղու 41-րդ կիլոմետրում, Մոսկվայի մերձակայքում գտնվող պաշտպանական գոտումː Թանգարանային համալիրը ներառում է երկու բացօթյա ցուցահանդեսային տարածք՝ հայրենական մեծ պատերազմի շրջանի տեխնիկայի համար տանկերի ցուցադրության տարածք և զինվորական հուշահամալիր գերեզման՝ Խորհրդային Միության կրկնակի հերոս Ա. Պ. Բելոբորոդովի գերեզմանով։
Թանգարանում է գտնվում նաև «Սիբիրյան զինվորներին» հուշահամալիր[⇨]:
Տանկերի ցուցադրության տարածքում ներկայացված է պահպանված գերմանական «Վագր» ծանր տանկերից մեկը[5], որը թանգարանը կորցնելու վտանգի տակ է եղել 2001 թվականին[6]. Մոսկվայի մարզի Նախաբինո բնակավայրի պոլիգոնում Սերգեյ Ցվետկովի (Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վետերանների «Էկիպաժ»[7] աճյունների որոնողական և թաղման խմբի ղեկավարի) հայտնաբերած տանկը[8][9] 2001–2003 թվականներին Ռուսաստանի երկու շրջանների ղեկավարների՝ Մոսկվայի մարզի նահանգապետ Բորիս Գրոմովի և Սարատովի նահանգապետ Դմիտրի Այացկովի միջև հակամարտության պատճառ է դարձել[9]ː Ենթադրվում էր, որ տանկը վեց «Վագր» տանկերից մեկն է, որոնք ոչնչացվել են Լենինգրադի ուղղությամբ 1942 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Մգա - Սինյավինո բնակավայրերի ճանապարհին, սակայն այս տեղեկությունը չի համապատասխանում իրականությանը[10][9]ː
-
T-34-85 խորհրդային միջին տանկ «Փառքի սահման» հուշահամալիրում[11]
-
T-26 Թեթև տանկ, 1933 թվականի մոդել
Էքսկուրսիաներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «16-րդ բանակը Մոսկվայի ճակատամարտում». թանգարանի ստեղծման պատմություն, Վոլոկոլամսկի ուղղությամբ Մոսկվայի պաշտպանության պատմություն:
- «Հայրենական մեծ պատերազմի տանկային տարածք». թանգարանի ստեղծման պատմությունը, գտնվելու վայրի պատմությունը, լեգենդներ։
«Ձևավորվելով Սիբիրում նրանք պաշտպանեցին Իստրայի շրջանը»
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Լենինո-Սնեգիրիյան ռազմական պատմության թանգարանի «Սիբիրյան զինվորներին» հուշահամալիրին կից գտնվում նաև «Սիբիրյան զինվորներին» հուշահամալիրը, որի հուշասալերը հավերժացնում են երկու բանակների, 26 դիվիզիաների, 6 հրաձգային բրիգադների հիշատակը, ինչպես նաև պարունակում են 19 սիբիրցի զինվորների անունների ցուցակ, ովքեր Մոսկվայի ճակատամարտի ժամանակ արժանացել են Խորհրդային Միության հերոսի կոչմանը:



- ԽՍՀՄ 16-րդ բանակ (2-րդ կազմավորման) ռազմաճակատի գլխավոր հրամանատար գեներալ-մայոր Կ. Կ. Ռոկոսովսկու ենթակայության ստորաբաժանումներ
- 9-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիա (մինչև 1941 թվականի նոյեմբերի 26 - ը 78-րդ հրաձգային դիվիզիա), որի հրամանատարն է եղել գեներալ-մայոր Ա. Պ. Բելոբորոդովը
- 11-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիա (ձևավորվել է 1942 թվականի հունվարի 5-ին՝ վերափոխվելով 2-րդ կազմավորման 18-րդ հրաձգային դիվիզիայի), որի հրամանատարն է եղել գնդապետ Պյոտոր Ն. Չերնիշևը (1901-1966)ː
- 8-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիա (մինչև 1941 թվականի նոյեմբերի 18-ը 316-րդ հրաձգային դիվիզիա), որի հրամանատարն է եղել գեներալ-մայոր Ի. Վ. Պանֆիլովը
- 354-րդ հրաձգային դիվիզիա, որի հրամանատարն է եղել գնդապետ Դմիտրի Ֆ. Ալեքսեևը (1902-1974)ː
- 36-րդ առանձին կուրսանտական հրաձգային բրիգադ, որի հրամանատարն է եղել գնդապետ Մ. Պ. Կոպոնենկո
- 40-րդ առանձին հրաձգային բրիգադ, որի հրամանատարն է եղել գնդապետ Վասիլի Ֆ. Սամոյլենկոն (1895-1981)ː
- 49-րդ առանձին հրաձգային բրիգադ, որի հրամանատարն է եղել գնդապետ Վ. Ն. Յակիմովը
- 301-րդ գնդացրային գումարտակ
- 302-րդ գնդացրային գումարտակ
- 17-րդ տանկային բրիգադ - գնդապետ Ն. Ա. Չեռնոյարով
- 22-րդ տանկային բրիգադ - փոխգնդապետ Ի. Պ. Երմակով
- 23-րդ տանկային բրիգադ - գնդապետ Եվտիխի Ե. Բելով
- 25-րդ տանկային բրիգադ - գնդապետ Իվան Վ. Դուբով
- 27-րդ տանկային բրիգադ - փոխգնդապետ Ֆ. Մ. Միխայլին
- 33-րդ տանկային բրիգադ - փոխգնդապետ Ս. Լ. Գոնտարև
- 145-րդ տանկային բրիգադ - գեներալ-մայոր Միխայիլ. Դ. Սոլոմատին (1941 թվականի նոյեմբերի 12 - 19), գեներալ-մայոր Ֆյոդոր Տ. Ռեմիզով (պաշտոնապես 1941 թվականի սեպտեմբերի 8-ից, իրականում` 1941 թվականի նոյեմբերի 19-ից)
- 146-րդ տանկային բրիգադ (2-րդ կազմավորում) - գնդապետ Ս. Ի. Տոկարև
- 471-րդ հրետանային գունդ (01/8/1942-ից ՝ 2-րդ գվարդիական հրետանային գունդ) - Մայոր Ի. Պ. Ազարենկով
- 2-րդ գվարդիական հեծելազորային կորպուս - գեներալ-մայոր Լև Մ. Դովատոր (12/17/1941), գեներալ-մայոր Իսսա Ա. Պլիև (17.12.1941 թվականից)
- 289-րդ կործանիչ հակատանկային գունդ (01/8/1942-ից 1 — ին գվարդիական կործանիչ հակատանկային գունդ) - մայոր Մ. Կ. Եֆրեմենկո
- 296-րդ կործանիչ հակատանկային գունդ (01/8/1942-ից 2 — րդ գվարդիական կործանիչ հակատանկային գունդ) - կապիտան Ա. Ս. Ալեշկին
- 610-րդ կործանիչ հակատանկային գունդ
- 694-րդ կործանիչ հակատանկային հրաձգային գունդ
- 871-րդ կործանիչ հակատանկային հրաձգային գունդ
- 13-րդ գվարդիական ականանետային հրաձգային գունդ
- 14-րդ գվարդիական ականանետային հրաձգային գունդ
- 2-րդ առանձին գվարդիական ականանետային դիվիզիոն
- 17-րդ առանձին գվարդիական ականանետային դիվիզիոն (հրամանատար կապիտան Ա. Ի. Արտեմև, աշխատակազմի ղեկավար-ավագ լեյտենանտ Ն. Ս. Ժեժերուկ)
- 35-րդ առանձին գվարդիական ականանետային դիվիզիոն
- 5-րդ բանակ (2-րդ կազմավորման) - հրետանու գեներալ-մայոր Լ. Ա. Գովորովի ղեկավարած ստորաբաժանումներ
- 32-րդ հրաձգային դիվիզիա (1-րդ կազմավորման) - գնդապետ Վիկտոր Ի. Պոլոսուխին
- 108-րդ հրաձգային դիվիզիա - գեներալ-մայոր Իվան Ի. Բիրիչև
- 144-րդ հրաձգային դիվիզիա - գեներալ-մայոր Միխայիլ Ա. Պրոնին
- 1-ին (4-րդ) գվարդիական տանկային բրիգադ - գեներալ-մայոր Միխայիլ Ե. Կատուկով
- 19-րդ տանկային բրիգադ - գնդապետ Սերգեյ Ա. Կալիխովիչ
- 20-րդ տանկային բրիգադ (2-րդ կազմավորման)- գնդապետ Գ. Պ. Անտոնով (մահացել է 10/14/1941); գնդապետ Նիկոլայ Պ. Կոնստանտինով (16.12.1941 թվականից)
- 37-րդ առանձին հրաձգային բրիգադ
- 43-րդ առանձին հրաձգային բրիգադ
- 1-ին (12-րդ) գվարդիական կապի գունդ
- 42-րդ գվարդիական առանձին մոտոինժեներական գումարտակ
- 145-րդ առանձին սակրավորական գումարտակː
Տես նաև
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «ИСТОРИЯ - Ленино-Снегиревский-музей.рф». www.xn-----elcdibbcrddcndjh3agbbt3csh9c.xn--p1ai (ռուսերեն). Վերցված է 2025 թ․ ապրիլի 28-ին.
{{cite web}}: Check|url=value (օգնություն) - ↑ 78-я стрелковая (9-я гв.) Краснознамённая Дальневосточная дивизия. Արխիվացված 2020-08-15 Wayback Machine Страница военно-патриотического клуба «Память» Воронежского государственного университета.
- ↑ «Пожар в здании Снегиревского танкового музея». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ սեպտեմբերի 13-ին. Վերցված է 2010 թ․ սեպտեմբերի 11-ին.
- ↑ Пожарные не смогли отбить у огня военный музей. Archive copy Wayback Machine-ի միջոցով: МК.ru. 10 сентября 2010.
- ↑ Охота на «Тигра». Любимый танк Адольфа Гитлера стоимостью в десятки миллионов долларов ржавеет и растаскивается по частям. Archive copy Wayback Machine-ի միջոցով: С. Плотников. «Версия».
- ↑ Тигр возвращается. А.Минкин. Московский комсомолец, 17.07.2003.
- ↑ Смерть в изысканных тонах. И.Киселёва. STRINGER.Ru, 18 января 2003.
- ↑ Наглый как танк. Archive copy Wayback Machine-ի միջոցով: Деловая пресса, номер 19 (195) от 13.05.2003.
- ↑ 9,0 9,1 9,2 Любимый танк Гитлера стоимостью в десятки миллионов долларов ржавел на саратовской свалке. Archive copy Wayback Machine-ի միջոցով: NEWSru.com, 27 сентября 2005 г.
- ↑ М. Барятинский. «Тигр». Первая полная энциклопедия — М.:Коллекция, Яуза, ЭКСМО, 2008. Стр. 111.
- ↑ ««РУБЕЖ СЛАВЫ» : Министерство обороны Российской Федерации». encyclopedia.mil.ru. Վերցված է 2025-04-28-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- snegiri-museum.ru — Լենինո-Սնեգիրիյան ռազմական պատմության թանգարանի պաշտոնական կայք
- «Танковый музей под открытым небом в Снегирях. Историческая справка». снегири.рф. Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
{{cite web}}: Check|url=value (օգնություն) - «Мемориал воинам-сибирякам. 69-я годовщина Победы». World of Tanks. Официальный видеоканал. 2014 թ․ մայիսի 14. Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
- И. Дюринский. «Тигр» — I (Pz.Kpfw. Vl Ausf.H). Սանկտ Պետերբուրգի «Петербургский Кладоискатель» պատմահետազոտական ընկերության պաշտոնական կայքː
| Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լենինո-Սնեգիրիյան ռազմական պատմության թանգարան» հոդվածին։ |

